28 Νοε 2011

Αναρωτιέμαι........


Εδώ και 9 χρόνια μεγαλώνω δύο παιδιά. Και οφείλω μαζί με τον άντρα μου να τους μεταδώσω κάποιες αξίες για τη ζωή και για τη συνύπαρξη με τους άλλους ανθρώπους. Είναι αυτό που λένε οι παλιοί: "Καλή ανατροφή".

Τι σημαίνει όμως καλή ανατροφή; Η μητέρα μου, μου δίδαξε ότι πρέπει να σέβομαι όχι μόνο τους άλλους ανθρώπους αλλά και οτιδήποτε με περιβάλλει. Αυτό σημαίνει ότι δεν βγαίνω έξω από το σπίτι και "καταστρέφω" ότι μου κάνει κέφι. Και ειδικά την περιούσια κάποιου άλλου. Γιατί αυτός, ο άλλος, έχει μοχθήσει για να αποκτήσει ότι έχει. Με τον ίδιο τρόπο μου έμαθε να σέβομαι και τους δημόσιους χώρους, όπως πάρκα, παιδικές χαρές, πλατείες κλπ. Μου έμαθε να μην ρυπαίνω αυτούς τους χώρους αλλά ούτε και να προκαλώ καταστροφές γιατί αυτό έχει αντίκτυπο σε όλους μας. Επίσης, μου δίδαξε να παραδέχομαι τα λάθη μου (δύσκολο για όλους αυτό) και να μη κρύβομαι πίσω από το δάχτυλο μου.

Με λίγα λόγια με έμαθε να αγαπώ οτιδήποτε υπάρχει γύρω μου και να το διαφυλάττω σαν θησαυρό! Το ίδιο προσπαθώ να εμφυσήσω και στις κόρες μου. Θέλω τα παιδιά μου να είναι ειλικρινή απέναντι μας και κατά συνέπεια και στους υπόλοιπους, να σέβονται τα συναισθήματα των άλλων και κατά συνέπεια και του περιβάλλοντος που ζούνε, να διορθώνουν τα λάθη τους και φυσικά να αγαπούν! Και είναι ωραίο να αγαπάς, να μοιράζεσαι, να σέβεσαι, να δίνεις....... γιατί ότι προσφέρεις μέσα από την καρδιά σου να ξέρεις ότι κάποια μέρα θα σου επιστραφεί!

Ξεφύγαμε λίγο. Δεν είναι αυτό το θέμα μας. Το θέμα μας είναι ότι θλίβομαι όταν βλέπω παιδιά που είναι στην εφηβεία και λίγο μικρότερα να μην έχουν "πάρει" τέτοιες αξίες από τους γονείς τους. Παιδιά που δεν σέβονται ούτε τους ανθρώπους που τους περιβάλλουν αλλά ούτε και τους χώρους που βρίσκονται. Παιδιά που καταστρέφουν μια δημόσια ή ιδιωτική περιουσία, επειδή δεν έχουν με τίποτα άλλο-πιο δημιουργικό-να ασχοληθούν ή που απλά "πιέζονται" πολύ στο σπίτι τους και ξεσπούν τα νεύρα τους όχι μόνο σε άψυχα αντικείμενα αλλά και σε ανθρώπους. Και το χειρότερο από όλα είναι ότι οι γονείς τους δεν ξέρουν τίποτα!

Είμαι σίγουρη ότι αν κάποιος μιλήσει στον πατέρα ή στη μητέρα ενός από αυτά τα παιδιά, ο ίδιος ο γονιός θα πει έκπληκτος ότι το δικό του παιδί αποκλείεται να έχει κάνει κάτι τέτοιο. Και όμως, το ίδιο παιδί το βλέπουν και το ακούνε καθημερινά να βρίζει και να καταστρέφει τουλάχιστον 20 άτομα. Αυτό που με αφήνει εμένα έκπληκτη είναι ότι παρόλο που αυτό που κάνουν τα συγκεκριμένα παιδιά δεν μένει κρυφό, κανένας δεν μπαίνει στον κόπο να πει έστω μια κουβέντα. Να τους πιάσει και να τους πει ότι δεν είναι ωραίο αυτό που κάνουν και ότι σίγουρα θα έχουν συνέπειες. Εμείς μιλάμε, τους λέμε κάποια πράγματα, αλλά δυστυχώς όχι μόνο δεν ακούνε, ειρωνεύονται κιόλας, βρίζουν, κάνουν χειρονομίες. Και στην ουσία, δεν φταίνε τα παιδιά. 

Η ρίζα του κακού ξεκινάει από το σπίτι. Αν τα παιδιά δεν πάρουν μέσα από την οικογένεια, μεγαλώνοντας, τις αξίες που αναφέραμε παραπάνω είναι λογικό να φέρονται έτσι. Αυτοί οι γονείς όμως, δεν νοιάζονται για τα παιδιά τους; Για το τι ανθρώπους θα βγάλουν στην κοινωνία; Μου κάνει ιδιαίτερη εντύπωση. Από την άλλη αυτά τα πιτσιρίκια θέλουν να "πουλήσουν μαγκιά". Το βγάζουν όμως με λάθος τρόπο. Δεν είναι αυτό μαγκιά. Δεν ξέρουν ακόμα τι πάει να πει "μαγκιά". Όταν θα τελειώσουν το σχολείο και θα βγουν στη βιοπάλη της ζωής θα καταλάβουν τη σημασία αυτής της λέξης. Γιατί "μαγκιά" δεν είναι το "αντριλίκι", η έλλειψη σεβασμού, οι βρισιές, οι καταστροφές κλπ. 

"Μαγκιά" είναι να παλεύεις για τα δικαιώματα σου, για μια ζωή με αξιοπρέπεια, να ξεπερνάς τις δυσκολίες της ζωής με χαμόγελο και ελπίδα για το μέλλον, να δίνεις απλόχερα στον άλλον χωρίς να περιμένεις κάποιο αντάλλαγμα, να απλώνεις το χέρι σου σε κάποιον που το έχει ανάγκη, να μιλάς και να αντιδράς όταν σε αδικούν, να αγωνίζεσαι να επιβιώσεις εσύ και η οικογένεια σου όταν όλα γύρω σου καταρρέουν, να αναγνωρίζεις ότι έσφαλες.......... Αυτά και πολλά ακόμα είναι η "μαγκιά"!!!!!

Εύχομαι και ελπίζω, μεγαλώνοντας αυτά τα παιδιά να αναθεωρήσουν τη στάση ζωής που έχουν αυτή τη στιγμή και να δουν πόσα πολλά έχουν να τους προσφέρουν κάποιες σημαντικές αξίες της ζωής που κάποια στιγμή θα κληθούν να τις "περάσουν" στα δικά τους παιδιά!


23 Νοε 2011

Στιγμές ζωής.....


Στην πορεία της ζωής μας ζούμε ευχάριστες, δυσάρεστες, ξεκαρδιστικές, συγκινητικές στιγμές. Όλες τις βάζουμε στο μικρό κουτάκι του μυαλού μας και τις φυλάμε καλά! Τις θυμόμαστε με αγάπη καθώς περνούν τα χρόνια. Σήμερα έχω ανοίξει αυτό το καλά σφραγισμένο κουτάκι και οι στιγμές της ζωής μου με έχουν κατακλύσει.

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην πρωτεύουσα της Ελλάδας, την Αθήνα. Από μικρή όμως σαν τόπο καταγωγής μου θεωρώ το Πήλιο, καθώς κάθε Χριστούγεννα, Πάσχα και καλοκαίρι τα περνούσα εκεί με την οικογένεια μου. Την τρίτη λυκείου την τέλειωσα εκεί. Και ήταν η καλύτερη χρονιά της ζωής μου. Μέχρι τότε ήμουν ένα ντροπαλό κορίτσι, με λίγους φίλους. Τη χρονιά που έμεινα στο χωριό όλα άλλαξαν. Ο χαρακτήρας μου, η προσωπικότητα μου, όλα! Βασικά εκείνη τη χρονιά έγινα πιο ώριμη και "πονηρεύτηκα" και λίγο!

Η μητέρα μου με τον ξάδερφο μου (εφτά χρόνια μεγαλύτερος μου) είχαν ανοίξει ένα καφέ στο χωριό και τις περισσότερες ώρες της ημέρας, όταν δεν ήμουν σχολείο ή φροντιστήριο, τις περνούσα εκεί. Εκεί διάβαζα, εκεί διασκέδαζα, εκεί ερωτευόμουν. Εκεί ενηλικιώθηκα!

Τα Χριστούγεννα της ίδιας χρονιάς είχε έρθει στο χωριό η θεία μου με ένα φιλικό της ζευγάρι. Την παραμονή των Χριστουγέννων, το μαγαζί δεν είχε πολύ κόσμο, εκτός από μερικούς φίλους του ξαδέρφου μου. Αποφασίσαμε λοιπόν, να πάρουμε τα αυτοκίνητα και να πάμε προς το χιονοδρομικό να βρούμε κάποιους άλλους φίλους που δούλευαν εκεί. Η ώρα ήταν 10 το βράδυ και ο καιρός, παρόλο που στο χωριό δεν είχε χιονίσει, ήταν αρκετά κρύος. Ξεκινήσαμε από το χωριό με δύο αυτοκίνητα, περίπου 10 άτομα, και φτάνοντας τα αφήσαμε στο πρώτο πάρκινγκ-αρκετά χαμηλά-γιατί ο δρόμος είχε πιάσει πάγο. Ούτως ή άλλως η απόσταση μέχρι το χιονοδρομικό δεν απείχε και πολύ. Περίπου 1 χιλιόμετρο με τα πόδια. Η διαδρομή ήταν φανταστική μέσα στο χιόνι με το φως του φεγγαριού να αντανακλάται πάνω του και τα δέντρα να μας σφυρίζουν μελωδίες λόγω του αέρα (μην ξεχνάμε και το υψόμετρο-1600 μέτρα περίπου!). Το κρύο δεν μας πτοούσε καθόλου. Όταν έχεις καλή παρέα ζεσταίνεται η καρδιά σου και η ψυχή σου και νιώθεις ευτυχισμένος. Έτσι ήμασταν και εμείς. Αφού στη διαδρομή αστειευόμασταν, μιλούσαμε, γελάγαμε τόσο δυνατά που σκίζαμε την ησυχία της νύχτας! Ακόμα και λύκος ή αρκούδα να ήταν εκείνη την ώρα εκεί θα είχε τρομάξει και θα είχε φύγει μακριά! Και μετά, αφού φτάσαμε, και μας υποδέχτηκαν φίλοι και γνωστοί, η υπέροχη ζεστή σοκολάτα που απολαύσαμε στο σαλέ του χιονοδρομικού δίπλα στο τζάκι αγναντεύοντας έξω από το παράθυρο τους νυχτερινούς σκιέρ που κατέβαιναν την πλαγιά!

Λίγες μέρες μετά προς το βραδάκι, και ενώ ήμασταν στο σπίτι με τη μητέρα μου, άρχισε να χιονίζει. Δεν έριχνε όμως απλά χοντρές νιφάδες, είχε και αέρα. Χιονοθύελλα δηλαδή! Πήραμε λοιπόν η μία την άλλη και κάποια απαραίτητα πράγματα και πήγαμε να μείνουμε όλοι μαζί με τον ξάδερφο μου, καθώς κι εκείνος ήταν μόνος του. Το χιόνι ολοένα και ανέβαινε. Οφείλω να ομολογήσω ότι κάπως θορυβηθήκαμε. Το χωριό τελικά αποκλείστηκε για δύο με τρεις μέρες. Κοιμηθήκαμε στον ξάδερφο μου και το πρωί ανοίξαμε την πόρτα και το χιόνι ήταν μέχρι τη μέση της. Φωνάξαμε έναν φίλο του ξαδέρφου μου για να μας ανοίξει "δρόμο" ώστε να μπορέσουμε να φύγουμε. Όταν ήρθε σπίτι μας και του ανοίξαμε την πόρτα, ακόμα το θυμάμαι, νιώθαμε ότι ήμασταν σε ένα υπόγειο και μας έβλεπε από ψηλά!!!! Καταφέραμε να ανοίξουμε ένα μικρό διάδρομο ανάμεσα στο χιόνι-δεν είναι και εύκολο να σκάβεις σε χιόνι που έχει πετρώσει σχεδόν-και μαζί με το φίλο του ξαδέρφου μου πήγαμε προς την πλατεία του χωριού για να συναντηθώ με μια άλλη κοπέλα στο μαγαζί τους. Ο δήμος ακόμα δεν είχε στείλει άτομα για να "ανοίξουν" τα καλντερίμια και το χιόνι που ήταν παραπάνω από 1 μέτρο είχε φτάσει σχεδόν στο ύψος των εξωτερικών τοίχων των σπιτιών. Περπατούσαμε, κατεβαίνοντας, και βλέπαμε μέσα στις αυλές, κάτι που σε φυσιολογικές συνθήκες είναι ανέφικτο!

Την ίδια χρονιά, κοντά στο Πάσχα, είχε έρθει και ο κολλητός μου για μερικές μέρες. Ένα πρωινό ξυπνήσαμε χαράματα, πήραμε το λεωφορείο και ανεβήκαμε στο χιονοδρομικό. Έτσι σαν εκδρομούλα! Ακόμα είχε χιόνι εκεί και υπήρχε πολύς κόσμος. Περάσαμε σχεδόν όλο το πρωινό μας εκεί και αποφασίσαμε όχι να γυρίσουμε με το λεωφορείο όπως πήγαμε αλλά με τα πόδια, καθώς υπάρχει ένα χωματόδρομος που βγάζει κατευθείαν στο χωριό. Αλλά δεν είναι και κοντά. Τρεις ώρες με τα πόδια!!!!! Ξεκινήσαμε, λοιπόν, να κατεβαίνουμε. Το τοπίο ήταν υπέροχο για εκείνη την εποχή! Μέχρι σχεδόν τη μέση της διαδρομής περπατούσαμε στο χιόνι. Μετά, σαν κάποιος να το είχε κόψει με μαχαίρι, το χιόνι σταματούσε. Έτσι, απότομα! Λίγο πριν φτάσουμε όμως στο χωριό είχαμε την αίσθηση ότι είχαμε πάρει λάθος δρόμο. Κι όμως! Δεν είχαμε λοξοδρομήσει πουθενά! Απλά ο δρόμος άλλαζε πορεία σε ένα σημείο, τόσο πολύ, που νόμιζες ότι κατευθυνόσουν στο απέναντι χωριό. Τελικά, παρατηρώντας το μέρος, είδα κάτι που γνώριζα και αμέσως προσανατολίστηκα! Από τότε δεν έχω επιχειρήσει ξανά να κάνω τέτοια κατάβαση. Μία μου ήταν αρκετή!!!!

Μετά από δύο χρόνια περίπου, τριήμερο Καθαράς Δευτέρας, αποφασίσαμε να "ανέβουμε" στο χωριό με τον μέλλοντα τότε άντρα μου. Ο καιρός σε όλη τη διαδρομή δεν προμήνυε τίποτα για αυτό που θα συναντούσαμε. Φύγαμε απόγευμα Παρασκευής και φτάσαμε στο χωριό το βράδυ. Στο μαγαζί του ξαδέρφου μου ήταν όλοι κι όλοι τρία άτομα. Μπήκαμε και εμείς μέσα με τους σάκους μας (πόσα να κουβαλήσεις πια για τρεις μέρες;), καθίσαμε και ήπιαμε κάτι για να ζεσταθούμε. Η ώρα πέρασε και έφτασε τρεις τα χαράματα όταν αποφασίσαμε να σηκωθούμε και να πάμε για ύπνο. Και βγαίνοντας έξω από την πόρτα μας περίμενε μια ευχάριστη έκπληξη! Όλα ήταν σκεπασμένα με ένα λευκό πέπλο και από τον κατάμαυρο ουρανό έπεφταν παχιές άσπρες νιφάδες! Εκείνη την ώρα σκέφτηκα ότι θα είναι ένα τριήμερο που δεν θα το ξεχάσω ποτέ! Ήταν από τις πιο ρομαντικές στιγμές που έχω περάσει ποτέ με τον άντρα μου! Νομίζω ότι καταλαβαίνετε που το πάω!!!!!!!

Όταν παντρευτήκαμε και ήταν να πάμε το ταξίδι του μέλιτος, δεν διαλέξαμε έναν εξωτικό προορισμό αλλά αποφασίσαμε να τιμήσουμε την Ελλάδα μας. Έτσι, κατευθυνθήκαμε προς τα Ζαγοροχώρια. Τι υπέροχο τοπίο! Αισθάνεσαι ότι βρίσκεσαι εκτός Ελλάδας. Άγριο και συνάμα τόσο φιλόξενο! Σφίγγεται η καρδιά σου όμως γιατί τα περισσότερα χωριά είναι εγκαταλειμένα. Είναι καθαρά τουριστικό μέρος. Μείναμε στο γνωστό σε όλους Πάπιγκο μετά από προτροπή της νονάς μου, καθώς κάθε Χριστούγεννα τα γιορτάζουν εκεί με καλούς φίλους! Οι μέρες που περάσαμε εκεί ήταν λίγες αλλά αξέχαστες! Αν κατέβεις στις όχθες του Βοϊδομάτη νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε παραμύθι. Περιμένεις ότι από στιγμή σε στιγμή θα δεις κάποιο αερικό, κάποια νεράϊδα, κάποιο ξωτικό του δάσους! Τα νερά είναι κρυστάλλινα, τα βουνά επιβλητικά γύρω από το Πάπιγκο, νομίζεις ότι είσαι σε ένα κόσμο εξωπραγματικό! 

Όλες αυτές οι στιγμές και ακόμα περισσότερες βρίσκονται στο κουτάκι του μυαλού μου καλά κρυμμένες. Είναι στιγμές της ζωής μου και της ζωής των αγαπημένων μου προσώπων που δεν θέλω να ξεχάσω ποτέ. Ψάχνοντας μια μέρα στο διαδίκτυο για μια εργασία της κόρης μου διάβασα το εξής:

"Η ζωή είναι στιγμές........
Στιγμές που διαδέχονται η μία την άλλη"





18 Νοε 2011

Υποτιμημένος ο ρόλος του πατέρα;



Σήμερα επισκέφτηκα το μίνι μάρκετ για προμήθειες. Μετά από λίγο μπαίνει και ένας παππούλης με ένα μάτσο εφημερίδες στα χέρια του. Προφανώς γνώριζε τον ιδιοκτήτη και έπιασε εγκάρδια κουβέντα μαζί του. Μάλιστα, προσανατολίστηκε προς τον ρόλο της μαμάς προς τα παιδιά της.

Ότι η μαμά έχει σαφώς σημαντικό ρόλο για τα παιδιά. Ακόμη και όταν ένα παιδί έχει πυρετό, η αγκαλιά της μαμάς λειτουργεί θεραπευτικά. Η μαμά φροντίζει για τα παιδιά, για το φαγητό τους, τα ρούχα τους, το περιβάλλον στο σπίτι και γενικά εκείνη είναι που κρατά ένα σπίτι και είναι ο συνδετικός κρίκος όλης της οικογένειας. Ο πατέρας είναι εκείνος που εργάζεται για να μην λείψει τίποτα στην οικογένεια.

Συγχωρήστε με αλλά θα διαφωνήσω.

Ο λόγος είναι ότι κι ο ρόλος του πατέρα είναι σημαντικός και για το σπίτι αλλά και για τα παιδιά. Έχουμε υποτιμήσει τους άντρες στον ρόλο του πατέρα. Τα πράγματα δεν είναι όπως πίστευαν πριν μερικές δεκαετίες. Άσχετα με τον ρόλο της γυναίκας στην κοινωνία, ο πατέρας θα πρέπει επίσης να παίζει έναν ενεργό ρόλο μέσα στην οικογένεια. Κι όχι να είναι η φιγούρα που πάει στην εργασία του, γυρίζει, τρώει, κοιμάται, ξανα-φεύγει. Θα πρέπει τα παιδιά όπως έχουν έναν πρότυπο μητέρας μπροστά τους, να έχουν και ένα αντίστοιχο πρότυπο πατέρα, που ολοκληρώνει την εικόνα της οικογένειας.

Σε αυτό το σημείο λοιπόν, εκφράζοντας την διαφωνία μου με τον παππούλη, φάνηκε το χάσμα γενναίων και απλά αποχώρησα ευγενικά και εγκάρδια με την καλημέρα μου.

Το μυαλό ενός ανθρώπου που έχει ωριμάσει, έχει ζήσει, και είναι προς το τέλος της ζωής του δεν μπορείς να τα αλλάξεις. Μπορείς όμως να διδάξεις τους νεότερους, που είναι στην αρχή της ζωής τους, πώς να προχωρήσουν και να αποφύγουν τα στερεότυπα κάθε τύπου, πώς να εξελιχθούν σαν άνθρωποι στην κοινωνία και στην οικογένεια.

Κι εμείς σαν μανούλες που είμαστε, οφείλουμε να το κάνουμε για τις μελλοντικές γενεές που έρχονται!

17 Νοε 2011

Της ελιάς το δάκρυ!


"Πράσινα είν' τα νιάτα μου,
μαύρα τα γηρατειά μου,
χαροποιά η θλίψη μου,
τροφή τα δάκρυα μου."
Τι είναι;

Στο νηπιαγωγείο αυτή την εβδομάδα ασχολούνται με την ελιά και το λάδι. Χθες βγήκαν στην αυλή και ράβδισαν τη μια και μοναδική ελιά που έχουν εντός του σχολείου. Έτσι μου εξιστόρησε η νηπιαγωγός σήμερα το πρωί που το συζητούσαμε. Επίσης μας είχαν ζητήσει να τους πάμε ένα μικρό πλαστικό μπουκαλάκι με λάδι. Οφείλω να ομολογήσω ότι αναρωτήθηκα τι μπορεί να το θέλουν. 
Το απόγευμα που γύρισα από το γραφείο αντίκρυσα στον πάγκο της κουζίνας αυτό το υπέροχο γυάλινο μπουκαλάκι, που βλέπετε στη φωτογραφία, με τα μυρωδικά του, την κορδελίτσα του και το υπέροχο διακοσμητικό του. Αν μη τι άλλο η δασκάλα μας έχει γούστο, σκέφτηκα! Το μικρό γυάλινο μπουκαλάκι συνόδευε και η έντυπη έκδοση του Μουσείου Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης με τίτλο "Το Λαλουσάκι", όπου είναι αφιερωμένο στο μήνα Νοέμβριο και φυσικά στο μάζεμα της ελιάς και την παραγωγή του λαδιού. Μέσα περιέχει και το παραμύθι "Της ελιάς το δάκρυ", όπως αναφέρει και ο τίτλος της ανάρτησης, που περιέχεται στο βιβλίο του Κώστα Καφαντάρη: "Το φιδόδεντρο. Ελληνικά Λαϊκά Παραμύθια" των εκδόσεων Οδυσσέας. Απολαύστε το!


Της ελιάς το δάκρυ!

Μια φορά ήταν μια κόρη φτωχή, μα πολύ εύμορφη. Ένας πλούσιος την είδε και την πήρε και την έκανε ψυχοκόρη του. Μια μέρα την έστειλε να μαζέψει ελιές από τα δέντρα του κι εκεί που σύναζε, βρίσκει ένα δάκρυο της ελιάς, το τρώει και λίγο λίγο το καταπίνει. Αμέσως η κόρη γκαστρώνεται, χωρίς να το καταλάβει. Σαν γίνηκε εννέα μηνών, γέννησε ένα παιδί αρσενικό. Μα σαν το γεννούσε, όλα τα βουνά σείονταν και μούγκριζαν κι οι δράκοντες όλοι ωρύονταν.
Το παιδί το βαφτίσανε και το βάλανε στο σχολείο και τόσο πρόκοψε, που όταν έγινε δεκαοχτώ χρονών, ήξερε όλα τα γράμματα. Μια μέρα λέει το παιδί του ψυχοπατέρα του:
"Ψυχοπατέρα, πήγαινε να μου κάμεις μια τοπούζα να είναι δέκα καντάρια γιατί εγώ δεν μπορώ να κάνω εδώ".
Πάει ο ψυχοπατέρας του κάνει μια τοπούζα, δηλαδή ένα σιδερένιο ρόπαλο, δέκα κανταρίων και του τη φέρνει φορτωμένη σε ένα αμάξι, που τραβούσανε δέκα βόδια. Σαν την είδε το παιδί, την πιάνει μια στο χέρι και λέει:
"Αυτή είναι μικρή, να μου κάνεις μια εικοσιπέντε κανταρίων."
Πάει ο ψυχοπατέρας και του παραγγέλνει μιαν άλλη τοπούζα εικοσιπέντε κανταρίων. Και σαν την είδε το παιδί και την έπιασε, λέει:
"Ναι, αυτή είναι του χεριού μου. Ας την πετάξω να δω ως που θα πάει."
Την πετάει λοιπόν και πάει δύο ώρες μακριά. Πάει το παιδί για να τη βρει κι εκεί που πήγαινε, απαντά στο δρόμο ένα δράκο που έβγαζε κυπαρίσσια και τα έκανε σκοινιά.
"Ώρα καλή, παλικάρι", του λέει του δράκου.
"Τι παλικάρι είμαι εγώ;", λέει ο δράκος, "παλικάρι είναι της Ελιάς το Δάκρυ".
"Και το γνωρίζεις της Ελιάς το Δάκρυ σαν το δεις;", λέει το παιδί.
"Όχι", λέει ο δράκος.
"Εγώ είμαι", λέει το παιδί κι αμέσως ο δράκος του φίλησε το χέρι.
"Μήπως άκουσες να περνά από δω καμιά τοπούζα;" ρωτά το παιδί.
"Άκουσα το βουητό της", λέει ο δράκος "κι έπεσα κάτω".
"Έρχεσαι μαζί μου;"
"Έρχομαι", λέει ο δράκος.

Φεύγουν λοιπόν με το δράκο και πάνε και βρίσκουν την τοπούζα. Την πιάνει πάλι το παιδί και της δίνει μια και πάει άλλες δυο μέρες μακριά. Κει λοιπόν που πήγαιναν για να τη βρουν, απαντούν έναν άλλο δράκο και ήτανε πεσμένος μες στο Μαίντρον κι είχε ανοιχτό το στόμα του κι έτρεχε νερό μέσα και δεν το άφηνε να πάει στην πόλη.
"Ώρα καλή παλικάρι", του λέει της Ελιάς το Δάκρυ.
"Τι παλικάρι είμαι εγώ; Παλικάρι είναι της Ελιάς το Δάκρυ".
"Εγώ είμαι της Ελιάς το Δάκρυ. Μα μην άκουσες να περάσει από δω καμιά  τοπούζα;"
"Άκουσα το φύσημα της και από το φόβο μου άφησα το νερό και πήρε μπροστά όλα τα χωράφια".
"Έρχεσαι μαζί μου;", λέει το παιδί.
"Έρχομαι".
Και κινήσανε να βρούνε την τοπούζα. Σαν τη βρήκανε, την πιάνει πάλι το παιδί και τη ρίχνει και πάει δύο ώρες μακριά. Κει λοιπόν που πηγαίνανε να τη βρούνε, απαντούνε έναν άλλο δράκο, που ήταν μέσα σε ένα βαθύ ποταμό και περνούσαν από πάνω διαφόρων ειδών ζώα και άνθρωποι.
"Ώρα καλή παλικάρι", του λέει της Ελιάς το Δάκρυ.
"Τι παλικάρι είμαι εγώ; Παλικάρι είναι της Ελιάς το Δάκρυ", λέει ο δράκος.
"Αν το δεις το γνωρίζεις;", λέει το παιδί.
"Όχι".
"Εγώ το λοιπόν είμαι. Έρχεσαι μαζί μου;"
"Έρχομαι", του λέει ο δράκος.
"Μην άκουσες να περάσει από δω καμία τοπούζα;"
"Άκουσα το φύσημα της κι από το φόβο μου χάλασα το γεφύρι κι έγινε μεγάλος αφανισμός".
"Πάμε να τη βρούμε", λέει το παιδί.

Πήγαν λοιπόν και βρήκαν την τοπούζα. Την πιάνει πάλι το παιδί, της δίνει μία και πάει άλλες ώρες μακριά.. Εκεί που πήγαιναν να βρουν την τοπούζα, βρίσκουν της δρακόντισσας την κόρη που έδινε μια και με τη δύναμη της άλεθαν εφτά μύλοι.
"Ώρα καλή, δρακόντισσας κόρη. Πολύ ανδρεία είσαι", λέει το παιδί.
"Ανδρείος είναι της Ελιάς το Δάκρυ", λέει η κόρη.
"Εγώ είμαι εκείνος. Μην άκουσες να περάσει καμιά τοπούζα από δω;"
"Άκουσα το φύσημα της κι από το φόβο μου χασομέρησαν κάμποση ώρα οι μύλοι".
"Και δεν ξέρεις που πήγε;"
"Θαρρώ πως πήγε στο σπίτι μας".
"Είναι μακριά το σπίτι σας από δω;"
"Είναι ως μια ώρα".
"Άϊντε να μας το δείξεις".
Σηκώνεται η κόρη και παίρνει της Ελιάς το Δάκρυ και τους συντρόφους του και πάει στο σπίτι της. Σαν την είδε η μάνα της η δρακόντισσα μ' αυτούς, πολύ της κακοφάνηκε κι αρπάζει έναν πεύκο και τρέχει κατά πάνω τους. Τότε λέει η κόρη:
"Μη, γιατί είναι της Ελιάς το Δάκρυ".
Κι αμέσως η μάνα άφησε τον πεύκο και πήγε και τους προσκύνησε και τους λέει;
"Καλώς ορίσατε".
"Μην ήρθε εδώ η τοπούζα μου;", ρωτά το παιδί.
"Εδώ είναι και ολίγο έλειψε να μου χαλάσει το παλάτι. Μόνο τώρα θέλω να δω την ανδρεία σας. Έχω  εφτά καζάνια και στο καθένα βράζει ένα βόδι. Όποιος από τους τέσσερις σας φάει και τα εφτά βόδια, θα του δώσω την πιο όμορφη κόρη μου, που έχω στο παλάτι μου".
"Αυτό χολάς;" λέει εκείνος που είχε τον ποταμό στο στόμα του. "Εγώ τα τρώω".
Και χλουπ! μια, κατεβάζει και τα βόδια και τα καζάνια.
"Ω! εσύ ρούφηξες ακόμη και τα καζάνια, εμείς τέτοια συμφωνία δεν είχαμε".

Και πήρε την κόρη. Έπειτα λέει πάλι η δρακόντισσα:
"Σας βάζω κι άλλο να κάνετε. Βλέπετε αυτή την καρυδιά; Ποιος από σας είναι άξιος με μια τιναξιά να κατεβάσει όλα τα καρύδια κάτω;"
"Αμ τέτοιο μικρό πράμα θέλεις;" λέει εκείνος με το γεφύρι. "Εγώ είμαι. Μα τι θα μου δώσεις;"
"Θα σου δώσω την κόρη μου, που με τη δύναμη της αλέθονται οι μύλοι".
"Καλά", λέει ο δράκος και δίνει μια της καρυδιάς, και πέταξε κάτω όλα τα καρύδια και την καρυδιά ακόμα.
"Αχ, καημένε, εσύ έριξες και την καρυδιά ακόμα", λέει η δρακόντισσα. "Όμως, πάρε την κόρη μου, γιατί βρήκες το ταίρι σου. Τώρα όποιος μπορεί να βγάλει αυτά τα τρία κυπαρίσσια να τα κάμει πλεξούδα, θα πάρει κι εμένα".
"Στάσου", λέει εκείνος ο δράκος που έβγαζε τα κυπαρίσσια και τα έκανε σχοινιά. "Εγώ θα τα βγάλω και θα τα κάνω πλεξούδα. Εγώ όμως δε θα σε πάρω, μόνο θα πάω με τον αφέντη, της Ελιάς το Δάκρυ".
Έβγαλε το λοιπόν τα τρία κυπαρίσσια και τα έκαμε πλεξούδα και την πέταξε και επήγε με της Ελιάς το Δάκρυ. Έτσι περπατήσανε μια βδομάδα και φθάσανε σε μια ωραία πολιτεία κι εκεί ήταν ένας βασιλιάς, που είχε μια κόρη πολύ όμορφη και είχε σαράντα καπλάνια (τίγρεις) και τη φύλαγαν για να μην πάνε οι δράκοι και την πάρουν. Το έμαθε της Ελιάς το Δάκρυ και λέει του συντρόφου του δράκου:
"Πάμε να πάρουμε την κόρη;"
Κι ο σύντροφος του λέει:
"Φοβούμαι τα καπλάνια".
"Αμ αυτή η τοπούζα τι κάνει;" του λέει της Ελιάς το Δάκρυ.
Επήγαν το λοιπόν και τα καπλάνια σαν τον είδαν τον προσκύνησαν. Κι ο βασιλέας φοβήθηκε σαν το άκουσε και είπε:
"Ποιος είναι αυτός που και τα καπλάνια μου τον προσκυνούνε;"
Τότε της Ελιάς το Δάκρυ αρχίνησε να ανεβαίνει απάνω στο παλάτι, σηκώνοντας την τοπούζα, και το παλάτι αρχίνησε να σειέται. Λοιπόν ο βασιλέας του λέει:
"Άφησε τουλάχιστον την τοπούζα κι έλα απάνω μόνος".
Και σαν πήγε απάνω του λέει:
"Ποιος είσαι εσύ, που σε προσκύνησαν τα καπλάνια μου, που φοβούνται οι σαράντα δράκοι, που θέλουν να έρθουνε να πάρουν την κόρη μου;"
"Εγώ είμαι της Ελιάς το Δάκρυ".
Τότε του λέει ο βασιλιάς:
"Εσύ είσαι;"
"Εγώ είμαι" λέει εκείνος.

Τότε λέει ο βασιλιάς:
"Κι εγώ σε περίμενα τόσο καιρό να έρθεις να σου δώσω την κόρη μου".
Κι αμέσως έκανε το γάμο και τον έκαμε βασιλέα στον τόπο του κι έδωσε ύστερα την άδεια κι έφυγαν τα καπλάνια.

Μήτε εγώ ήμουνα εκεί, μήτε εσείς να το πιστέψετε!

"Άγγελοι ζωγραφίσανε το γαϊτανόφρυδό σου
και το κοντύλι έσταξε ελιά στο μάγουλο σου"





16 Νοε 2011

Welcome to breakfast club!


Ψάχνοντας ιδέες, λύσεις και συμβουλές διακόσμησης για το άλλο ιστολόγιο που διατηρώ με την καλή φίλη Kalli βρήκα το παρακάτω άρθρο.

Υπέροχες ιδέες και πολύτιμες συμβουλές για ένα πλήρες, υγιεινό και προπάντων "χορταστικό" πρωινό για τα παιδιά μας. Οι περισσότερες μητέρες, πλέον, εργάζονται και ο χρόνος τους είναι περιορισμένος. Όπως και ο δικός μου άλλωστε. Πολλές φορές σπάω το κεφάλι μου για να κατεβάσει ιδέες όχι μόνο για το πρωινό γεύμα της οικογένειας αλλά και για το κολατσιό που θα πάρουν οι μικρές στο σχολείο, για το μεσημεριανό τους, για το βραδυνό τους αλλά και για τα ενδιάμεσα γεύματα που θα κάνουν. Ψάχνω στο ιντερνετ για πρωτότυπες συνταγές, οι οποίες όμως να είναι και απλές στην παραγωγή τους, λόγω έλλειψης χρόνου! Και φυσικά, να καλύπτουν και τις γευστικές προτιμήσεις της οικογένειας. Ειδικά η μικρή μου κόρη είναι ιδιαίτερα παράξενη με το φαγητό της. Η μεγάλη πάλι, δεν έχει τέτοια θέματα. Είναι "ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει!"

Το πρωινό, όμως, και λόγω του τρεξίματος που υπάρχει για να ετοιμαστούμε για τις εργασίες μας και τα σχολεία μας το τρώμε λίγο στα "γρήγορα" και είναι σχετικά "φτωχό". Διαβάζοντας το παρακάτω άρθρο βρήκα υπέροχους τρόπους ώστε να εμπλουτίσω το πρωινό γεύμα της οικογένειας, ακόμα και αν είμαστε καθ' οδόν!!!!!

Υγιεινά και.... γρήγορα πρωινά για πολυάσχολες οικογένειες.
Δεν πρόκειται για κάποια καινούργια "ανακάλυψη": ένα πλήρες, υγιεινό πρωινό εφοδιάζει με "καύσιμα" το μικρό μαθητή.... και όχι μόνο. Μελέτες αποδεικνύουν ότι ακόμα και το πιο απλό πρωινό (δηλαδή, ένα μπολ με δημητριακά, ένα ποτήρι γάλα και 2-3 κομμάτια μπανάνα) δίνει την απαιτούμενη ενέργεια και δημιουργεί καλή διάθεση στα παιδιά! Νέες έρευνες καταλήγουν δε στο συμπέρασμα ότι το σωστό πρωινό προλαβαίνει ή και βοηθά στην αντιμετώπιση της παιδικής παχυσαρκίας, "χτίζει" γερά κόκαλα και εξίσου γερή οδοντοστοιχία.
Δυστυχώς, όμως, τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότερα παιδιά φαίνεται να μένουν "εκτός" του "breakfast club": σε σύγκριση με το 95% των μαθητών του δημοτικού (και το 87% των εφήβων) που έτρωγαν πρωινό το 1965, τα αντίστοιχα ποσοστά κυμαίνονται σήμερα κάτω από το 86% και κάτω από το 70%. Κι ο λόγος; Άγχος, τρέξιμο, πολυάσχολες οικογένειες! Ποια θα μπορούσε λοιπόν να είναι η λύση;
Πρωινό σε..... πακέτο!

"Δεν υπάρχει μεγαλύτερο λάθος από το να ξεκινά ένα παιδί τη μέρα του νηστικό", επισημαίνει η ενεργειακή διατροφολόγος και σύμβουλος αυτοβελτίωσης Ρένα Διπλάρη, συνεργάτης του Βιομοριακού Τμήματος του Πανεπιστημίου του Βαλσάμπαρο, στην Μπολόνια της Ιταλίας. Η ίδια υποστηρίζει, μάλιστα, ότι "η ετοιμασία, σε καθημερινή βάση, ενός σωστού πρωινού, δεν απαιτεί παρά ελάχιστο χρόνο. Επιλέγοντας τις κατάλληλες τροφές, μπορούμε ανά πάσα στιγμή να φτιάξουμε μια υγιεινή "τσάντα πρωινού" αλλά και "δεκατιανού", αρκεί να περιλαμβάνει οπωσδήποτε τρία βασικά "κομμάτια" της διατροφικής πυραμίδας":

1. Φρούτο. 
Ολόκληρο ή κομμένο ή 1/2 ποτήρι φρέσκο χυμό πορτοκάλι. Γιατί τα φρούτα περιέχουν υδατάνθρακες που χαρίζουν ενέργεια στον οργανισμό, βιταμίνες Α και C και είναι πλούσιες πηγές αντιοξειδωτικών.

2. Δημητριακά.
Πολύσπορο ή μαύρο ψωμί του τοστ (που, ει δυνατόν, να περιέχει ανά φέτα 3 γραμμάρια φυτικών ινών) ή ένα μπολ δημητριακών ολικής άλεσης, που εφοδιάζουν τον οργανισμό με υδατάνθρακες, βιταμίνη Ε, φολικό οξύ και ενισχύουν την καρδιακή λειτουργία.

3. Πρωτεϊνες.
Δύο αυγά ή 170-220 γραμμάρια γιαούρτι χαμηλό σε λιπαρά ή 1 ποτήρι γάλα 1% ή δύο κουταλιές φυστικοβούτυρο (όπου εγώ το αντικαθιστώ με το ταχίνι-μακράν το καλύτερο!). Γιατί οι πρωτεϊνες "χτίζουν" τον οργανισμό και, ιδιαίτερα τα γαλακτοκομικά, του παρέχουν το απαιτούμενο ασβέστιο.

Τα γεύματα που ακολουθούν είναι πολύ εύκολο να τα βάλετε στην τσάντα του παιδιού κι ακόμα ευκολότερο να τα φάει στο δρόμο για το σχολείο του....

Πρωινό σε.... πακέτο!
Η "κλασική" χαρτοσακούλα θα σας βοηθήσει να φυλάξετε στο ψυγείο σας μία από τις παρακάτω ιδέες. Ετοιμάστε την αποβραδίς και το πρωί θα τη βρείτε έτοιμη!

  • Ένα κεσεδάκι γιαούρτι χαμηλό σε λιπαρά, ένα μήλο και μια πλάκα δημητριακών με γάλα (προϊόν που θα βρείτε στα μεγάλα super markets και σε όλα τα καταστήματα με είδη υγιεινής διατροφής)
  • Μία ράβδο τυριού μοτσαρέλα (ή άλλου κίτρινου τυριού με χαμηλά λιπαρά), δύο φέτες ψωμί σταρένιο, πολύσπορο ή ολικής άλεσης ή από καλαμποκάλευρο αλειμμένο με μια μικρή στρώση μαργαρίνης, επίσης χωρίς λιπαρά, και περίπου 1 φλιτζάνι ρώγες σταφυλιού, χωρίς κουκούτσια.
  • Ένα γάλα 1% σε χάρτινη συσκευασία του 0,5 λίτρου, μια μπανάνα και μισό σάντουιτς με φυστικοβούτυρο (ταχίνι καλύτερα) σε ψωμί ολικής άλεσης.
  • Ένα μπολ δημητριακά ανακατεμένα με 1/4 του φλιτζανιού καρύδια και 1/4 του φλιτζανιού αποξηραμένα φρούτα, μαζί με γάλα 1% σε χάρτινη συσκευασία του 0,5 λίτρου.
Στο μπλέντερ και.... φύγαμε!
Εναλλακτικά, ρίξτε τα... πάντα στο μπλέντερ και, ενόσω το παιδί ετοιμάζεται για το σχολείο, δώστε του να πιει ένα γευστικό χυμό πλούσιο σε βιταμίνες και θρεπτικά συστατικά. Μπορείτε, μάλιστα, να τον σερβίρετε σε ένα ποτήρι από φελιζόλ, μίας χρήσης (σαν αυτά που χρησιμοποιούν τα cafe και που θα βρείτε στα super markets), ενώ μπορείτε επίσης να τον συνοδεύσετε με μια μικρή πλάκα δημητριακών με γάλα ή με δύο φέτες ψωμί ολικής άλεσης αλειμμένο με μαργαρίνη.
  • Ένα φλιτζάνι γάλα 1% ή ένα μικρό κεσεδάκι γιαούρτι χαμηλό σε λιπαρά, με γεύση βανίλια, μια μικρή μπανάνα, 2 κουταλάκια του γλυκού μέλι και-προαιρετικά-4 κύβους μαύρης ζάχαρης
  • Ένα ποτήρι φυσικό χυμό πορτοκάλι, μερικές κατεψυγμένες φράουλες (που μπορείτε να αντικαταστήσετε κάλλιστα με ακτινίδια τα οποία έχουν ισάξιες αντιοξειδωτικές ιδιότητες και μηδαμινές θερμίδες) και 1 φλιτζάνι γιαούρτι χαμηλό σε λιπαρά, με γεύση βανίλια
  • Ένα κουταλάκι του γλυκού φυστικοβούτυρου (ταχίνι στην περίπτωση μας!), 1 φλιτζάνι γιαούρτι χαμηλό σε λιπαρά με γεύση σοκολάτας, μισή μπανάνα, 1 κουταλάκι του γλυκού κακάο σε σκόνη και-προαιρετικά-4 κύβους μαύρης ζάχαρης.
Λύση.... fast food!
Τις μέρες που δεν έχετε το χρόνο για τίποτα από τα παραπάνω, υπάρχει ευτυχώς και η λύση του fast food. Έτσι, στο δρόμο για το σχολείο ή ακόμα κι από την σχολική καντίνα, μπορείτε να κάνετε τους εξής συνδυασμούς:
  • Μισό donut-ει δυνατόν, σταρένιο-με ελαφριά κρέμα, ένα μικρό ποτήρι χυμό πορτοκαλιού κι ένα γάλα 1% σε χάρτινη, ατομική συσκευασία του 0,5 λίτρου
  • Ένα γιαουρτάκι χαμηλό σε λιπαρά, με κομμάτια φρούτων κι ένα ποτήρι χυμό πορτοκαλιού.
  • Ένα γιαούρτι χαμηλό σε λιπαρά, μία μπανάνα ή ένα μικρό κουτί φυσικό χυμό πορτοκαλιού (όχι νέκταρ!) και ένα ατομικό πακέτο δημητριακών, χωρίς ζάχαρη.
Στην περίπτωση τώρα, που ένα παιδί είναι παχύσαρκο, "θα χρειαστεί, για παράδειγμα, να αντικαταστήσετε οπωσδήποτε το πολύσπορο με ψωμί ολικής άλεσης και, γενικότερα, να ακολουθήσετε ένα πρόγραμμα ειδικής διατροφής", τονίζει η ενεργειακή διατροφολόγος και σύμβουλος αυτοβελτίωσης  Ρένα Διπλάρη, επισημαίνοντας ότι το μήλο εξακολουθεί να είναι το καλύτερο snack. Τα επόμενα ευχάριστα νέα είναι ότι μια μικρή πλάκα σοκολάτας, σε καθημερινή βάση, είναι απαραίτητη σε κάθε μαθητή: ενεργοποιεί τον εγκέφαλο, του χαρίζει ευεξία και δύναμη!


Πηγή: momyz.gr


10 Νοε 2011

Ξέρετε τι βάζετε στο καλάθι;

Μήπως κάθε φορά που πηγαίνετε σουπερ-μάρκετ αναρωτιέστε γιατί άδειασε το πορτοφόλι σας ενώ δεν έχετε πάρει πολλά πράγματα; Πόσες φορές το σκεφτήκατε αυτό, κοιτάζοντας μια τον αστρονομικό λογαριασμό και μια το μισοάδειο καροτσάκι; Παρηγορηθείτε γιατί δεν είστε οι μόνοι που τριγυρίζοντας στα ράφια του σουπερ-μάρκετ παρασύρεστε και αγοράζετε άχρηστα και ακριβά πράγματα. Αντίθετα, τα περισσότερα ψώνια μας στο σουπερ-μάρκετ ανήκουν στην κατηγορία των λεγόμενων "παρορμητικών αγορών", των μη προγραμματισμένων και, γενικά, άχρηστων. Τα εμπορεύματα παρουσιάζονται αριστοτεχνικά, ώστε να μας κάνουν να μπούμε στον πειρασμό: τα χρώματα, η τοποθέτηση των προϊόντων, οι πάγκοι με τις προσφορές, τίποτα δεν είναι τυχαίο. Αρκεί να απλώσουμε το χέρι και ότι μας αρέσει περνάει από το ράφι στο καλάθι μας. Τι σημαίνει όμως ξέρω να ψωνίζω; Όταν η συζήτηση στρέφεται σε είδη διατροφής, ουσιαστικά αφορά τέσσερις ικανότητες:

  • Ξέρω να φτιάχνω τη λίστα με τα ψώνια, περιλαμβάνοντας προϊόντα πραγματικά χρήσιμα, τα οποία ικανοποιούν τις διατροφικές ανάγκες της οικογένειας μου.
  • Ξέρω να διαλέγω, ανάμεσα στα προϊόντα ίδιου τύπου, εκείνα που προσφέρουν εγγύηση ποιότητας όσον αφορά στη γεύση και τη θρεπτική αξία.
  • Ξέρω να διαβάζω και να ερμηνεύω τις ετικέτες έτσι, ώστε να διαπιστώνω τα πραγματικά χαρακτηριστικά αυτού που αγοράζω.
  • Ξέρω να εκτιμώ τον τρόπο συντήρησης, τη φρεσκάδα και τη σύνθεση όλων των προϊόντων, ώστε να είμαι απολύτως σίγουρος/η ότι είναι ασφαλή και υγιεινά.
Παρακάτω θα σας παραθέσουμε ένα τεστ 40 ερωτήσεων που αφορούν ακριβώς αυτές τις τέσσερις ικανότητες. Για αυτό και είναι χωρισμένες σε τέσσερις ενότητες. Για να απαντήσετε σε όλες τις ερωτήσεις θα χρειαστείτε λιγότερο από 10 λεπτά και άλλο τόσο για να διαβάσετε τις σωστές απαντήσεις και να τις συγκρίνετε με τις δικές σας. Η πραγματική δουλειά αρχίζει αμέσως μετά. Προσοχή! Δώστε μόνο μία απάντηση σε κάθε ερώτηση και σκεφτείτε προσεκτικά πριν απαντήσετε.




Μαθαίνοντας από τα λάθη
Εντοπίσατε τα λάθη σας; Σε ποια από τις τέσσερις ενότητες;

Α) Γνωρίζετε τα προϊόντα;
Εάν τα λάθη σας επικεντρώνονται στις πρώτες δέκα ερωτήσεις, πρέπει να διαβάσετε ένα εκλαϊκευμένο βιβλίο, στο οποίο περιγράφονται με απλά λόγια οι αρχές της υγιεινής διατροφής. Να έχετε υπόψη σας ότι:
Τα λιπαρά δεν βρίσκονται μόνο στο βούτυρο και στο λάδι. Τα πιο ύπουλα είναι τα "αόρατα", τα οποία υπάρχουν στα τυριά και σε κάποια αλλαντικά. Οι πολλές θερμίδες δεν βρίσκονται μόνο στα γλυκά. Ένα σακουλάκι τσιπς έχει πάνω από 500 θερμίδες, σχεδόν το ένα τρίτο της συνολικής ημερήσιας ποσότητας που χρειάζεται ένα παιδί.

Β) Ξέρετε να διαλέγετε το σωστό προϊόν;
Κάνατε τα περισσότερα λάθη σε αυτό το κεφάλαιο; Αυτό διορθώνεται εύκολα. Για τις διάφορες κατηγορίες προϊόντων ο νόμος προβλέπει διάφορα επίπεδα ποιότητας με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά το καθένα. Πχ το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο είναι εντελώς διαφορετικό από το απλό ελαιόλαδο. Που μπορούμε να βρούμε τέτοιου είδους πληροφορίες; Είναι αλήθεια ότι τα νομοθετικά κείμενα σχετικά με τα τρόφιμα, πέρα από ότι δεν είναι εύκολα προσβάσιμα σε όλους, είναι και αρκετά δυσνόητα. Και πάλι ένα απλό βιβλίο είναι η καλύτερη λύση.

Γ) Ξέρετε να διαβάζετε τις ετικέτες;
Η ετικέτα είναι το δελτίο ταυτότητας των τροφίμων και σας προσφέρει πλήθος χρήσιμων πληροφοριών. Αποκτήστε την καλή συνήθεια να τις διαβάζετε προσεκτικά. Όπως και τον πίνακα θρεπτικής αξίας, ο οποίος δεν είναι υποχρεωτικό να αναγράφεται στα προϊόντα, αλλά είναι χρήσιμος. Ο νόμος ορίζει στην ετικέτα να αναφέρονται:

  • τα σημεία πώλησης, συμπεριλαμβανομένης της κατάστασης στην οποία διατίθεται το προϊόν (κατεψυγμένο, φρέσκο, καπνιστό, σε κονσέρβα)
  • ο κατάλογος των συστατικών (συμπεριλαμβανομένων των χημικών πρόσθετων) με φθίνουσα σειρά ποσότητας (πρώτα αυτά που βρίσκονται σε μεγαλύτερη ποσότητα και τελευταία αυτά που βρίσκονται σε μικρότερη)
  • το καθαρό βάρος ή όγκος: εάν ένα προϊόν είναι συσκευασμένο σε κάποιο προστατευτικό υγρό (αποφλοιωμένες ντομάτες, τόνος σε νερό, φρούτα σε σιρόπι) πρέπει να αναφέρεται η ποσότητα του προϊόντος στραγγισμένου.
  • η φράση "ανάλωση κατά προτίμηση πριν...." ή σε περίπτωση ευαίσθητων προϊόντων, η ημερομηνία λήξης.
  • ο τρόπος συντήρησης και χρήσης, οπότε είναι απαραίτητη η λήψη συγκεκριμένων μέτρων, ανάλογα με το είδος του προϊόντος (πχ συντήρηση στην κατάψυξη, φύλαξη σε σκιερό και δροσερό μέρος κλπ)
  • το όνομα ή η εταιρική επωνυμία ή το σήμα κατατεθέν και η έδρα του κατασκευαστή, του συσκευαστή ή του πωλητή, σύμφωνα με τις διατάξεις της Ε.Ε.
  • η έδρα του κατασκευαστή ή του συσκευαστή στην Ελλάδα, για την πώληση ενός της χώρας, καθώς και ο τόπος προέλευσης, όταν η παράλειψη του μπορεί να οδηγήσει τον καταναλωτή σε παρερμηνείες.
  • ο αριθμός της παρτίδας, ο οποίος αναγράφεται από τον παραγωγό μέσω ενός κωδικού που επιτρέπει την αναγνώριση της παρτίδας παραγωγής και την ανίχνευση τυχόν ελαττωματικών παρτίδων.
Δ) Τι ξέρετε για την ασφάλεια των τροφίμων;
Πρέπει να διαβάζετε πάντοτε την ημερομηνία λήξης και να ελέγχετε τη θερμοκρασία στα ψυγεία, η οποία δεν πρέπει να είναι μικρότερη από -18οC, ώστε προϊόντα όπως το βούτυρο ή τα φρέσκα ζυμαρικά να συντηρούνται πάντα σε χαμηλές θερμοκρασίες.
Η ασφάλεια των τροφών εξαρτάται και από τη σύσταση τους: τα συντηρητικά, οι χρωστικές, τα αρώματα και άλλες κατηγορίες πρόσθετων που χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία, πρέπει να εμφανίζονται όσο το δυνατόν λιγότερο στη διατροφή μας. Γνωρίζουμε ελάχιστα για τις συνέπειες της μακρόχρονης συσσώρευσης τους στον οργανισμό και για αυτό καλύτερα να μην το ρισκάρουμε.

9 Κανόνες για έξυπνες αγορές

1. Ψωνίζετε ήρεμα, χωρίς βιασύνη, αποφεύγοντας τις ώρες αιχμής, ώστε να διαλέγετε αυτά που θέλετε με την ησυχία σας.

2. Φτιάξτε από πριν μια λίστα με όλα όσα χρειάζεστε και προσπαθήστε να την ακολουθείτε πιστά.

3. Ελέγχετε την τιμή του κιλού και του λίτρου, για να καταλάβετε πόσο συμφέρει να αγοράσετε ένα προϊόν.

4. Ορίστε ένα ανώτατο όριο αγορών, ώστε να μην παρασύρεστε από τις προσφορές.

5. Κάντε μια έρευνα τιμών στα κοντινά σας σούπερ-μάρκετ. Οι τιμές από το ένα κατάστημα στο άλλο μπορεί να διαφέρουν σημαντικά.

6. Μην πετάτε το λογαριασμό. Είναι η μόνη έγκυρη απόδειξη που ισχύει σε περίπτωση ελαττωματικού προϊόντος.

7. Προσέχετε τις εποχικές προσφορές. Μην μπαίνετε στον πειρασμό να αγοράζετε παρορμητικά διάφορα προϊόντα που στην ουσία δεν τα έχετε ανάγκη.

8. Διαβάζετε προσεκτικά τις ετικέτες στα προϊόντα.

9. Ελέγχετε την ημερομηνία λήξης των προϊόντων πριν τα αγοράσετε και φροντίστε να τα καταναλώνετε εντός της προβλεπόμενης περιόδου.

Φυσικά πέρασα κι εγώ από το τεστ και παρόλο που για ένα βαθμό έπιασα την τελευταία επιλογή, δηλαδή το "Μπράβο, βάζετε στο καλάθι μόνο ότι χρειάζεται!", οφείλω να ομολογήσω ότι τα περισσότερα τα απάντησα στην τύχη! Και για να μην σας μπουν υποψίες, το τεστ το έκανα πριν δημοσιεύσω το άρθρο, οπότε δεν είχα διαβάσει το δεύτερο μέρος του!
Δείτε αυτό το άρθρο σαν μια υπέροχη ευκαιρία για να διαπιστώσετε αν τελικά είστε σωστοί καταναλωτές ή αν απλά βάζετε στο καλάθι του σουπερ-μάρκετ ότι σας "γυαλίσει"!


To "μυστικό" του Harry Potter

Όσοι με παρακολουθείτε, ξέρετε ότι είμαι φαν του "Harry Potter"-το ίδιο και η μεγάλη μου κόρη. Ξεφυλλίζοντας, λοιπόν, ένα παλιό περιοδικό για γονείς, έπεσε το μάτι μου πάνω σε ένα άρθρο που αναφέρεται στο φαινόμενο "Harry Potter" και στο πως έχει επηρεάσει τα παιδιά σε όλη την υφήλιο. Το τεύχος του περιοδικού "Το παιδί μου κι εγώ" είναι κυκλοφορίας του 2003, όταν δηλαδή είχε κυκλοφορήσει το πέμπτο βιβλίο με τίτλο "Harry Potter and the Order of the Phoenix" (Ο Harry Potter και το Τάγμα του Φοίνικα)  και στους κινηματογράφους παιζόταν η τρίτη ταινία με τίτλο "Ο Harry Potter και ο αιχμάλωτος του Αζκαμπάν".

Έχουμε φτάσει στο έτος 2011 και πλέον ο Harry Potter θα ανήκει στο παρελθόν, αφού και τα βιβλία αλλά και οι ταινίες έχουν τελειώσει. Ή μήπως όχι; Η JK Rowling μάλλον μας επιφυλάσσει κι άλλα αφού συνεχίζει με το "Pottermore" όπου θα μπορεί ο ίδιος ο αναγνώστης να μοιράζεται, να συμμετέχει και να ανακαλύπτει ξανά τις ιστορίες των αγαπημένων του ηρώων. Επίσης θα μπορεί να αποκτήσει τα ψηφιακά βιβλία της σειράς "Harry Potter". Συνεχίστε το ταξίδι, λοιπόν, στο "Pottermore"

Το "μυστικό" του Harry Potter.
Της Δρος Λίζας Βάρβογλη
Ph.D. Ψυχολόγου-Ψυχοθεραπεύτριας

Harry Potter: Ο πολυαγαπημένος ήρωας των παιδιών (και των μεγάλων συμπληρώνω εγώ!) που εμφανίστηκε τα τελευταία χρόνια και έχει μαγέψει τα παιδιά. Δημιουργός του είναι η Βρετανή συγγραφέας JK Rowling. Τα βιβλία της, πάνω στα οποία βασίζονται και οι αντίστοιχες ταινίες, αποτελούν ίσως τη δημοφιλέστερη σειρά παιδικών βιβλίων που γράφτηκε ποτέ. Σύμφωνα με τα δεδομένα έγκυρων πηγών (περιοδικό Time, ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο Amazon.com) τα βιβλία του Harry Potter έχουν το μεγαλύτερο αριθμό πωλήσεων και απευθύνονται σε παιδιά κάθε ηλικίας. Τα μικρά βυθίζονται στις σελίδες των βιβλίων της σειράς, είτε διαβάζοντας τα ίδια είτε ακούγοντας την ιστορία από κάποιον άλλον. Παιδιά με δυσλεξία, με διάσπαση της προσοχής, με μαθησιακές δυσκολίες ή παιδιά στα οποία δεν πολυάρεσαν γενικά τα βιβλία έχουν γοητευτεί από τις περιπέτειες του Harry Potter και δεν μπορούν να αφήσουν τα πολυσέλιδα βιβλία από τα χέρια τους. (Το ίδιο ισχύει και για την κόρη μου!)

Μια ιστορία που μιλάει στην παιδική ψυχή

Όπως κάθε ειδικός γνωρίζει και οι περισσότεροι δάσκαλοι και γονείς φαντάζονται, ο ψυχικός κόσμος του παιδιού δεν είναι κάτι απλό, αλλά σύνθετο. Και παρόλο που συχνά οι ενήλικοι θέλουν να πιστεύουν ότι στα μάτια των παιδιών είναι όλα όμορφα, στην πραγματικότητα εθελοτυφλούν απέναντι στα βαθύτερα αισθήματα των παιδιών, τους φόβους τους και την ανησυχία που έχουν απέναντι σε ένα δύσκολο και μερικές φορές τρομακτικό κόσμο. Η ιστορία του Harry Potter προσθέτει κάτι παραπάνω σε αυτό το σημείο: έρχεται να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στον ψεύτικο κόσμο που παρουσιάζουν πολλά παιδικά βιβλία δείχνοντας τον εύκολο κι όμορφο και στις πραγματικές ανησυχίες του παιδιού, που αντιλαμβάνεται ότι ο κόσμος γύρω του είναι δύσκολος. Οι ενήλικοι της ιστορίας δεν είναι όλοι κακοί και άδικοι, όπως εμφανίζονται συχνά στην παιδική λογοτεχνία, αλλά στην πλειοψηφία τους είναι καλοί, ικανοί, δίκαιοι, έχουν γνώσεις, κατανόηση, αλλά έχουν και μια αληθινή υπόσταση, όπως όταν τιμωρούν τα παιδιά που έχουν παραβεί τους κανόνες. 

Βέβαια, υπάρχουν και οι κακοί μεγάλοι κι εκεί ο τόνος των περιγραφών του βιβλίου γίνεται σκοτεινός, μυστηριώδης, ίσως και μακάβριος. Ακόμα και με αυτόν τον τρόπο, όμως, η συγγραφέας καταφέρνει να πλησιάσει την ψυχή του παιδιού και να του δείξει την αληθινή εικόνα του κόσμου-όπου το καλό και το κακό συνυπάρχουν-και ότι είναι θέμα επιλογής σε ποια πλευρά θα βρεθεί κανείς και ποιανού τη βοήθεια θα πάρει.

Αν και η Rowling δεν δίνει ξεκάθαρα ηθικά διδάγματα, είναι φανερό ότι μέσα από τα βιβλία της περνάει σημαντικά μηνύματα. Η μαγεία είναι απλώς η χρυσόσκονη που ομορφαίνει την ιστορία και, όπως σε κάθε παραμύθι, γίνονται παράξενα και μαγικά πράγματα που είναι αντίθετα με την πραγματικότητα, χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι τα παιδιά καλούνται να ακολουθήσουν πρακτικές μαγείας. Ο Harry Potter σε κάθε βιβλίο μαθαίνει και κάτι σημαντικό, όπως στο πρώτο βιβλίο, όπου ο διευθυντής της σχολής Hogwarts του λέει: "Οι επιλογές μας είναι αυτές που δείχνουν πολύ περισσότερο τον πραγματικό μας εαυτό, παρά οι ικανότητες μας". Στο δεύτερο βιβλίο ο Harry Potter, μαθαίνει πως ότι έχουμε χάσει, πρόσωπα ή καταστάσεις, μένουν πάντα μαζί μας και τα έχουμε μέσα μας, ιδιαίτερα όταν τα χρειαζόμαστε πιο πολύ. Αλλά και στο τέταρτο βιβλίο αυτό που μαθαίνει ο Harry Potter είναι ότι το να κάνει κανείς το σωστό είναι συνήθως και το δυσκολότερο (και αυτό παραπέμπει τα μικρά σε μια σύγχρονη εκδοχή του Ηρακλή, που είχε να διαλέξει ανάμεσα στο δύσκολο δρόμο της αρετής και τον εύκολο δρόμο της κακίας).

Ένας ήρωας που του μοιάζει.....

Η συγγραφέας των βιβλίων δημιούργησε το χαρακτήρα του ορφανού και από τους δύο γονείς Harry Potter βάσει δύο παγκόσμιων χαρακτηριστικών που έχουν τα παιδιά: τον έπλασε ευάλωτο και ταυτόχρονα ανεξάρτητο. Ο Harry Potter αντιμετωπίζει δύσκολες καταστάσεις: πρέπει να βασιστεί στις δυνάμεις του, άλλοτε στη λογική και άλλοτε στο συναίσθημα, να πάρει αποφάσεις και να δράσει γρήγορα για να βάλει τέλος στα προβλήματα του και ταυτόχρονα να επιλέξει τους φίλους και συμμάχους του και να απομακρύνει τους εχθρούς του. Όλα αυτά είναι η ψυχολογική διαδικασία από την οποία περνάει κάθε παιδί, ακόμα κι αν δεν είναι ορφανό και δεν φοιτά σε σχολείο μάγων. Έτσι, το κάθε παιδί, σε όποια χώρα κι αν μεγαλώνει, μπορεί να ταυτιστεί ψυχολογικά με τον Harry Potter.

Ας σταθούμε για λίγο και στους δύο καλούς φίλους του Harry Potter: την Ερμιόνη και τον Ρον. Η Ερμιόνη παρουσιάζεται στην αρχή σαν σίφουνας, το κορίτσι που εκνευρίζει τα άτομα γύρω της με την εξυπνάδα της, αλλά σύντομα φαίνεται ο καλός χαρακτήρας και γίνεται απαραίτητη. Εύθυμη, ευπροσάρμοστη, έξυπνη, επινοητική και καπάτσα, ξεφεύγει από το στερεότυπο του έξυπνου αλλά αχώνευτου παιδιού. Ο Ρον, από την άλλη, ένα γλυκύτατο αγόρι, γίνεται συχνά στόχος των πειραγμάτων των άλλων εξαιτίας των προβλημάτων στην προσωπική του ζωή και της εξωτερικής του εμφάνισης. Ο Ρον συνεργάζεται, έχει ομαδικό πνεύμα, είναι πιστός φίλος και, παρόλες τις δυσκολίες που του παρουσιάζονται, δεν γίνεται πικρόχολος ή κακός. Το προφίλ του καθενός από τους τρεις αυτούς ήρωες συνοψίζει χαρακτήρες που συναντά κανείς στην καθημερινή του ζωή, αλλά και τους τρόπους με τους οποίους μπορεί κανείς να εξισορροπήσει τα ελαττώματα με τα προτερήματα.

Και βέβαια, αν βγάλει κανείς το λαμπερό "περιτύλιγμα" της σχολής Hogwarts για μαθητευόμενους μάγους, τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Harry Potter στο σχολείο, με τα μαθήματα, τους καθηγητές και τους φίλους του, καθώς και τα διλήμματα που είναι λίγο πολύ τα ίδια με αυτά που απασχολούν κάθε παιδί σχολικής ηλικίας. Πέρα από το ότι η Rowling εντοπίζει τα προβλήματα και τις ανησυχίες που απασχολούν τα παιδιά της προεφηβικής και εφηβικής ηλικίας, βάζει τον Harry Potter και τους φίλους του να δίνουν πρακτικές και καθημερινές λύσεις στα προβλήματα αυτά, προσφέροντας έτσι ένα μοντέλο για κάθε παιδί με παρόμοιες ανησυχίες.

Δημιουργώντας το χαρακτήρα του Harry Potter, η JK Rowling επωφελήθηκε και από την εξωτερική του εμφάνιση: ο Harry Potter έχει τη στερεότυπη εμφάνιση του παιδιού με τα γυαλιά και την καρδιά ενός ήρωα. Και αυτό μιλάει κατευθείαν στον ψυχισμό του σύγχρονου παιδιού, που συχνά αισθάνεται άσχημο ή διαφορετικό επειδή φοράει γυαλιά ή σιδεράκια και λόγω της εξωτερικής του εμφάνισης αρχίζει να αμφιβάλλει και για τον εσωτερικό του κόσμο.

Πως βοηθάει ο Harry Potter το παιδί

Μία από τις μεγαλύτερες ψυχολογικές ανάγκες και ταυτόχρονα ένα δύσκολο επίτευγμα για το παιδί είναι να βρει νόημα στη ζωή του, κάτι που χτίζεται σταδιακά. Πολλοί γονείς θέλουν τα παιδιά τους να αποκτήσουν ενήλικη γνώση και μάλιστα γρήγορα. Και πολλοί ενήλικοι, παρασυρμένοι από τους ρυθμούς της ζωής, ξεχνούν το βαθύτερο νόημα της ζωής. Τα κινηματογραφικά παραμύθια, λοιπόν, έρχονται να καλύψουν αυτό το κενό. Τερατόμορφα ξωτικά, ιπτάμενα σκουπόξυλα, γρήγορες και απροσδόκητες εναλλαγές κρατούν την προσοχή των μικρών αμείωτη, προκαλούν ευχαρίστηση και κεντρίζουν την περιέργεια. Για να κερδίσει όμως ένα έργο το παιδί, θα πρέπει να διεγείρει τη φαντασία, να μιλά στη σκέψη και να ξεχωρίζει τα συναισθήματα: να είναι, δηλαδή, ανάλογο με τα άγχη και τα ιδανικά του, να αναγνωρίζει τις δυσκολίες του και παράλληλα να δίνει λύσεις στα ψυχολογικά ζητήματα που το απασχολούν. Έρχονται λοιπόν τα κινηματογραφικά παραμύθια και παρουσιάζουν στη μεγάλη οθόνη-σε ένα φαντασμαγορικό περιτύλιγμα και με συμβολικό τρόπο-το μήνυμα ότι ο αγώνας ενάντια στις μεγάλες δυσκολίες της ζωής είναι αναπόφευκτος και αναπόσπαστο κομμάτι της ανθρώπινης εμπειρίας, αλλά αν κανείς επιμείνει και αντιμετωπίσει με σθένος τις απροσδόκητες και συχνά άδικες ταλαιπωρίες, ξεπερνάει τα εμπόδια και στο τέλος αναδεικνύεται νικητής!

Έτσι, για παράδειγμα το σχολείο μαγείας στο οποίο φοιτά ο Harry Potter μπορεί να συμβολίζει την ανάγκη του ανθρώπου για γνώση, και ικανότητα να ξεπερνά αυτό που συμβαίνει με το να λύνει κάθε πρόβλημα με "μαγικό" τρόπο, χωρίς να πρέπει να έρθει σε αντιπαράθεση με τη σκληρή πραγματικότητα. Αλλά και οι χαρακτήρες των κινηματογραφικών παραμυθιών είναι εντελώς ξεκάθαροι, ή πολύ καλοί ή πολύ κακοί χωρίς ενδιάμεσα χαρακτηριστικά, όπως συμβαίνει στην πραγματικότητα. Αυτό το "καλό ή κακό", που συχνά χαρακτηρίζει τη συναισθηματική μας ζωή, βρίσκεται και στα κινηματογραφικά παραμύθια, ώστε να δώσει στο παιδί τη δυνατότητα να ταυτιστεί ή να απορρίψει χαρακτήρες. Δεν είναι τυχαίο ότι ο ήρωας του παραμυθιού ξεκινάει με μια μοναχικότητα, σαν αυτή του σύγχρονου ανθρώπου και μέσω της σχέσης του με τα πράγματα αρχικά και με φίλους-συμμάχους στη συνέχεια δέχεται βοήθεια και επιτυγχάνει σημαντικές και ικανοποιητικές σχέσεις με τον κόσμο γύρω του. Σκοπός των παραμυθιών αυτών δεν είναι να διαμορφώσουν και να διαπλάσουν καλούς και ηθικούς χαρακτήρες, αλλά να μεταδώσουν το μήνυμα ότι αυτός που προσπαθεί και επιμένει κερδίζει. Και αυτό είναι κάτι που πρέπει να μάθει κάθε παιδί.

5 απαντήσεις για τους γονείς που ανησυχούν

Σχολές μαγείας, υπερφυσικά γεγονότα, ένα αγοράκι που μπλέκει σε τρομερές περιπέτειες..... Τα βιβλία του Harry Potter μπορεί να διασκεδάζουν τα παιδιά, ωστόσο ορισμένοι γονείς ανησυχούν για όλα αυτά τα μεταφυσικά που συμβαίνουν στις σελίδες τους. Πριν βιαστείτε, όμως, να "καταδικάσετε" τον αγαπημένο τους ήρωα και τις ιστορίες του, καλό είναι να έχετε υπόψη σας τα εξής:

  • Ο Harry Potter ακολουθεί τις γνωστές συνταγές των παιδικών παραμυθιών που γαλούχησαν γενιές παιδιών σε όλο τον κόσμο με τη σύγκρουση ανάμεσα στο καλό και το κακό. Μην ξεχνάτε ότι η φαντασία είναι σημαντικό συστατικό της παιδικής ηλικίας.
  • Αφαιρώντας από τα παιδιά το δικαίωμα επιλογής του καλού έναντι του κακού, τους περνάμε το μήνυμα ότι δεν μπορούν να λύσουν τα προβλήματα τους και υπονομεύουμε την αυτοπεποίθηση τους.
  • Τα παιδιά σε ηλικία να διαβάσουν και να παρακολουθήσουν την ταινία του Harry Potter διαχωρίζουν την πραγματικότητα από το φανταστικό, επομένως δεν "μπερδεύονται".
  • Η παροδική απόδραση μέσα από την τέχνη σε ένα μαγικό κόσμο γοητεύει τα μικρά και μετριάζει το άγχος τους.
  • Η μαγεία που απεικονίζεται στα βιβλία δεν στέλνει το μήνυμα ότι είναι καλό να καταφεύγουμε σε τέτοιες πρακτικές. Αντίθετα, όπως συμβαίνει σε όλα τα παραμύθια, δίνει φτερά στη φαντασία του παιδιού, αναγνωρίζει την ύπαρξη εσωτερικών συναισθηματικών δυνάμεων με μεταφορικό τρόπο και προσφέρει τη βεβαιότητα ότι όλα τα προβλήματα έχουν μια λύση.

9 Νοε 2011

Που θα πάνε τα βρεφικά προϊόντα που κληρώσαμε;


Μία εβδομάδα πριν ανακοινώσαμε από το Mamma El το διαγωνισμό μας με προϊόντα βρεφικής ανάπτυξης που προσέφερε στους αναγνώστες μας η εταιρεία NUBY. Χθες τα μεσάνυχτα οι δηλώσεις συμμετοχών έκλεισαν και όπως ήταν αναμενόμενο σήμερα έπρεπε να γίνει και η κλήρωση. 

Ζητάμε συγγνώμη από τους αναγνώστες μας για την καθυστέρηση αλλά όπως θα ακούσετε και στο βιντεάκι της κλήρωσης, για "τεχνικούς λόγους" καθυστερήσαμε λίγο να ανακοινώσουμε τους δύο τυχερούς και η κλήρωση έλαβε χώρα στο ζεστό μας σπιτάκι και όχι ηλεκτρονικά, όπως σας έχουμε συνηθίσει, αλλά με τον πατροπαράδοτο τρόπο. Με λαχνούς. 

Τύπωσα στο γραφείο τη λίστα συμμετοχών, την αρίθμησα, την χώρισα σε ατομικούς λαχνούς, τους οποίους δίπλωσα παρέα με την κορούλα μου και τους έβαλα μέσα σε ένα μπολ. Η βοήθεια της κορούλας μου ήταν πολύτιμη καθώς η κλήρωση έπρεπε να είναι αντικειμενική. 

Καθίσαμε αναπαυτικά στο κρεβατάκι της λοιπόν, άνοιξα την κάμερα και τραβήξαμε το βιντεάκι που ακολουθεί. Συγχωρήστε με για την περίεργη φωνή αλλά είμαι συναχωμένη εδώ και μέρες, και παρόλο που παίρνω χάπια δεν λέει να περάσει το άτιμο!!!!

video


Στο βιντεάκι τα ονόματα των νικητών δεν φαίνονται καθαρά, οπότε τα τραβήξαμε και φωτογραφία για να είμαστε σωστοί με τη διαδικασία.


Η κ. Αμαλία Πατρινού, λοιπόν, κερδίζει για το μωράκι της το μασητικό παιχνίδι , το ψηφιακό θερμόμετρο και το ποτηράκι με σχέδια και καλαμάκι Sports Slipper 

Και ο κ. Γιάννης Κουφαλιτάκης κερδίζει το Σετ φαγητού Wacky Ware

Εύχομαι στους νικητές να χαρούν τα δωράκια τους. Σίγουρα οι μικροί μας φίλοι θα τα χαρούν ακόμα περισσότερο.

Ευχαριστούμε όλους για τη συμμετοχή τους, που οφείλω να ομολογήσω, ότι ξεπέρασε κάθε προσδοκία. 285 συμμετοχές!!!!!! Πολλάααααααααααααααα ονόματα!

Θέλω να κλείσω αυτή την ανάρτηση λέγοντας ότι αυτή την κλήρωση την ευχαριστήθηκα όσο καμία. Πρώτον γιατί με βοήθησε η κοράκλα μου και δεύτερον γιατί έγινε μία μέρα πριν τα γενέθλια μου! Σήμερα (αφού η ώρα είναι περασμένη), λοιπόν, που μεγαλώνω ένα χρόνο ακόμα (σιγά μη σας αποκαλύψω πόσο γίνομαι χαχαχαχαχα.....) αντί να μου δώσουν δώρα, δίνω εγώ!

Σας υποσχόμαστε ότι κατά τη διάρκεια της χρονιάς θα υπάρξουν κι άλλοι διαγωνισμοί. 

Μέχρι τότε, ας ταξιδεύουμε στην blogo-οικογένεια με τις πιο όμορφες, συγκινητικές, χιουμοριστικές, πιασάρικες, δημιουργικές και πάνω από όλα γραμμένες με αγάπη αναρτήσεις των bloggers!



 

7 Νοε 2011

Βλέπει "σωστά;"

Το καλοκαίρι, λίγο πριν κλείσουν τα σχολεία, επισκεφθήκαμε την οφθαλμίατρο μας για να μας γράψει το χαρτί που χρειάζεται για το νηπιαγωγείο. Κάνοντας όμως την εξέταση στη μικρή μας, της φάνηκε σαν να της φεύγει λίγο το δεξί ματάκι. Αλλά δεν ήταν και απόλυτα βέβαιη. Εγώ το μόνο που της επισήμανα ήταν ότι όταν εστιάζει κάπου (τηλεόραση, βιβλίο, ζωγραφική κλπ) απλά κλείνει λίγο τα ματάκια της.
Μας είπε να κάνουμε τις διακοπές μας και κατά τις αρχές Οκτώβρη να μιλήσουμε μαζί της, ώστε για τρεις μέρες να της χορηγήσουμε της μικρής ένα κολλύριο, και να την ξαναδεί. 
Έτσι κι έγινε λοιπόν! Βάλαμε το κολλύριο για τρεις μέρες, κλείσαμε το ραντεβού μας και πήγαμε για την εξέταση. Τελικά, η μικρή μας έχει υπερμετρωπία και λίγο αστιγματισμό στο δεξί ματάκι της, οπότε η απόφαση της γιατρού ήταν ότι πρέπει να βάλει γυαλάκια. Μας έγραψε τη συνταγή και την επόμενη ακριβώς μέρα ξεχυθήκαμε στην αγορά για να βρούμε αυτό που θα της ταίριαζε. 
Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσα γυαλάκια δοκίμασε. Κατέληξε όμως σε δύο υπέροχα ζευγάρια, καθώς σε ένα από τα μαγαζιά είχε προσφορά στα δύο το ένα δώρο!!!!, και τα κλείσαμε. Τα πήραμε μετά από τέσσερις μέρες μαζί με τα απαραίτητα αξεσουάρ τους, θηκούλες και κορδονάκια και από τότε δεν τα αποχωριζόμαστε παρά μόνο στον ύπνο. 
Βλέπετε, τα γυαλάκια μας είναι θεραπευτικά και πρέπει για τους επόμενους τρεις μήνες να τα φοράει συνέχεια. Στους τρεις μήνες θα κλείσουμε νέο ραντεβού για να μας πει η γιατρός πως θα συνεχίσουμε. 

Το καλό με την υπερμετρωπία σε μικρή ηλικία είναι ότι μεγαλώνοντας μπορεί και να εξαλειφθεί τελείως. Γιατί; Γιατί, όπως μας εξήγησε η οφθαλμίατρος-σε σχέση με τη μυωπία-η υπερμετρωπία διαφέρει στο εξής: στη μυωπία το πίσω μέρος του ματιού είναι μεγαλύτερο (οπότε και μεγαλώνοντας το παιδί αυξάνεται περισσότερο), ενώ στην υπερμετρωπία το πίσω μέρος του ματιού είναι μικρότερο (οπότε μεγαλώνοντας το παιδί έρχεται στα ίσα του και το πρόβλημα όρασης λύνεται!).

Ψάχνοντας τα άρθρα που έχω κρατήσει από διάφορα περιοδικά για γονείς που έχω αγοράσει κατά καιρούς βρήκα ένα που αναφέρεται στα προβλήματα όρασης που αντιμετωπίζουν τα πιτσιρίκια μας και στο πως θα βοηθηθούμε εμείς ως γονείς ώστε να καταλάβουμε ότι πρέπει να απευθυνθούμε σε ειδικό. Το καλύτερο βέβαια είναι να τσεκάρουμε μικροί, μεγάλοι τα ματάκια μας κάθε έξι μήνες ή έστω μια φορά το χρόνο!

Βλέπει "σωστά";

Είναι αδέξιο, δεν μπορεί να συγκεντρωθεί στο μάθημα.... Τι σχέση έχουν όλα αυτά με τα ματάκια του; Μεγάλη! Κι αυτό γιατί οι δυσκολίες του παιδιού στη μελέτη, αλλά και στις διάφορες καθημερινές δραστηριότητες μπορεί να οφείλονται στο ότι η όραση του δεν λειτουργεί καλά.

Ένα παιδί που δεν βλέπει "σωστά", χωρίς να είναι σε θέση να εξηγήσει το γιατί, δυσκολεύεται να παρακολουθήσει το μάθημα. Το αποτέλεσμα είναι να μην προσέχει, να μη συμμετέχει και βέβαια να προσπαθεί να βρει ενδιαφέρον σε συζητήσεις με τους συμμαθητές του και στα παιχνίδια. Μια συμπεριφορά που βάζει στο μικρό σας την ταμπέλα του άτακτου ή του κακού μαθητή, χαρακτηρισμοί που, όμως, αδικούν το παιδί. Τι συμβαίνει; Σε αυτή την περίπτωση το μυαλό μας πάει εύκολα στο θέμα "κακή όραση". Κι όμως, υπάρχουν αρκετά ενδεικτικά σημεία που μας δείχνουν ότι η όραση του δεν έχει τις απαραίτητες ικανότητες. Και δεν έχουν να κάνουν όλα με το διάβασμα, αλλά και με το αν το παιδί ενδιαφέρεται να συμμετέχει σε αθλητικές δραστηριότητες, αν μπορεί να ακολουθήσει οδηγίες προσανατολισμού, αν δυσκολεύεται με το ρυθμό (πχ χορός κλπ).

Πως λειτουργεί η όραση
Τι σχέση, όμως, μπορεί να έχει-και πολύ σωστά αναρωτιέστε-η όραση με το αν το παιδί χορεύει ή κινείται με χάρη; Ή ακόμη γιατί ένα παιδί είναι "αδέξιο", μόνο και μόνο επειδή δεν έχει καλά αναπτυγμένη όραση; Υπάρχει μία ολόκληρη επιστήμη, νέα για τη χώρα μας, που ονομάζεται Οπτομετρία, η οποία-ανάμεσα σε πολλούς άλλους τομείς-ασχολείται και με τον τρόπο που λειτουργεί η όραση.
Οι οπτομέτρες γνωρίζουν ότι η όραση αναπτύσσεται μαζί με τον άνθρωπο και είναι η κυρίαρχη αίσθηση. Στην πορεία της συνδέεται με όλες τις υπόλοιπες αισθήσεις (ακοή, ισορροπία, κιναισθησία-αυτή μας δίνει πληροφορίες για τη θέση των άκρων και του σώματος μας στο χώρο). Το "μέσο" για τη συνεργασία των αισθήσεων είναι η κίνηση. Όσο πιο πολλά ερεθίσματα έχει το παιδί γύρω του καθώς μεγαλώνει, τόσο το καλύτερο.
Η επιστήμη της Οπτομετρίας αναλύει τον τρόπο που τα δύο μάτια συνεργάζονται μεταξύ τους με μεγάλη έμφαση στις κοντινές αποστάσεις. Επίσης, ελέγχει αν η όραση του παιδιού έχει συνδεθεί αρμονικά με τις υπόλοιπες αισθήσεις (ακοή, ισορροπία, κιναισθησία). Όταν η συνεργασία της όρασης με την κιναισθησία και την ισορροπία δεν έχει αναπτυχθεί σωστά, το παιδί δεν έχει καλή αντίληψη της θέσης του σώματος του στο χώρο και σε σχέση με τα αντικείμενα γύρω του. Μπερδεύει το "δεξιά" με το "αριστερά" και δεν μπορεί να προβάλει αυτές τις έννοιες στο χώρο (η ηλικία που θα έπρεπε να έχει αποκτήσει αυτές τις ικανότητες είναι 7-8 ετών). Για παράδειγμα, αν κάποιος κάθεται αντικριστά και το ρωτήσει: "ποιο είναι το δεξί μου χέρι;" το παιδί δυσκολεύεται να απαντήσει ή απαντά στην τύχη.


Πως θα καταλάβετε ότι κάτι δεν..... πάει καλά.
Υπάρχουν πολύ συγκεκριμένα συμπτώματα/ενδείξεις που φανερώνουν αν το παιδί βλέπει καλά, για να το πούμε πιο σωστά, αν η όραση του λειτουργεί αποτελεσματικά. Εκτός από τα γνωστά διαθλαστικά προβλήματα, μυωπία, αστιγματισμός, υπερμετρωπία, τα συμπτώματα αυτά μπορεί να κρύβουν μια δυσλειτουργία, που θα πρέπει να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά. Είναι, λοιπόν, σημαντικό να παρατηρήσετε αν το παιδί:

  • Έχει πονοκέφαλο μετά το διάβασμα.
  • Βλέπει θολά από την αρχή ή λίγη ώρα μετά την έναρξη του διαβάσματος.
  • Βλέπει τις εικόνες ή τα γράμματα διπλά (διπλωπία).
  • Τα μάτια του τσούζουν ή πονάνε και είναι κόκκινα.
  • Τρίβει υπερβολικά τα μάτια του.
  • Ανοιγοκλείνει τα μάτια του πάρα πολύ συχνά.
  • Κρατά το βιβλίο πολύ κοντά στο πρόσωπο του όταν διαβάζει.
  • Σκύβει πολύ κοντά στο τετράδιο όταν γράφει.
  • Δεν κρατά την ευθεία όταν γράφει.
  • Δεν στοιχίζει καλά τους αριθμούς σε πράξεις.
  • Διαβάζει ή γράφει έχοντας το ένα μάτι κλειστό.
  • Ακολουθεί έντονα με το κεφάλι τις γραμμές στο κείμενο που διαβάζει.
  • Χρησιμοποιεί το δάχτυλο του ή το μολύβι για να διαβάσει.
  • Χάνει το σημείο που βρίσκεται όταν διαβάζει.
  • Υποστηρίζει ότι οι λέξεις "κινούνται".
  • Παραλείπει τις μικρές λέξεις όταν διαβάζει. 
  • Δυσκολεύεται να αντιγράψει από τον πίνακα.
  • Αποφεύγει το διάβασμα, καθώς και κάθε άλλη ενασχόληση με κοντινή για τα μάτια του εργασία.
  • Αποφεύγει τις αθλητικές δραστηριότητες.
  • Δυσκολεύεται στα παιχνίδια με τη μπάλα.
  • Μπερδεύει το "αριστερά" με το "δεξιά".
  • Δυσκολεύεται σε δραστηριότητες που περιέχουν ρυθμό.
  • Αντιστρέφει γράμματα ή αριθμούς.
  • Κάνει προφορικά λάθη σε λέξεις που μοιάζουν.
  • Διαβάζει αργά.
Βοηθήστε το παιδί
Το πρώτο βήμα είναι η επίσκεψη στον οφθαλμίατρο ή τον παιδοφθαλμίατρο για τον έλεγχο της υγείας των ματιών και για να αποκλειστεί κάποιο παθολογικό πρόβλημα που προκαλεί παρόμοια συμπτώματα. Ο παιδοφθαλμίατρος θα εξετάσει το παιδί και θα δώσει μια συνταγή γυαλιών, αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα μυωπίας, υπερμετρωπίας ή αστιγματισμού. Στη συνέχεια ο εξειδικευμένος οπτικός-οπτομέτρης θα κάνει μια αναλυτική αξιολόγηση του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί το οπτικό σύστημα. Έχει στη διάθεση του πάρα πολλά τεστ που ελέγχουν όλες τις ικανότητες της όρασης και που μετρούν:
  • Αν τα δύο μάτια "δουλεύουν" ταυτόχρονα μεταφέροντας στον εγκέφαλο τον ίδιο όγκο πληροφοριών.
  • Κατά πόσο τα δύο μάτια συνεργάζονται σωστά, συγκλίνουν (όταν κοιτάμε κοντά), αποκλίνουν (όταν κοιτάμε μακριά) στο ίδιο σημείο του χώρου.
  • Πόσο λειτουργεί η ικανότητα των δύο ματιών (των φακών των ματιών) να προσαρμόζουν/εστιάζουν (όπως μια φωτογραφική μηχανή) σε όλες τις αποστάσεις του τρισδιάστατου χώρου. Τα μάτια πρέπει να διατηρούν την εικόνα καθαρή για όσο χρόνο χρειαστεί, πχ κατά το διάβασμα. Η εναλλαγή του βλέμματος από μακριά κοντά και από κοντά μακριά, όπως συμβαίνει όταν ένα παιδί αντιγράφει από τον πίνακα, πρέπει να γίνεται αβίαστα και με σταθερή απόδοση χωρίς να θολώνει η όραση.
  • Την ακρίβεια, την ταχύτητα και την άνεση των κινήσεων των ματιών του παιδιού, όταν ακολουθεί ένα κινούμενο αντικείμενο ή μεταφέρει την προσοχή του από το ένα σημείο του χώρου στο άλλο. Οι λεγόμενες σακκαδικές κινήσεις και οι κινήσεις παρακολούθησης είναι πολύ σημαντικές στο διάβασμα και στις αθλητικές δραστηριότητες.
  • Τη στερεοσκοπική (τρισδιάστατη) όραση. Η ικανότητα να βλέπουμε το βάθος πεδίου έχει άμεση σχέση με το πόσο καλά συνεργάζονται τα μάτια. Αυτό βοηθά το παιδί να αποδώσει καλά σε αθλητικές δραστηριότητες, στην εκτίμηση των αποστάσεων κλπ.
  • Την ικανότητα του παιδιού να οριοθετεί μέσα από την όραση τη θέση του στο χώρο και τη θέση των αντικειμένων μεταξύ τους. Αυτό απαιτεί πολύ καλή αντίληψη και συνεργασία των δύο μερών του σώματος μας. Έτσι δημιουργούνται οι βάσεις για την κατανόηση των εννοιών "αριστερά-δεξιά", "πάνω-κάτω", "μπρος-πίσω", καθώς και για την ικανότητα προβολής αυτών των εννοιών στο χώρο.
  • Την ικανότητα συνεργασίας ματιού-χεριού. Η όραση γίνεται ο οδηγός της κίνησης.
  • Την ικανότητα της όρασης να εντοπίζει, να διαχωρίζει, να αναλύει και να ανακαλεί οπτικές πληροφορίες. Είναι πολύ βασικές ικανότητες για την ανάγνωση, την ορθογραφία, τα μαθηματικά, τον αθλητισμό.
  • Σημασία κατά τη διάρκεια της οπτομετρικής αξιολόγησης έχει και ο τρόπος που το παιδί φτάνει στο αποτέλεσμα. Δυσκολεύεται; Πιέζει τα μάτια του; Κουράζεται γρήγορα; Αρκετά από τα τεστ πρέπει να γίνονται και κάτω από συνθήκες "πίεσης" της όρασης, καθώς κάποια ενοχλητικά συμπτώματα παρουσιάζονται ύστερα από λίγη ώρα κοντινής εργασίας.
Τα προβλήματα αντιμετωπίζονται
Παρόλο που ένα παιδί σχολικής ηλικίας έχει αναπτύξει ένα μεγάλο μέρος από τις ικανότητες του, ποτέ δεν είναι αργά για να τις βελτιώσει. Υπάρχουν πάρα πολλές ασκήσεις για τη βελτίωση των ικανοτήτων που πρέπει να έχει η όραση ενός παιδιού. Ειδικά προγράμματα οπτομετρικών ασκήσεων (Vision Training) έχουν αναπτυχθεί εδώ και πολλές δεκαετίες σε όλο τον κόσμο από οπτομέτρες για την αντιμετώπιση λειτουργικών προβλημάτων στην όραση των παιδιών. 
Στόχος των ασκήσεων είναι να δημιουργήσουν εκείνες τις συνθήκες που θα δώσουν στο παιδί την ευκαιρία να έχεις τις απαραίτητες εμπειρίες, ώστε να αποκτήσει λειτουργική όραση μέσα από την εξάσκηση και τη μάθηση. Η διάρκεια ενός προγράμματος ασκήσεων εξαρτάται από την ιδιομορφία του προβλήματος και κυμαίνεται από 4 έως 12 μήνες.

Ο οπτομέτρης έχει στη διάθεση του πολλά μέσα όπως φακούς, πρίσματα, χρωματιστά ή πολωτικά φίλτρα, ειδικά μηχανήματα, στερεοσκόπια, ταχυστοσκόπια, τρισδιάστατες εικόνες, προγράμματα στο κομπιούτερ κλπ. Οι ασκήσεις που γίνονται στο σπίτι είναι αρκετά διασκεδαστικές και ενδιαφέρουσες και συνήθως είναι μια καλή ευκαιρία για παιχνίδι με όλη την οικογένεια. Όταν το πρόγραμμα πρέπει να γίνει σε ένα παιδί, η συνεργασία με κάποιο από τα μεγαλύτερα μέλη της οικογένειας είναι απαραίτητη.

Το Vision Training δεν είναι μια παθητική διαδικασία, καθώς η συνεργασία του οπτομέτρη και του παιδιού που ακολουθεί το πρόγραμμα είναι καθοριστική. Ο οπτομέτρης καθοδηγεί το παιδί μέσα από τις ασκήσεις και το βοηθά να μάθει να χρησιμοποιεί την όραση του σωστά. Οι οπτομετρικές ασκήσεις είναι η πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση στα προβλήματα της λειτουργίας της όρασης.

Πηγή: περιοδικό "Το παιδί μου κι εγώ"


2 Νοε 2011

The Matrix!


Τα τελευταία χρόνια, στη χώρα που γεννήθηκα και μεγάλωσα, αισθάνομαι ότι όλοι μας ζούμε το δικό μας Matrix! Είμαστε μέσα σε γυάλινες φούσκες, συνδεδεμένοι με καλώδια σε όλο μας το σώμα και η ψυχή μας ζει σε μια εικονική πραγματικότητα, πλασμένη όπως τη θέλουν οι "μηχανές" που καθορίζουν το μέλλον μας και το μέλλον της χώρας μας. Και το χειρότερο είναι ότι εμείς διαλέξαμε αυτή τη μοίρα.

Θα επαναλάβω ότι η Δημοκρατία γκρεμίστηκε...... , για να "ξαναχτιστεί" μέσα σε μία νύχτα. Μέσα σε μία νύχτα πανικού που αποφασίστηκε ότι πρέπει να γίνει δημοψήφισμα. Δεν ξέρω κατά πόσο μας έπιασε όλους στον ύπνο αυτή η απόφαση. Κάποιοι πρέπει να γνώριζαν από πριν όλες τις κινήσεις που θα γίνονταν. Κάποιοι δίνουν εντολές και εμείς σαν πιόνια τις ακολουθούμε. Τίποτα δεν γίνεται τυχαία και την τελευταία στιγμή! Εμείς είμαστε ο τελευταίος τροχός της αμάξης. Κάποιοι άλλοι κινούν τα νήματα! Είναι γνωστό αυτό εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Απλά οι πρώτοι δίνουν σε άλλους εντολές, που με τη σειρά τους τις δίνουν σε εμάς. Αλυσίδα πάει το πράγμα!

Και έχω την εντύπωση ότι ο ίδιος ζει στο δικό του ονειρικό κόσμο, ή έτσι θέλει να μας δώσει να καταλάβουμε, γιατί όλοι αναρωτιούνται που βαδίζει; Που πάει; Όπως όταν λέμε: "Που πας ρε Καραμήτρο;" Ζητάς δημοψήφισμα από ένα λαό που τον έχεις ρουφήξει μέχρι το μεδούλι; Από ένα λαό που σου γυρνάει το κεφάλι στις παρελάσεις; Από ένα λαό που μαζεύεται στις πλατείες και σε γιουχάρει; Από ένα λαό που είναι έτοιμος να σκάσει σαν βόμβα; Και πιστεύεις ότι θα μαζευτούμε όλοι και θα πούμε ναι στο δημοψήφισμα; Ή δεν ξέρεις τι άλλο να κάνεις προκειμένου να σώσεις το τομάρι σου και πετάς ότι μ..........α σου κατέβει στον εγκέφαλο;

Και εσύ καλά την έχεις. Γιατί κάποια στιγμή θα φύγεις, είτε μόνος σου είτε με κλωτσιές, και θα πας στο  σπιτάκι σου-όχι εδώ-στο εξωτερικό. Και εμείς θα παραμείνουμε να μαραζώνουμε με τον αντικαταστάτη σου. Γιατί μην περιμένουμε ότι ο "καινούργιος" θα κάνει κάτι διαφορετικό. Όλοι εντολές εκτελείτε!

Μεγάλωσα και έφτασα 33 ετών σε μια χώρα που τόσα χρόνια μας έχει φλομώσει στα ψέματα! Σε μια χώρα που συνέχεια πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο! Και το άδικο είναι ότι θα έπρεπε να μην είμαστε στον πάτο γιατί υποτίθεται ότι εμείς είμαστε η κοιτίδα του πολιτισμού! Έχουμε μια ιστορία σαν πολιτισμός που όλοι τη ζηλεύουν! Και έχουμε φτάσει στο σημείο να μας "φτύνουν" όλοι. Έχουμε φτάσει στο σημείο να ντρεπόμαστε για τη χώρα που γέννησε τον Όμηρο, τον Περικλή, τον Ηρόδοτο, τον Ησίοδο, τον Αριστοτέλη, τον Αριστοφάνη, τον Μέγα Αλέξανδρο!

Τα παιδιά μου μαθαίνουν για όλους αυτούς τους σπουδαίους Έλληνες. Για όλους αυτούς που υπήρξαν μεγάλοι στην εποχή τους! Για όλους αυτούς που υπερηφανευόντουσαν όλοι οι Έλληνες. Σήμερα για ποιους θα υπερηφανευόμαστε; Για κανέναν!!!!!

Και τα παιδιά μου μεγαλώνουν με την ίδια αβεβαιότητα για το μέλλον τους που μεγάλωνα και εγώ. Και θλίβομαι για αυτό. Θλίβομαι πολύ!