29 Ιουλ 2011

Που βρίσκεται η ευτυχία;


Ένα ακριβό αμάξι, ένα μεγάλο σπίτι, μια δουλειά με κύρος και πολλά χρήματα, μια καλή κοινωνική θέση και μια ισορροπημένη ερωτική ζωή. Επιθυμίες των περισσότερων από εμάς, όμως μπορούν να μας χαρίσουν όλα αυτά την ευτυχία;
Αν κοιτάξουμε στα ράφια οποιουδήποτε βιβλιοπωλείου θα βρούμε πάρα πολλά βιβλία με τίτλους παρόμοιους σαν αυτόν «101 τρόποι να βρείτε την ευτυχία!». Διάφοροι σύμβουλοι, διαφημιστές και θεραπευτές προσπαθούν να κερδίσουν χρήματα βασιζόμενοι στην ανθρώπινη μανιώδη επιδίωξη της ευτυχίας. Όμως επιθυμούμε πραγματικά την ίδια την ευτυχία τόσο πολύ; Όπως είπε κάποτε ο George Bernard Shaw: "Μια ολόκληρη ζωή γεμάτη ευτυχία! Κανένας δεν θα μπορούσε να την αντέξει: θα ήταν μια επίγεια κόλαση." Αν είναι έτσι, τότε γιατί διαρκώς αναζητούμε ένα είδος ουτοπίας; Γιατί ψάχνουμε την ευτυχία;
Για τον ψυχολόγο Daniel Nettle, από το πανεπιστήμιο του Newcastle, η πιο σχετική ερώτηση είναι το πώς η αναζήτηση της ευτυχίας μπορεί να μας βοηθήσει να επιβιώσουμε και να αναπαραχθούμε με επιτυχία. Στο βιβλίο του με τίτλο “Ευτυχία: Η επιστήμη πίσω από το χαμόγελο” (Happiness: The Science Behind Your Smile), ο  Nettle υποστηρίζει ότι αν και οι άνθρωποι πιστεύουν ότι στο μέλλον θα είναι πιο ευτυχισμένοι, στην πραγματικότητα σπάνια είναι. Υποστηρίζει ακόμα ότι οι κοινωνίες δεν γίνονται πιο ευτυχείς καθώς πλουτίζουν και ότι οι άνθρωποι κάνουν συνεχώς λάθος στην εκτίμησή τους για την επίδραση που θα έχουν στην ευτυχία τους όλα αυτά που θα τους συμβούν στο μέλλον.
"Αν ρωτήσουμε τους ανθρώπους γύρω μας τι θέλουν από τη ζωή και τι τους αρέσει, θα πάρουμε δυο διαφορετικά είδη απαντήσεων. Μπορεί να απαντήσουν ότι τους αρέσουν οι βόλτες στην εξοχή ή να παίζουν με τα παιδιά τους όμως αυτό που επιθυμούν είναι να πάρουν προαγωγή στη δουλειά τους, να κερδίζουν περισσότερα χρήματα και να αγοράσουν ένα μεγαλύτερο σπίτι."
Το πρόβλημα είναι ότι όταν αποκτούμε αυτά που είχαμε θέσει ως στόχο, δεν γινόμαστε πιο ευτυχισμένοι, απλά θέλουμε περισσότερα – γεγονός που φαίνεται και στην έρευνα του οικονομολόγου Richard Easterlin πάνω σε νεαρούς Αμερικανούς. Ο Easterling ζήτησε από τους συμμετέχοντες να κάνουν μια λίστα με όλα αυτά που πίστευαν ότι χρειάζονταν για να έχουν μια καλή ζωή. Οι απαντήσεις τους συνήθως περιλάμβαναν ένα σπίτι, ένα αμάξι κτλ, αν και στην πραγματικότητα η λίστα με τα πράγματα που ήδη είχαν ήταν περίπου η ίδια, με μόλις ελάχιστες ελλείψεις.
Η συγκεκριμένη έρευνα επαναλήφθηκε Tμετά από 16 χρόνια σε ακριβώς τα ίδια άτομα. Αναμενόμενα, η λίστα με τα συστατικά μιας ευτυχισμένης ζωής περιλάμβανε περισσότερα από την πρώτη λίστα. Όμως, το κενό ανάμεσα στην πραγματικότητα και την αληθινή ευτυχία ή ικανοποίηση ήταν σταθερό, ανεξάρτητα από το πόσα πράγματα είχαν καταφέρει να αποκτήσουν στο διάστημα το 16 χρόνων.
"Έχουμε μια πολύπλοκη θεωρία για την ευτυχία," σχολιάζει ο Nettle. "Αν μπορούσα να αποκτήσω το Α, το Β και το Γ, τότε θα ήμουν ευτυχισμένος." Ο ίδιος πιστεύει ότι η εξέλιξη μας δελεάζει με την ευτυχία όπως κάνουμε στον γάιδαρο με το καρότο, έτσι ώστε να προσπαθούμε πάντοτε να αποκτήσουμε όλα αυτά που πιθανά θα βελτιώσουν την κατάστασή μας – χρήματα, κοινωνική θέση, «υψηλής ποιότητας» συντρόφους.
Υπάρχουν και άλλες μορφές αυτού που ονομάζουμε ευτυχία. Όλοι έχουμε νιώσει τη χαρά όταν είμαστε ερωτευμένοι. Αυτή η ευτυχία συχνά μας δυσκολεύει να συγκεντρωθούμε στα πιο πεζά πράγματα στη ζωή. Όμως τα αποτελέσματα αυτών των πολύ ευχάριστων διαλειμμάτων σύντομα εξασθενούν. Ακόμα και οι νικητές του λαχείου επιστρέφουν στα βασικά επίπεδα ευτυχίας μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, μια διαδικασία που ονομάζεται προσαρμογή. Και αυτό είναι λογικό. Δεν θα μπορούσαμε να έχουμε εξελιχθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να μένουμε χαρούμενοι και ευτυχισμένοι για μεγάλο χρονικό διάστημα, γιατί αν επαναπαυόμαστε στη χαρά μας είναι πιθανό να χάσουμε πράγματα που ίσως να είναι ακόμα καλύτερα για μας και μπορούν να μας κάνουν ακόμα πιο ευτυχισμένους.
Τι είναι όμως αυτό που κάνει μερικούς ανθρώπους πιο …διαθέσιμους στην ευτυχία σε σχέση με άλλους;

19 Ιουλ 2011

Καλοκαίρι σημαίνει...............

Δεν μπορώ να πω ότι το καλοκαίρι είναι μία από τις αγαπημένες μου εποχές. Ούτε καν όταν ήμουν παιδί. Είμαι περισσότερο φαν του χειμώνα, του κρύου και των Χριστουγέννων. Αλλά δεν μπορώ να πω ότι δεν το ευχαριστιέμαι. Γιατί καλοκαίρι σημαίνει ξεγνοιασιά, ξεκούραση, ήλιος, ζέστη, θάλασσα, ύπνος (όσο μπορείς με δύο παιδιά), διακοπές, ταξίδια, ξενύχτι. Γενικά ξεφεύγεις από την καθημερινότητα και τη ρουτίνα. Και όσο πλησιάζουν οι μέρες για τις δικές μου διακοπές τόσο κάθομαι σε αναμμένα κάρβουνα!

Φταίει και η ζέστη των τελευταίων ημερών, αλλά δεν κρατιέμαι με τίποτα. Θέλω να φύγω εδώ και τώρα! 

Θυμάμαι όταν ήμουν μικρή, η μαμά μου (δεν δούλευε), έπαιρνε εμένα και τον ξάδερφο μου (7 χρόνια μεγαλύτερος) και ανεβαίναμε στον Άγιο Λαυρέντιο από την πρώτη μέρα μετά το τέλος του σχολείου. Αυτές ήταν διακοπές! Δύο μήνες και κάτι κυριολεκτικής ξεγνοιασιάς και παιχνιδιού. Και παρόλο που το χωριό είναι ορεινό, πραγματικά δεν μας ένοιαζε αν δεν κάναμε και μπάνια στη θάλασσα. Τόσο καλά περνάγαμε..................

Ο πατέρας μου, ελεύθερος επαγγελματίας τότε, μπορούσε και ερχόταν αρκετές φορές κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Μας έπαιρνε τότε όλους, νοικιάζαμε ένα μικρό δωμάτιο από την άλλη μεριά του Πηλίου (στο Αιγαίο) και κάναμε και τα μπάνια μας! Θυμάμαι χαρακτηριστικά μία χρονιά, ήμασταν στον Άϊ Γιάννη, και ο καιρός δεν ήταν και ο καλύτερος. Εκείνη την περίοδο, Αύγουστος μήνας, είχε καταιγίδες αρκετές κατά τη διάρκεια της ημέρας και φύσαγε πολύ. Η δε θερμοκρασία θύμιζε φθινόπωρο. Αλλά εγώ και ο ξάδερφος μου ήμασταν μέσα στη θάλασσα από το πρωί μέχρι το απόγευμα! Αφού μια κυρία έλεγε της μαμά μου:

"Τα παιδάκια σας είναι χειμερινοί κολυμβητές;"

Το χωριό τότε έσφυζε από ζωή κάθε καλοκαίρι. Και θυμάμαι ότι τα παιδιά ήταν πολλά. Τόσα πολλά που κάθε βράδυ ξεσηκώναμε την πλατεία!!!!! Μεγαλώνοντας, τα παιδιά αραίωσαν. Γιατί στην ουσία, εμείς ήμασταν τα παιδιά που μεγαλώναμε. Και μέχρι να παντρευτούμε και να κάνουμε τα δικά μας παιδιά, το χωριό είχε ερημώσει κάπως από τις παιδικές φωνούλες. Τώρα πάλι η πλατεία του χωριού γεμίζει από παιδιά και το χαίρομαι ιδιαίτερα. Όμως, από το φθινόπωρο, το σχολείο θα πάψει να λειτουργεί, λόγω των συγχωνεύσεων, και τα παιδιά θα φύγουν!

Αύριο, 20 Ιουλίου, γιορτάζει ο προφήτης Ηλίας, και στο χωριό αυτό σημαίνει πανηγύρι. Αλλά όχι όπως το εννοούμε εδώ στην Αθήνα, που πάμε στην εκκλησία και ψωνίζουμε από τους πάγκους διάφορα είδη. Εκεί μετά τις 9-10 το βράδυ θα ηχήσει ο ζουρνάς και το νταούλι και θα κρατήσει μέχρι το πρωί. Μέχρι τα ξημερώματα. Πόσες φορές γυρνούσαμε, παρέα με τον ξάδερφο μου, σπίτι στις 8 το πρωί μετά από ένα υπέροχο βράδυ γεμάτο χορό, γέλιο και καλή παρέα! Αλλά οι γιορτές στο χωριό δεν σταματούσαν σε αυτή την ημέρα.

Στις 15 Αυγούστου, σε όλη την Ελλάδα, εορτάζεται η Κοίμιση της Θεοτόκου. Το ίδιο και στο χωριό. Αλλά με μία διαφορά. Την αμέσως επόμενη μέρα γιορτάζει και ένας τοπικός Άγιος-ο Νέος Απόστολος (νέος γιατί μαρτύρησε μόλις σε ηλικία 20 ετών)-και ο κόσμος συρρέει στο χωριό κατά εκατοντάδες, καθώς φημίζεται ότι κάνει θαύματα. Όταν πρωτοπήραμε το σπίτι, καλέσαμε και τη θεία μου να έρθει εκείνη την εποχή. Εμείς δεν γνωρίζαμε ακόμα για τη συγκεκριμένη εορτή και είχαμε πει στη θεία μου ότι το χωριό είναι ήσυχο, χωρίς πολύ κόσμο και ιδανικός προορισμός για ξεκούραση ολίγων ημερών. Όταν όμως φτάσαμε λίγο πριν την είσοδο του χωριού και αντικρύσαμε τα πούλμαν και τα αμέτρητα αυτοκίνητα αλλά και το τεράστιο πλήθος πάθαμε σοκ! Η θεία μου γύρισε τότε στους γονείς μου και τους είπε:

"Αυτό είναι το ήσυχο χωριό;"

Όταν όμως περνούν αυτές οι μέρες, το χωριό πραγματικά είναι ένας μικρός παράδεισος ηρεμίας και γαλήνης! Και πως να μην είναι άλλωστε; Αφού βρίσκεται σε υψόμετρο 600 μέτρων, μέσα στα πλατάνια και στα κρυστάλλινα νερά. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα πάρω την άδεια μου από την εργασία μου και θα πάω κάπου άλλου. Αλλά και να πάω, θα είναι για λίγες μέρες. Τις υπόλοιπες θα τις περάσω σε εκείνο το μέρος που έχω αγαπήσει από τα παιδικά μου χρόνια!

Και οι μέρες μετρούν αντίστροφα τώρα για να βρεθώ και πάλι εκεί. Πόσο ανυπομονώ!


13 Ιουλ 2011

Όλα τελειώνουν εδώ!

Τετάρτη 13 Ιουλίου 2011!

Πρεμιέρα του δεύτερου και τελευταίου μέρους (επιτέλους!) της μεταφοράς των βιβλίων της JK Rowling "Harry Potter". Ο μικρός μάγος που με το πρώτο του βιβλίο με τίτλο "Ο Harry Potter και η Φιλοσοφικής λίθος"  μάγεψε εκατομμύρια παιδιά και όχι μόνο σε ολόκληρο τον κόσμο.  Κάθε φορά περίμεναν με ανυπομονησία το νέο βιβλίο και φυσικά τη συνέχεια της ιστορίας του μικρού μάγου!

Τη χρονιά που ήμουν έγκυος στην πρώτη μου κόρη κυκλοφόρησε και η πρώτη ταινία που είχε και τον αντίστοιχο τίτλο με το βιβλίο.



Εκείνη τη χρονιά, όμως, είχε κυκλοφορήσει και η πρώτη ταινία της τριλογίας του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, οπότε σαν φανατικοί του Τόλκιν εγώ και η θεία μου, πήγαμε να δούμε τη συγκεκριμένη ταινία και όχι το Harry Potter. Στον κινηματογράφο όμως που είχαμε κανονίσει να πάμε, προβαλλόντουσαν και οι δύο ταινίες. Το σινεμά ασφυκτικά γεμάτο. Στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών είχε κυρίως νεολαία και τύπους σαν και εμάς που απλά είχαν λατρέψει τα βιβλία του Τόλκιν, καθώς και άτομα που είχαν έρθει απλά από περιέργεια. Στο Harry Potter είχε κυρίως πιτσιρίκια!!!! Και όταν μιλάω για πιτσιρίκια, εννοώ παιδάκια ηλικίας ακόμα και 5 ετών!!!!

Η μεγάλη μου κόρη πλέον, σε ένα μήνα, κλείνει τα 9 της χρόνια και από τότε που ήταν στην κοιλιά μου, μέχρι σήμερα, στους κινηματογράφους έχουν παιχτεί όλα τα βιβλία του Harry Potter. Αλλά εγώ δεν είδα ούτε μία ταινία! Εκτός από το πρώτο μέρος, τον περασμένο χειμώνα, του τελευταίου βιβλίου με τίτλο "Οι κλήροι του θανάτου". Τα έβλεπα όμως όλα σε DVD!

Πήγαμε μαζί με την κουμπάρα μου, άλλη τρελή και παλαβή με το Harry Potter, και το είδαμε παρεούλα. Και περάσαμε υπέροχα! Τα δίδυμα ήταν ακόμα στην κοιλίτσα της μανούλας τους. Τώρα γεννήθηκαν και το ραντεβού μας ανανεώθηκε, για σήμερα, στην πρώτη προβολή του δεύτερου μέρους του "Οι κλήροι του θανάτου"!

Θα πάμε όμως βραδινή προβολή, να έχουν κοιμηθεί όοοοοοολα τα τέκνα μας, ώστε να το απολαύσουμε με την ησυχία μας!

Εσείς πάρτε μια πρώτη γεύση!



Άλλος ένας κύκλος βιβλίων και ταινιών έκλεισε για εμένα. Ένας κύκλος που ξεκίνησε στην πιο όμορφη περίοδο της ζωής μου. Ίσως και για αυτό να τα έχω αγαπήσει τόσο πολύ! Όχι μόνο εγώ, αλλά και η Νεφέλη μου, η οποία ήδη διαβάζει το δεύτερο βιβλίο της σειράς με τίτλο "O Harry Potter και η κάμαρα με τα μυστικά". Και θα ακολουθήσουν και τα υπόλοιπα βιβλία. Ευκαιρία να τα διαβάσω και εγώ!


6 Ιουλ 2011

Άγιος Λαυρέντιος | Μουσικό χωριό 2011

Έχω ξαναναφερθεί στο μαγευτικό χωριό του Πηλίου, τον Άγιο Λαυρέντιο, όπου τα τελευταία 30 περίπου χρόνια έχουμε σπίτι. Μάλιστα η μαμά μου, πλέον κατοικεί μόνιμα εκεί! Μακάρι να μπορούσαμε κι εμείς. Στην πραγματικότητα, για εμένα, φαντάζει σαν ένας μικρός επίγειος παράδεισος. Πριν λίγες μέρες το ανέφερα και στην ανάρτηση που έκανα για τη Νεφέλη μου που είναι ήδη εκεί παρέα με τον παππού και τη γιαγιά της για διακοπές.

Τα τελευταία πέντε χρόνια όμως, και συγκεκριμένα το μήνα Αύγουστο, συμβαίνει και κάτι εξίσου εξαιρετικό στον Άγιο Λαυρέντιο. Δύο καλοί μας φίλοι, γονείς δύο παιδιών-κολλητών της κόρης μου- και καταπληκτικοί μουσικοί, διοργανώνουν το "Μουσικό χωριό". Πρόκειται για σεμινάρια/εργαστήρια για μουσικούς και παιδαγωγούς ή για όποιον ενδιαφέρεται να διευρύνει τις γνώσεις του στη μουσική και όχι μόνο συνοδευόμενα από διάφορες εκδηλώσεις αλλά και συναυλίες μέσα σε ένα καταπράσινο περιβάλλον, στην καρδιά της φύσης! Πέρσι είχα αναφερθεί εκτενέστερα σε όλο αυτό το project με αναφορές που πήρα κατευθείαν μέσα από την ιστοσελίδα του "Μουσικού χωριού". (Άγιος Λαυρέντιος |  Μουσικό χωριό 2010)

Φέτος, οι περίοδοι των σεμιναρίων θα είναι μόνο δύο, σε αντίθεση με τις άλλες χρονιές-που ήταν τρεις-και θα ξεκινήσουν αμέσως μετά τη μεγάλη γιορτή της Χριστιανοσύνης, την κοίμηση της Θεοτόκου που εορτάζεται στις 15 Αυγούστου. Και συγκεκριμένα στις 18 Αυγούστου, ημέρα Πέμπτη.

Στην πρώτη περίοδο θα λειτουργήσει εργαστήρι για παιδιά και μεγάλους και εμείς θα δηλώσουμε από τώρα συμμετοχή, καθώς θα είμαστε εκεί για τις καλοκαιρινές μας διακοπές. Η Νεφέλη και πέρσι είχε λάβει μέρος στο παιδικό εργαστήρι και στο τέλος της 1ης περιόδου είχαν παρουσιάσει την παράσταση "Ένας γάτος μια φορά" από το ομώνυμο βιβλίο της κ. Τατιάνας Ζωγράφου. 

Φέτος, το παιδικό εργαστήρι θα παρουσιάσει το βιβλίο της Εύας Ιεροπούλου, "Το μικρό σπίτι της Νίνας"
Παράλληλα, τα παιδιά θα μπορέσουν να παρακολουθήσουν και το σεμινάριο του Γιάννη Μύραλη με τίτλο "Μουσικίζοντας: παίζοντας, αυτοσχεδιάζοντας και διδάσκοντας μουσική" αλλά και εργαστήρι φωνητικής έκφρασης με τη Μαρία Θωϊδου

Αλλά, το "Μουσικό χωριό" δεν περιορίζεται μόνο στα εργαστήρια και στις μουσικές εκδηλώσεις που διοργανώνει κατά τη διάρκεια της κάθε περιόδου, αλλά αν βρεθείτε στον Άγιο Λαυρέντιο εκείνη τη χρονική στιγμή, ίσως να γίνετε μάρτυρες ή να συμμετέχετε κι εσείς στις ωραίες μουσικές παρέες που στήνουν κάθε βράδυ, στην πλατεία του χωριού, οι μουσικοί που συμμετέχουν σε αυτά.
Χαρακτηριστικά θα αναφέρω ένα περσινό περιστατικό, όπου οι νέοι μουσικοί της παρέας, είχαν στήσει ολόκληρο μουσικοχορευτικό δρώμενο με τη συνοδεία και μόνο κρουστών οργάνων. Πραγματικά υπέροχο να το βλέπεις, να το ακούς, να το ζεις με όλο σου το είναι!



1 Ιουλ 2011

Καλό Μήνα!


Πρώτη ημέρα σήμερα του δεύτερου μήνα του καλοκαιριού και είμαστε σχεδόν στα μισά της πιο αγαπημένης εποχής του χρόνου. Αγαπημένη γιατί ανεβαίνει η θερμοκρασία, πηγαίνουμε διακοπές, κάνουμε μπάνιο στη θάλασσα, τρώμε παγωτό, ερωτευόμαστε! Είναι μια εποχή για να αφήσουμε πίσω τη ρουτίνα της καθημερινότητας, τη μαυρίλα του χειμώνα και να χαρούμε τον ήλιο και τη θάλασσα. Να αφήσουμε τον εαυτό μας ελεύθερο!

Για να δούμε όμως μερικές πληροφορίες για τον Ιούλιο.

Ο Ιούλιος, ή Ιούλης, ή Χορτοθέρτς (ποντιακά), είναι ο έβδομος μήνας του έτους κατά το Ιουλιανόκαι το Γρηγοριανό Ημερολόγιο και έχει 31 ημέρες. Στο αττικό ημερολόγιο ήταν ο πρώτος μήνας του έτους και ονομάζονταν Εκατομβαιών διάρκειας 30 ημερών που αντιστοιχεί με το χρονικό διάστημα από 23 Ιουνίου έως τις 23 Ιουλίου. Είναι ο ενδέκατος μήνας κατά το Εκκλησιαστικό ημερολόγιο που αρχίζει τον Σεπτέμβριο, και ο πέμπτος κατά το παλαιό ρωμαϊκό ημερολόγιο, γι' αυτό αρχικά στα Λατινικά ονομάζονταν Quintilis. Αργότερα, όμως, ο Αύγουστος Καίσαρας για να τιμήσει τον Ιούλιο Καίσαρα του έδωσε το όνομα Ιούλιος.


Ο Ιούλιος στην ελληνική λαογραφία

Οι εποχιακές αλλαγές είχαν για τους αρχαίους τεράστια σημασία, ιδιαίτερα μετά την εμφάνιση της γεωργίας αφού η σπορά, η συγκομιδή και οι άλλες γεωργικές ασχολίες εξαρτιόνταν από τις αλλαγές των εποχών. Λόγω των γεωργικών αυτών ασχολιών ο Ιούλιος ονομάζεται και Αλωνάρης ή Αλωνιστής αφού στον μήνα αυτό γίνεται το αλώνισμα των δημητριακών. Παλαιότερα, όταν δεν υπήρχαν οι σύγχρονες μηχανές οι γεωργοί μας καθάριζαν από τα αγριόχορτα το αλώνι που βρίσκονταν σε μέρος που να το φυσούν οι περισσότεροι άνεμοι και ήταν στρωμένο με πέτρα ή συχνότερα με χώμα. Όπως γράφει σ’ ένα του ποίημα και ο Γεώργιος Δροσίνης (1859-1951): 
«Στ’ αλώνια καλοσάρωτα/και ξεχωρταριασμένα/θα ξαπλωθούν οι θημωνιές/ξανθόμαλλες πλεξίδες».
Το αλώνι είχε σχήμα κυκλικό και στη μέση βρίσκονταν το «στρέντζερο» ή το «στρογερό», το ξύλινο δοκάρι γύρω από το οποίο έτρεχαν τα ζώα που θα αλώνιζαν τα στάχυα. Τα βόδια, τα άλογα, τα γαϊδούρια ή τα μουλάρια που χρησιμοποιούνταν ήταν ζεμένα το ένα δίπλα στο άλλο και γυρνούσαν γύρω από το κεντρικό στύλο ποδοπατώντας έτσι τα στάχυα. Πολλές φορές χρησιμοποιούσαν και την «δοκάνα», μια ειδικά διαμορφωμένη πλατφόρμα που θρυμμάτιζε τα στάχυα. Κατόπιν με ένα δικριάνι σαν φτυάρι ξεκινούσε το λίχνισμα, η διαδικασία που ξεχώριζε τον καρπό από το άχυρο με την βοήθεια του ανέμου. Σύμφωνα, πάντως, με τα έθιμα του αλωνισμού δεν κάνει να έρθει στο αλώνι γυναίκα με ρόκα γνέθοντας γιατί «είναι ξωτικιά και διώχνει τον άνεμο και δεν μπορούν να ανεμίσουν (λιχνίσουν)». Πολλά από τα έθιμα αυτά προέρχονται μάλιστα από τα αρχαιοελληνικά Θαλύσια, προς τιμήν της Δήμητρας. Με το λίχνισμα, όμως, συνδέεται και ο προφήτης Ηλίας που διαφεντεύει τους ανέμους, γι’ αυτό άλλωστε ο Ιούλιος ονομάζεται και Αηλιάτης ή Αηλιάς.

Το Αφήλιο της Γης
Όσο κι αν φαίνεται παράξενο, τις πρώτες ημέρες του Ιουλίου (γύρω στις 3 του μήνα) η Γη μας βρίσκεται στο πιο απομακρυσμένο σημείο της ετήσιας τροχιάς της, στο αφήλιο της δηλαδή, γεγονός που δεν πρέπει να ξενίζει κανέναν αφού η απόστασή μας από τον Ήλιο δεν σχετίζεται με τις θερμοκρασίες που επικρατούν πάνω στη Γη.