30 Σεπ 2011

Nuby for ever!

Πώς γίνεται με πολύ απλά πράγματα να γλυτώνουμε εμείς οι μαμάδες χρόνο και κόπο, και παράλληλα τα παιδάκια μας να διασκεδάζουν; Με την Nuby! Και τί εννοώ;
Πείτε μου πόσες φορές έχετε δώσει στο παιδάκι σας δημητριακά, ξηρούς καρπούς, μπισκότα κλπ και τα έχει ρήξει κάτω με αποτέλεσμα να μαζεύετα, κι ας είχατε βάλει σκούπα πριν λίγα λεπτά; Το μπολάκι με καπάκι της Nuby, το οποίο δεν επιτρέπει να χυθούν έξω παρά μόνο όταν το παιδάκι βάλει το χεράκι του μέσα, με βοήθησε πάρα πολύ σε αυτό! Και το παιδάκι ενθουσιάστηκε γιατί έχει το δικό του μπολάκι και η μαμά ευχαριστημένη γιατί το πάτωμα και ο καναπές μένουν για περισσότερο καθαρά!


Για το ίδιο πρόβλημα, αυτή τη φορά για τα υγρά, δηλαδή νερό, χυμό, ανακάλυψα αυτό το ποτηράκι. Για παιδάκια σαν το μικρό μου αντράκι που τώρα μαθαίνει να πείνει σιγά σιγά από ποτηράκι, είναι ιδανικό. Μιας και από το στόμιο και να το γυρίσει δεν πέφτει κάτω σταγόνα! Αντίθετα όταν το βάζει στο στόμα του και ρουφήξει, πίνει κανονικά. Το καπάκι είναι βιδωτό και δύσκολα μπορεί να το ανοίξει. Όμως η μαμά εάν το θελήσει μπορεί να το αφαιρέσει και να το κάνει ποτηράκι χωρίς καπάκι. Εύκολο στον καθαρισμό τους, ποικιλία σε χρώματα, πρακτικότατο, αν και στην αρχή είχα αμφιβολία για το στόμιο, το οποίο μου έκανε σκληρό αλλά τελικά είναι μαλακό και δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα! Άλλο ένα πρόβηλαμ λοιπόν λύθηκε με μία απλή πατέντα της Nuby!

Ένα ποτηράκι που μου κίνησε επίσης την περιέργια για να πειραματιστούμε είναι το παραπάνω. Είναι μπουκαλάκι με καπάκι βιδωτό και καλαμάκι, το οποίο δεν τρέχει και να το γυρίσεις! Ο ναι! Πολύ ενδιαφέρον στην ιδέα του. Αλλά, δυστυχώς δεν το πολυ-ευχαριστηθήκαμε. Όσο πρακτικό κι αν ακούγεται για τον σκοπό του, στο καθάρισμά του είναι λίγο μπελάς και περίπλοκο. Το καλαμάκι χωρίζεται σε 3 μέρη και πρέπει να καθαριστεί πολύ πολύ προσεκτικά! Ο υιός μου νευρίαζε γιατί ενώ είχε μάθει να ρουφάει κανονικά από καλαμάκι, στο συγκεκριμένο για να ρουφήξει έπρεπε να κάνει μία προσπάθεια παραπάνω. Υποθέτω όμως ότι για παιδάκια μικρότερα, που δεν έχουν μάθει το καλαμάκι θα είναι πιό χρήσιμο. Επίσης σε ποικιλία χρωμάτων.



 Έτσι για να έχουμε να δοκιμάζουμε, πήραμε και το παραπάνω ποτηράκι - μπιμπερό. Επίσης και να το γυρίσεις ΔΕΝ τρέχει!! Γενικότερα η Nuby στοχεύει σε αυτό, ΔΕΝ ΤΡΕΧΕΙ και να το κουνάς με τις ώρες πάνω κάτω, να το πετάξεις, να το κοπανήσεις, όχι εμείς οι μαμάδες, τα παιδάκια μας! Και μη μου πείτε ότι κανένα από τα παιδάκια σας δεν έχει ρήξει ποτέ το μπιμπερό του κάτω, με αποτέλεσμα έστω και μία σταγόνα να μην έχει πιτσιλίσει;; Δεν θα σας πιστέψω! Τα ειδικά στόμια είναι έτσι κατασκευασμένα που πρέπει να τα ζουλήξουν λίγο με το στόμα τους και να ρουφήξουν, αλλιώς δεν βγαίνει σταγόνα! Το συγκεκριμένο έχει ολίγον πιό σκληρό στόμιο. Μας ταλαιπώρησε λιγάκι από την άποψη ότι έχουμε συνηθίσει πιό μαλακά στόμια. Βγάζοντας το βιδωτό καπάκι όμως γίνεται και ωραότατο ποτηράκι με χερουλάκια.

Ομολογώ ότι την Nuby την ήξερα μόνο από τα μπεμπέ μπιμπερά και τίποτα άλλο. Όμως έχει μεγάλη ποικιλία σε είδη για παιδιά, από μπεμπέ μέχρι και για πιό μεγάλα! Εδώ είμαστε και θα τα δοκιμάσουμε! Η ποιότητα είναι πολύ πολύ καλή, σε σχέση με πολλά άλλα που κυκλοφορούν στο εμπόριο και η τιμή προσιτή! Αξίζει να τα δείτε σε καταστήματα ειδών μπεμπέ, κυρίως στα Λητώ που έχουν συνήθως όλη την σειρά!

Εσείς έχετε δοκιμάσει κάποιο άλλο προϊόν της Nuby;; Πείτε μας τις απόψεις σας, τις παρατηρήσεις σας!

27 Σεπ 2011

Το δωμάτιο της μικρής Νεφέλης.......

Η μαμά της τρίχρονης Νεφέλης, η Εβελίνα, ανακάλυψε πριν λίγες μέρες το Mamma El, είδε τις φωτογραφίες από τα δωμάτια των κοριτσιών μου και αποφάσισε να μου στείλει και το υπέροχο δωμάτιο της δικής της κορούλας.

Οι φωτογραφίες δεν είναι πολλές, τρεις τον αριθμό, αλλά νομίζω ότι μόλις τις δείτε θα ανακαλύψετε με πόση αγάπη και τρομερή δημιουργικότητα το έχει διακοσμήσει η μανούλα της.

Στο mail που μου έστειλε η Εβελίνα, μου αναφέρει ότι στο εγγύς μέλλον θα γίνουν κάποιες αλλαγές στο δωμάτιο καθώς η οικογένεια τους θα αριθμεί ακόμα ένα μέλος! Εβελίνα μου, σου εύχομαι μια υπέροχη εγκυμοσύνη και με το καλό να έρθει το νέο μέλος της οικογένειας σας.




Και αν σας άρεσε το δωμάτιο της μικρής Νεφέλης, σίγουρα θα λατρέψετε τις δημιουργίες της μαμάς της, Εβελίνας. Μπορείτε να τις απολαύσετε στο δικό της, προσωπικό, ιστολόγιο με τίτλο:

Hand Art Eveline

Στη σελίδα της θα βρείτε χειροποίητα κοσμήματα, προσκλητήρια βάπτισης και γάμου αλλά και παιδικούς πίνακες!

Εβελίνα μου, περιμένουμε με ανυπομονησία και άλλες υπέροχες δημιουργίες από τα χεράκια σου!


26 Σεπ 2011

Η πολύτιμη ζωή μας!


Κάθε μέρα που ξημερώνει είναι και μια καινούργια περιπέτεια.
Μην αφήνετε τίποτα να σας χαλάσει αυτή τη νέα ημέρα.
Προσπεράστε τις δυσκολίες, γυρίστε τους την πλάτη και προχωρήστε μπροστά.
Το βασικό! Μην σας παίρνει από κάτω.

Η ζωή μας είναι μικρή για να τη ζήσουμε μέσα στην απαισιοδοξία.
Και όταν λέω μικρή, εννοώ πολύ μικρή.
Ζούμε σε χαλεπούς καιρούς, αλλά πρέπει να προχωράμε με το κεφάλι ψηλά.
Να μην κάνουμε τη χάρη σε αυτούς που θέλουν να μας λυγίσουν!

Ο κάθε άνθρωπος έχει κάτι στη ζωή του που τον γεμίζει χαρά!
Ο καθένας από εμάς ξέρει ποιο είναι αυτό.
Για εμένα είναι η οικογένεια μου, τα παιδιά μου, οι φίλοι μου!
Και δεν θα αφήσω κανέναν να μου το στερήσει αυτό.

Μεγαλώνω και έχω αρχίσει να βλέπω με άλλο μάτι τη ζωή μου.
Να θέτω διαφορετικά τις προτεραιότητες μου!
Με αφετηρία πάντα την οικογένεια μου.
Όλα τα υπόλοιπα έρχονται σε δεύτερη μοίρα.

Το πιο σημαντικό είναι να έχουμε όλοι την υγεία μας.
Να νιώθουμε σωματικά αλλά και ψυχολογικά καλά.
Μετά μπορούμε να αντέξουμε τα πάντα!
Μπορούμε να κάνουμε τα πάντα!

Όταν μια καινούργια ζωή έρχεται στον κόσμο η ψυχή μας πλημμυρίζει γαλήνη
και αισιοδοξία για το μέλλον.
Όταν όμως μια μητέρα "φεύγει" και αφήνει πίσω της ένα αγγελούδι η ψυχή μας κλαίει!

Τότε αναρωτιόμαστε πόσο πολύτιμη είναι η ζωή μας.
Και η ζωή όσων αγαπάμε!
Είναι ο θησαυρός που πρέπει να φυλάμε, να φροντίζουμε!
Και είναι μόνο μια.
Ας την απολαύσουμε!


20 Σεπ 2011

Τα σχολεία ξεκίνησαν.....

Εδώ και μία εβδομάδα και οφείλω να ομολογήσω ότι είναι η πρώτη χρόνια, από τότε που ήμουν και εγώ μαθήτρια, που αισθάνομαι απογοητευμένη από όσα προσφέρει το κράτος για την παιδεία των παιδιών μας! Όχι ότι τότε που πήγαινα εγώ σχολείο ήταν πάντα ρόδινα τα πράγματα, αλλά νομίζω ότι πλέον το σύστημα της Παιδείας έχει καταρρεύσει τελείως. Όπως και σε πολλούς άλλους τομείς. Εμείς όμως εδώ θα μιλήσουμε για την Παιδεία γιατί ως γονείς παιδιών που βρίσκονται στους παιδικούς σταθμούς, στα νηπιαγωγεία, στα δημοτικά, στα γυμνάσια και στα λύκεια αυτής της χώρας-και μιλάμε πάντα για τη δημόσια εκπαίδευση-επιζητούμε η εκπαίδευση τους να έχει υψηλά κριτήρια-ακόμα και στο δημόσιο σχολείο!

Από το καλοκαίρι κυκλοφορούσαν διάφορα άρθρα στο ίντερνετ που έλεγαν ότι με το ξεκίνημα της νέας σχολικής χρονιάς θα υπήρχε έλλειψη σχολικών βιβλίων. Παρόλο που δεν τα παρακολουθώ συνέχεια, από κάπου είχα πληροφορηθεί ότι ο Οργανισμός Έκδοσης Διδακτικών Βιβλίων έχει πάψει πλέον να υφίσταται και ότι την έκδοση των βιβλίων την έχουν αναλάβει ιδιώτες (αν κάνω λάθος σε αυτό, παρακαλώ να με διορθώσετε). Το καλοκαίρι πέρασε και έφτασε ο Σεπτέμβριος. Και φυσικά η πρώτη μέρα της νέας σχολικής χρονιάς. Και ότι έγραφαν τα διάφορα καλοκαιρινά δημοσιεύματα έγινε πράξη. Η τσάντα της κόρης μου, αλλά και πολλών άλλων παιδιών, γύρισε άδεια στο σπίτι. Ενώ μέχρι πέρσι περιείχε τουλάχιστον 4-5 βιβλία, ενώ τα υπόλοιπα τα συμπληρώναμε τουλάχιστον μέσα στην πρώτη εβδομάδα, φέτος ήταν εντελώς άδεια! Αφού τη δεύτερη μέρα με ρώτησε σε ποια θήκη να βάλει το φαγητό της και αναρωτιόμουν αν με δουλεύει!!!!!

Αν θυμάστε πέρσι, τέτοια εποχή είχα κάνει ανάρτηση για το ντύσιμο των βιβλίων, για τη βαριά τσάντα κλπ.

Μέχρι στιγμής, από βιβλία, έχουμε πάρει τα δύο τεύχη της Γλώσσας (βιβλίο & τετράδιο εργασιών), τα Μαθηματικά (βιβλίο-με λίγη καθυστέρηση-& τετράδιο εργασιών), Μελέτη Περιβάλλοντος (βιβλίο & τετράδιο εργασιών), Θρησκευτικά και Ανθολόγιο-Μουσική-Εικαστικά-Φυσική Αγωγή (που τα είχαμε και πέρσι, καθώς καλύπτουν και τις δύο τάξεις). Μας έλειπαν όμως..... τα τετράδια εργασιών της Μουσικής και των Εικαστικών, τα οποία και "δανειστήκαμε" από δύο περσινά παιδάκια που είχαν απομείνει στα ράφια της βιβλιοθήκης της τάξης. Επίσης, "μεταχειρισμένο" είναι και το βιβλίο των Θρησκευτικών. Αλλά είναι κακομεταχειρισμένο. Με όλες τις ασκήσεις λυμένες, σημειωμένο όχι μόνο με μολύβι αλλά και με χρωματιστό μαρκαδόρο! Κάτι που δεν μου άρεσε ιδιαίτερα, αφού και να σβήσω τις απαντήσεις από τις ασκήσεις θα είναι πάλι ευδιάκριτες στην κορούλα μου. Θα ήθελα να μπορεί να λύσει μόνη της τις ασκήσεις, να βάλει το μυαλουδάκι της να σκεφτεί, να ακονίσει τη σκέψη της και τη φαντασία της. Έτσι θα μάθει! Για αυτό αποφάσισα, όπως και για το βιβλίο της Ιστορίας (το οποίο μας λείπει), και εφόσον έχουμε στο σπίτι εκτυπωτή-αντί να τα αγοράσω, να της τυπώνω κάθε φορά το κεφάλαιο που θα έχουν να διαβάσουν!


Που μπορείτε όμως να βρείτε τα βιβλία της κάθε τάξης σε ηλεκτρονική μορφή; Στο ψηφιακό σχολείο, το οποίο βρίσκεται ακόμα σε δοκιμαστική λειτουργία, αλλά για εμένα προσωπικά μια χαρά λειτουργεί! Να δείτε που από του χρόνου η ένδειξη "δοκιμαστική λειτουργία" δεν θα υπάρχει....... Απλά θα λειτουργεί κανονικά! Γιατί έτσι θέλουν να μετατρέψουν το σχολείο. Σε ηλεκτρονικό! Πλέον οι μαθητές δεν θα κουβαλούν τσάντες γεμάτες με βιβλία αλλά με λαπτοπ ή iPad και θα διαβάζουν μέσα από μια οθόνη! 

Από την άλλη βέβαια, χαίρομαι που υπάρχει το ψηφιακό σχολείο και μπορώ να βρίσκω τα μαθήματα της κόρης μου σε ηλεκτρονική μορφή και δεν πηγαίνω να αγοράσω τα βιβλία, τα οποία στοιχίζουν αρκετά-8 ευρώ το βιβλίο και 4 το τετράδιο εργασιών, αυτά για το δημοτικό, στο γυμνάσιο που είναι πιο χοντρά πόσο πάει το "μαλλί";-και μπορώ να της τυπώνω όχι μόνο το μάθημα που έχουν να διαβάσουν αλλά και τις εργασίες που πρέπει να γράψουν. Προς το παρόν δεν τυπώνουμε τα αγγλικά, γιατί όπως είπε η δασκάλα τους, μέχρι τον άλλο μήνα περιμένουν τα βιβλία. Για να δούμε. Και να φανταστείτε ότι το σχολείο της κόρης μου είναι κέντρο βιβλίου. Τι σημαίνει αυτό; Ότι μαζεύονται εκεί όλα τα βιβλία των δημοτικών σχολείων του τάδε δήμου και εν συνεχεία μοιράζονται στα υπόλοιπα σχολεία. Αλλιώς....... θα ψάχναμε και αυτά που ήδη έχουμε. Όπως κάνουν στο γυμνάσιο που πάνε κάτι κοριτσάκια που τα είχαμε στο δημοτικό πριν δύο χρόνια και βιβλίο δεν έχουν δει ούτε ζωγραφιστό! Στον ξάδερφο μιας φίλης μου δε οι καθηγητές έδωσαν CD με τα βιβλία αλλά το παιδάκι στο σπίτι δεν έχει υπολογιστή για να το ανοίξει!!!!!!

Εμείς μπορούμε να πούμε ότι είμαστε από τους "τυχερούς", που έχουμε στο σπίτι υπολογιστή, εκτυπωτή (αν δεν ήταν ο πατέρας μου δεν θα είχαμε ούτε αυτόν!) και ιντερνετ και βοηθάμε το παιδί μας να αντεπεξέλθει στις δυσκολίες του σχολείου. Υπάρχουν όμως γονείς που δεν έχουν όλα τα παραπάνω και δεν μπορούν και οικονομικά να αντέξουν την αγορά ενός υπολογιστή, ενός εκτυπωτή αλλά και τη μηνιαία πληρωμή για ιντερνετ. Και φυσικά, που λόγος να αγοράσουν τα βιβλία! Ήδη δύο γνωστοί μου έχουν ζητήσει τα περσινά βιβλία της κόρης μου. Και, αν οι συνθήκες ήταν διαφορετικές, ειλικρινά σας λέω θα τα έδινα χωρίς δεύτερη σκέψη-τα έχουμε κρατήσει όλα, σαν να το ξέραμε ότι θα χρειαστούν-αλλά τώρα το σκέφτομαι και λέω στον εαυτό μου να τα κρατήσουμε γιατί έχουμε και δεύτερο παιδί που του χρόνου θα πάει πρώτη δημοτικού και σίγουρα θα τα χρειαστεί. 

Βασικά, σαν γονιός, βλέπω ότι θέλουν να βάλουν σε εφαρμογή ένα "ξένο" εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο σε κάποιες χώρες του εξωτερικού λειτουργεί καλά-ποτέ δεν θέλω να λέω άψογα-γιατί σε αυτές τις χώρες υπάρχουν και οι κατάλληλες προϋποθέσεις για να μπορέσει να λειτουργήσει. Εδώ μας λείπουν-εκτός από τις κατάλληλες υποδομές-και οι προϋποθέσεις. Έτσι, το μόνο που θα καταφέρουν, θα είναι μια τρύπα στο νερό! Τα παιδιά μας τι φταίνε να πληρώνουν τα δικά τους λάθη; Εμείς τι φταίμε να πληρώνουμε τα δικά τους λάθη;


14 Σεπ 2011

Μικρές Ιστορίες.....



“Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα μικρό σπιτάκι, που στεκόταν μόνο και σιωπηλό στην άκρη ενός δρόμου…Και εκείνη τη φορά και τον καιρό, ήταν τρια κορίτσια που έψαχναν να βρουν ένα άδειο μικρό σπιτάκι για να το γεμίσουν με χρώματα, παιχνίδια, χαρές και παιδιά, μικρά αλλά και πιο μεγάλα…
Και η συνάντηση έγινε…Και από τότε, το σπιτάκι δεν είναι πια μόνο του και σιωπηλό…Έγινε κίτρινο και φωτεινό, πήρε μορφή και άνοιξε την πόρτα του…"

Αυτά γράφει η μαμά Ζωή μαζί με τις συνοδοιπόρους της, την Κατερίνα και τη Νάντια για το μικρό σπιτάκι που έφτιαξαν με πολύ αγάπη και το ονόμασαν "Μικρές Ιστορίες". Μικρές ιστορίες για μικρούς αλλά και για μεγάλους..... Που στόχο έχουν να "αγκαλιάσουν" όλα τα παιδιά και να τους προσφέρουν έναν χώρο γεμάτο υπέροχες εμπειρίες που σίγουρα θα τους μείνουν αξέχαστες.

Στις μικρές ιστορίες λειτουργούν πρωινά τμήματα για παιδιά 2-5 ετών από τις 8:00 το πρωί έως τις 15:00 το μεσημέρι και περιλαμβάνει εργαστήρια εικαστικών, θεατρικού παιχνιδιού, μουσικοκινητικής, μαγειρικής και εκφραστικής κίνησης. Στα παιδιά θα προσφέρεται πρωινό και δεκατιανό που θα φτιάχνεται με τη συμμετοχή των παιδιών! 

Αλλά, οι "Μικρές Ιστορίες" δεν τελειώνουν το μεσημέρι. Συνεχίζουν το απόγευμα με ένα σούπερ εβδομαδιαίο πρόγραμμα που περιλαμβάνει διάφορες δημιουργικές δραστηριότητες που καλύπτουν ακόμα και ηλικίες μέχρι 16 ετών!!!!!! Τα παιδιά θα έχουν τη δυνατότητα να χορέψουν, να παίξουν (δημιουργικά πάντα!), να ζωγραφίσουν, να κατασκευάσουν με ανακυκλωμένα και άχρηστα υλικά, να γνωρίσουν υπέροχους κόσμους μέσα από τα βιβλία, να δημιουργήσουν το δικό τους παραμύθι και να φτιάξουν τη δική τους ταινία!

Στις "Μικρές Ιστορίες" μπορείτε να διοργανώσετε και το πάρτι γενεθλίων του παιδιού σας και να είστε σίγουροι ότι θα του μείνει αξέχαστο. Συνήθως στα παιδικά πάρτι καλούμε "κλόουν" για να απασχολήσουν τα πιτσιρίκια με διάφορα "μαγικά κόλπα". Εδώ τα παιδιά θα απασχοληθούν ακόμα πιο δημιουργικά αφού μετά από συνεννοήση με τους παιδαγωγούς το παιδί θα εκφράσει τις δικές του επιθυμίες ώστε να απολαύσει το πάρτι που έχει φανταστεί.......

Οι "Μικρές Ιστορίες" όμως απευθύνονται και σε μεγάλα παιδιά..... Στις "Μικρές Ιστορίες" διοργανώνονται και σεμινάρια για παιδαγωγούς ή ανθρώπους που δουλεύουν με παιδιά, εργαστήρια για ενήλικες καθώς και λέσχη ανάγνωσης.

Επίσης, οι "Μικρές Ιστορίες" περιλαμβάνουν προγράμματα για παιδικούς σταθμούς και νηπιαγωγεία. Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στην ιστοσελίδα τους www.mikresistories.gr

Αααααα και να μην ξεχάσουμε.......... Τα Σάββατα οι "Μικρές Ιστορίες" φιλοξενούν τις εκδόσεις Μεταίχμιο και μεταμορφώνουν το χώρο σε ένα σκηνικό παραμυθιού, όπου οι ήρωες τω παραμυθιών ζωντανεύουν μέσα από τα θεατρικά δρώμενα και τις τεχνικές αφήγησης με τη συμμετοχή των παιδιών. Επίσης, στις "Μικρές Ιστορίες" λειτουργεί και βιβλιοπωλείο των εκδόσεων Μεταίχμιο!

Οι εγγραφές έχουν ξεκινήσει! Εσείς ακόμα κάθεστε;





6 Σεπ 2011

Ο κουμπάρος και η κουμπάρα......


Μεγαλώνοντας, εκτός από συγγενείς, φίλους και γνωστούς, αποκτάς και κουμπάρους. Από το γάμο σου, τα βαφτίσια των παιδιών σου αλλά γίνεσαι και εσύ κουμπάρος στους γάμους και βαφτίσια άλλων. Για εμένα μια κουμπαριά θεωρείται ιερή και ο άνθρωπος που έχεις ή σε έχει επιλέξει να γίνεις κουμπάρος πρέπει να γνωρίζει τι υποχρεώσεις συνιστά αυτός ο δεσμός. Γιατί περί δεσμού πρόκειται, ειδικά όταν πρόκειται για βάφτιση.

Άκουσα τις προάλλες ότι κάποιος, ο οποίος είχε βαφτίσει ένα παιδάκι, τσακώθηκε με τους κουμπάρους του-τους γονείς του παιδιού-και πήγε στον ιερέα της εκκλησίας και ζήτησε να τον απαλλάξει από αυτό. Ο ιερέας του απάντησε ότι εφόσον έχει "λαδώσει" ένα παιδί θεωρείται πνευματικός γονιός και αυτό δεν μπορεί να αλλάξει και ο δεσμός που έχει με το παιδί είναι αδιάρρηκτος. Ακόμα και τώρα που το παιδί μεγάλωσε οι γονείς με το νονό δεν μιλιούνται και το παιδί δεν γνώρισε ποτέ το νονό του! Και δεν είναι η μόνη ιστορία που έχω ακούσει σχετικά με κουμπαριές που έχουν καταλήξει άδοξα.

Η κοπέλα που μας πάντρεψε, παρόλο που ήταν πολύ καλή φίλη, τελικά απομακρύνθηκε τόσο πολύ που πλέον βλεπόμαστε καμιά φορά στο μετρό-μιλάμε όμως για πολύ σπάνιες συναντήσεις-και προσποιείται ότι δεν μας γνωρίζει!!!!! 

Ευτυχώς οι νονές/νονός των παιδιών μας είναι εντάξει στις υποχρεώσεις τους παρόλο το "βαρύ" πρόγραμμα που έχουν και οι ίδιοι. Και οι κόρες μας τους λατρεύουν! Δεν λέω ότι ένας νονός είναι υποχρεωμένος να έχει καθημερινή επαφή με το παιδάκι που έχει βαφτίσει αλλά να μην εξαφανιστεί και τελείως. Ούτε έχουμε έναν νονό για να φέρνει δώρα στα παιδιά τα Χριστούγεννα και μια λαμπάδα το Πάσχα! Έχω ακούσει από γνωστές που είναι νονές ότι είναι υποχρεωμένες να αγοράσουν ακόμα και τα σχολικά της πρώτης δημοτικού στο βαφτιστήρι τους! Δεν ξέρω κατά πόσο ισχύει αυτό αλλά εγώ ποτέ δεν είχα τέτοιες απαιτήσεις από τους νονούς των παιδιών μου. Αν ο νονός θέλει να προσφέρει κάτι από μόνος του στο παιδί, τότε θα είναι καλοδεχούμενο και φυσικά δεν θα του φέρουμε αντίρρηση. Θα προτιμήσω όμως να έχει περισσότερο πνευματική επαφή με το παιδί μου παρά χρηματική! 

Του χρόνου θα γίνω και εγώ νονά και ήδη ψάχνω για βαφτιστικά. Συζητάω με την κουμπάρα μου, τη ρωτάω τι της αρέσει, τι προτιμάει, πότε θα πάμε να πάρουμε ιδέες, να κάνουμε έρευνα αγοράς και γενικά μπορώ να πω ότι κάθομαι σε αναμμένα κάρβουνα παρόλο που έχω μπροστά μου περίπου ένα χρόνο.

Θέλω να προσφέρω στη βαφτιστήρα μου ότι μου πρόσφερε η δικιά μου νονά. Μεγάλωσα σχεδόν μαζί με τη νονά μου και ακόμα και σήμερα είμαστε πολύ καλές φίλες αφού έχουμε μόνο 13 χρόνια διαφορά! Σκέφτομαι ότι θα είμαι κοντά της μεγαλώνοντας μιας και ήδη βλεπόμαστε σχεδόν καθημερινά, με έχει γνωρίσει από τότε που γεννήθηκε, την έχω κρατήσει αγκαλιά, την έχω ταϊσει, την έχω αλλάξει, την έχω μπανιαρίσει, την έχω κοιμίσει, της έχω μιλήσει τρυφερά.

Θεωρώ ότι είναι σημαντικό ο νονός να αναπτύξει μια ιδιαίτερη σχέση με το παιδί που θα βαφτίσει ακόμα και πριν γίνει η βάφτιση, πριν να δεθούν με τα δεσμά του μυστηρίου. Φυσικά σημαντικό είναι να υπάρχει και καλή σχέση των γονιών και του νονού για να μπορέσει να στηριχθεί σωστά και να έχει γερές βάσεις και η σχέση με το παιδί. Και θέλω να πιστεύω ότι με την κουμπάρα μου υπάρχει μια καλή σχέση και μια φιλία που δεν πρόκειται να χαλάσει όσα χρόνια κι αν περάσουν. 

Με κάποιους ανθρώπους έχω έρθει ιδιαίτερα κοντά ακόμα κι αν τους ξέρω για πολύ μικρό χρονικό διάστημα και όσο περνάει ο καιρός δένομαι ακόμα περισσότερο. Προφανώς φταίει η "χημεία" όπως λένε αλλά και η παροιμία: "Αν δεν ταιριάζαμε, δεν θα συμπεθεριάζαμε" Από την άλλη είναι επίσης σημαντικό ένα ζευγάρι να επιλέγει τους κουμπάρους του και, ιδιαίτερα τους νονούς των παιδιών του, μετά από πολλή σκέψη και με βάση πάντα τη σχέση που υπάρχει μεταξύ τους! 

Μεταξύ μας; Ανυπομονώ να μεγαλώσει η μικρούλα και να ακούσω από τα χειλάκια της να με φωνάζει νονά!