29 Δεκ 2011

Πάει ο παλιός ο χρόνος!!!!!


Μια σχετικά δύσκολη χρονιά φεύγει σε δύο μέρες και μια ακόμα πιο δύσκολη έρχεται. Έτσι ακούγεται! Θα δείξει. Είναι και δίσεκτο το έτος, αν και εμένα δεν με πτοεί αυτό. Σε δίσεκτο έτος παντρεύτηκα! 

Θέλω αυτή η ανάρτηση να είναι κάτι σαν απολογισμός της χρονιάς που φεύγει χωρίς όμως να την χαρακτηρίσω έτσι στον τίτλο! Εδώ όμως είναι που κολλάω και δεν ξέρω τι τίτλο να της βάλω!!!!! Αποφάσισα λοιπόν να αρχίσω να γράφω και ίσως να τον βρω στην πορεία......

Γενικά, για εμάς, ήταν μια σχετικά ήρεμη χρονιά. Φαντάζομαι θα το πήρατε είδηση και από τις αναρτήσεις που έκανα όλο το 2011! Ξεκινήσαμε με θετικές σκέψεις, τις οποίες θυμόμασταν κατά καιρούς, μέχρι που τις αφήσαμε για λίγο στο ράφι γιατί μας έφαγε η ρουτίνα! Υπάρχουν όμως εκεί και κάποια στιγμή θα συνεχίσουμε να τις δημοσιεύουμε, έτσι για να ανεβαίνει το ηθικό μας. Μας απασχόλησε και μια εγκυμοσύνη, την οποία παρακολουθούσαμε από κοντά. Δεν είναι άλλη από τη διδυμοκοιλίτσα της κουμπαρούλας μου.

Τα μωράκια γεννήθηκαν τον Απρίλιο που μας πέρασε, με όσες δυσκολίες πέρασαν μέχρι να αντικρίσουν το φως της πρώτης τους ημέρας, αλλά τώρα χαίρουν άκρας υγείας και εμείς που τα περιτριγυρίζουμε έχουμε "λιώσει" στην κυριολεξία από τις τσαχπινιές τους. Ειλικρινά σας λέω, ότι αυτά τα μωράκια τα έχω αγαπήσει τόσο πολύ, που αν οι συγκυρίες τα φέρουν έτσι και δεν τα δω για αρκετές μέρες μου λείπουν. Σαν να είναι δικά μου παιδιά!

Και συνεχίζουμε....... Κάναμε διαγωνισμούς, όχι πολλούς, λίγους και καλούς. Είχαμε ξεκαρδιστικές ατάκες των παιδιών μας, πρωτότυπες σχολικές εργασίες και ζωγραφιές, αποκριάτικους χορούς, συνταγές για λαχταριστά γλυκά, κατασκευές, αναμνήσεις, σκέψεις και συλλογισμούς, ζήλιες και φόβους που ξορκίσαμε, βραβεία που λάβαμε και δώσαμε απλόχερα, προτάσεις για εξορμήσεις αλλά και για φιλικές ιστοσελίδες. Αγανακτίσαμε, γίναμε γκάου, ψάξαμε για την ευτυχία. 

Γενικά το τελευταίο δεν θέλει και πολύ ψάξιμο. Ούτε είναι βελόνα στα άχυρα που δεν πρόκειται να βρεθεί ποτέ. Ανοίξτε καλά τα μάτια της ψυχής σας και θα το βρείτε δίπλα σας. Είναι τόσο κοντά σας. Και δεν είναι τίποτα άλλο από την οικογένεια σας και τους αγαπημένους ανθρώπους που σας περιτριγυρίζουν. Τις ημέρες των Χριστουγέννων δεν βγήκαμε και πολύ εκτός σπιτιού, λόγω του ότι τη μικρούλα μας την ταλαιπωρούσε μια ελαφριά γαστρεντερίτιδα. Και όμως. Περάσαμε εξίσου καταπληκτικά και εντός των τειχών. Γιατί; Θέλει και ρώτημα; Γιατί ήμασταν μαζί μαμά και κόρες (και ο μπαμπάς μας φυσικά!), κάναμε μαζί ότι μας ευχαριστούσε, είδαμε ταινίες, διαβάσαμε βιβλία, παίξαμε επιτραπέζια, χαζέψαμε στο ίντερνετ, ξενυχτήσαμε (με τη μεγάλη κυρίως......) μιλώντας ασταμάτητα. Υπάρχει κάτι καλύτερο από αυτό; Από το χαμόγελο στο πρόσωπο των παιδιών μας; Και παρόλο που έξω έβρεχε και έκανε κρύο εμείς ήμασταν στα ζεστά. Και όχι λόγω των καλοριφέρ. Είχε ζεσταθεί η καρδιά μας και αυτό έφτανε. Τώρα έρχεται ένα δεύτερο τριήμερο και ήδη ξέρω πως και αυτό θα είναι αξέχαστο!!!!

Πέραν όμως όλων των παραπάνω, η χρονιά που πέρασε, ήταν πολύ δύσκολη για πολλούς συνανθρώπους μας. Πολλοί έχασαν τη δουλειά τους, σε πολλούς μειώθηκε ο μισθός τους και όλη αυτή η κατάσταση σίγουρα μόνο μιζέρια και γκρίνια φέρνει στους ανθρώπους. Εγώ από τη μεριά μου, χωρίς να θεωρώ τον εαυτό μου πιο τυχερό από κάποιους άλλους, θέλω να σκέφτομαι θετικά. Η ζωή έχει πολλές δυσκολίες. Θέλω να προσπαθώ να σκέφτομαι ότι το κάθε εμπόδιο που παρουσιάζεται είναι για κάτι άλλο καλύτερο που θα έρθει. Και μέχρι τώρα αυτή μου η σκέψη δεν με έχει προδώσει!

Για τη χρονιά που έρχεται, ένα πράγμα θα ήθελα να σας πω. Όσο δύσκολη κι αν είναι για εσάς και την οικογένεια σας, δείτε την με θετικό μάτι. Αδράξτε την ευκαιρία για να έρθετε πιο κοντά με τους δικούς σας ανθρώπους. Η οικογένεια μας είναι το λιμάνι μας που θα αράξουμε και που στα δυσκολότερα θα μας στηρίξει. Αγκαλιάστε τους αγαπημένους σας, μοιράστε τους απλόχερα την αγάπη σας και δεν θα χάσετε! Το χαμόγελο τους θα είναι η καλύτερη ανταμοιβή σας!

Καλή χρονιά γεμάτη υγεία, χαρά, χαμόγελα, ζεστασιά και πάνω από όλα αγάπη. Πολλή αγάπη!!!!


26 Δεκ 2011

Χριστούγεννα είναι....... δώρα θα λάβουμε!

Πριν από αρκετό καιρό, μερικές μέρες (δεν θυμάμαι ακριβώς πόσο-έχω ένα θέμα με το μνημονικό μου τελευταία, μήπως να το κοιτάξω;) με πήρε τηλέφωνο η γλυκιά μου κουμπαρούλα και μου είπε ότι η καλή της φιλενάδα Χριστίνα που έχει το blog με τίτλο "happy mommy" μοίραζε δωράκια σε blogo-φιλές της! Τυχαίνει τη Χριστίνα να την έχω γνωρίσει από κοντά, στο σπιτάκι της κουμπαρούλας μου, στα περσινά γενέθλια της κορούλας της-αν θυμάστε!!!!



Επειδή όμως η ανάρτηση της Χριστίνας για τα βραβεία ζήταγε να αναφέρω και επτά πράγματα για τον εαυτό μου, το οποίο όμως έχω κάνει εδώ και πολύ καιρό-όταν κάποια άλλη blogo-φίλη (η Μαμά Κουκουβάγια) μου είχε χαρίσει το υπέροχο "One Lovely Blog Award", απλώς θα αποδεχτώ τα βραβεία της φίλης Χριστίνας!

Όποιος περάσει, λοιπόν, από εδώ και επειδή είναι ημέρες γιορτινές μπορεί να πάρει ως δωράκι όποιο βραβείο θέλει!


24 Δεκ 2011

"Το αγγελάκι της φουντωτής γιρλάντας"


Η σχολική εφημερίδα του δημοτικού που πηγαίνει η Νεφέλη έχει τίτλο "Τα Σαϊνια" και αυτό το τεύχος είναι αφιερωμένο στη μαγεία των Χριστουγέννων. Οι μαθητές της έκτης δημοτικού, μοιράζονται μαζί μας όχι μόνο ήθη και έθιμα των Χριστουγέννων, συνταγές και κατασκευές αλλά και υπέροχες ιστορίες. Μία από αυτές, και που ξεχώρισα διαβάζοντας την εφημεριδούλα, είναι και "Το αγγελάκι της φουντωτής γιρλάντας", την οποία θέλω και να τη μοιραστώ μαζί σας. 

Εσείς μπορείτε να την τυπώσετε και να τη διαβάσετε μαζί με τα παιδιά σας τη βραδιά των Χριστουγέννων!

Το αγγελάκι της φουντωτής γιρλάντας!

-Έρχονται τα Χριστούγεννα! φώναξε χαρούμενα ένα χειμωνιάτικο πρωινό ο μικρός άγγελος. 

Η Χριστουγεννιάτικη φουντωτή γιρλάντα με τους εφτά αγγέλους που κρέμονταν από πάνω της, τινάχτηκε ολόκληρη.

-Μας ξύπνησες! διαμαρτυρήθηκαν οι άγγελοι με μια φωνή. Τι σε έπιασε και φωνάζεις ξαφνικά;
-Έρχονται! Έρχονται τα Χριστούγεννα! φώναξε και πάλι ο μικρός άγγελος.

Οι άλλοι άγγελοι χασμουρήθηκαν. 
Ίσιωσαν τα χάρτινα φτερά τους που ήταν σκεπασμένα με λείο και μαλακό ύφασμα και ρώτησαν το μικρό τους αδρφό.

-Και εσύ που το ξέρεις; Μέσα σε αυτό το κουτί που είμαστε κλεισμένοι, δεν έχουμε ούτε ημερολόγια, ούτε ρολόγια. Πως μπορούμε να ξέρουμε τι εποχή είναι, αν πλησιάζουν τα Χριστούγεννα ή το Πάσχα;  Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να περιμένουμε τη στιγμή που κάποιος θα ανοίξει το καπάκι από το κουτί και θα μας τοποθετήσει με τα άλλα στολίδια πάνω στο δέντρο.

-Κι όμως, εγώ ξέρω πως έρχονται τα Χριστούγεννα! Τα μυρίζω! 

Οι άγγελοι της φουντωτής γιρλάντας έξυσαν συγχρονισμένα σας χορευτές μπαλέτου, το φτιαγμένο από γουνίτσα φωτοστέφανο στο κεφάλι τους.

-Τα μυρίζεις; απόρησαν! Α, εσύ είσαι τελείως χαζούλης!

-Μα ναι! επέμενε ο μικρός άγγελος. Τα μυρίζω στον αέρα που έχει γίνει υγρός και βαρύς. Στη μυρωδιά από τα ξύλα που καίγονται στο τζάκι. Στα γλυκά με κανέλα και μέλι που φτιάχνουν στην κουζίνα του σπιτιού. Έρχονται Χριστούγεννα σας λέω!

-Εμείς το μόνο που μυρίζουμε εδώ μέσα είναι κλεισούρα και σκόνη. Κοιμήσου μικρέ. Έχουμε καιρό ακόμα μέχρι τα Χριστούγεννα, του είπαν οι άγγελοι και ξάπλωσαν πάνω στο βαμβάκι για να τσαλακωθούν και σκιστούν.

Όμως ο μικρός άγγελος, το τελευταίος στη φουντωτή γιρλάντα με τους αγγέλους, δεν μπορούσε να κοιμηθεί από τη χαρά και την προσμονή.

Έφταναν τα Χριστούγεννα και επιτέλους θα βρισκότανε και πάλι πάνω στο στολισμένο δέντρο. Εκεί μπορούσε να βλέπει όλο το σπίτι, στολισμένο με γκι και κορδέλες. Να λιγουρεύεται το γιορτινό τραπέζι με τα γλυκά και τα φαγητά που μοσχοβολούσαν. Να λικνίζεται στο ρυθμό των όμορφων τραγουδιών που ηχούσαν παντού και να χαίρεται με τα γέλια, τα παιχνίδια και τις κλεφτές ανυπόμονες ματιές των παιδιών στα κουτιά με τα δώρα κάτω από τα κλαδιά του έλατου.

Και να που πραγματικά είχε δίκιο.

Τα Χριστούγεννα πλησίαζαν με γοργούς ρυθμούς και κάποια μαγική στιγμή, το καπάκι του κουτιού που κρατούσε κλειστή τη φουντωτή χριστουγεννιάτικη γιρλάντα με τους εφτά αγγέλους άνοιξε. Το φως ξεχύθηκε λαμπρό και ζεστό μέσα στο κουτί και ξύπνησε τα αγγελάκια που χαρούμενα φώναξαν όλα μαζί πια:

-Ήρθαν τα Χριστούγεννα! Ήρθαν τα Χριστούγεννα!

Μαζί με αυτό, άνοιξαν και άλλα κουτιά. Το μεγάλο κουτί με τις γυάλινες μπάλες που τσούλησαν γρήγορα στο χαλί. Το κουτί με τους βελούδινους φιόγκους που τεντώθηκαν νυσταγμένοι. Το κουτί με τις καμπάνες που με μιας άρχισαν να χτυπάνε. Το ξύλινο καρυοθραύστη που ακόνισε τη μασέλα του. Τα Άγιο-βασιλάκια που κρατούσαν κιθάρες και βιολιά στα χέρια τους. Και στη γλώσσα των παιχνιδιών που κανείς δεν γνωρίζει και δεν ακούει, άρχισαν όλα τα στολίδια να πανηγυρίζουν, να γελάνε και να τραγουδάνε χαρούμενα που μετά από μεγάλη αναμονή οι γιορτές έφτασαν και το φως της μέρας ανέδειξε τα όμορφα χρώματα τους.

Τα λεπτά χέρια μιας όμορφης γυναίκας με μακριά μπουκλωτά μαλλιά μπήκαν μέσα στο κουτί και έπιασαν την γιρλάντα με τους αγγέλους. Η καρδιά του μικρού αγγέλου πήγε να σπάσει.

-Τώρα θα πετάξω ψηλά στο έλατο, σκέφτηκε. Θα δω το στολισμένο σπίτι, τα παιδάκια που τρέχουν γύρω από τα σκορπισμένα στο σαλόνι στολίδια και δώρα, τα χαμόγελα στα πρόσωπα όλων να ζεσταίνουν το κρύο που ένιωθα τόσο καιρό μέσα στο κουτί.

Μα καθώς σκεφτόταν όλα αυτά χρατς! Το χάρτινο φτερό του πιάστηκε στο καπάκι από το κουτί που δεν είχε καλά ανοίξει και κόπηκε στη μέση.

-Αχ τι κρίμα! Έσκισα το φτερό του τελευταίου στη σειρά αγγέλου. Δεν πειράζει. Τώρα η γιρλάντα θα έχει μόνο έξι αγγέλους, είπε η γυναίκα με τα μπουκλωτά μαλλιά και παίρνοντας στα χέρια της ένα ψαλίδι έκοψε το σκοινί που συγκρατούσε τον άγγελο στην φουντωτή γιρλάντα και τον έβαλε και πάλι μέσα στο κουτί. Όλα τότε ησύχασαν.

Τα στολίδια έπαψαν να γελάνε και να φωνάζουν στη γλώσσα των παιχνιδιών. Το φως που έλουζε τα κουτιά χλόμιασε και το κρύο σκέπασε τον μικρό άγγελο με το σκισμένο φτερό, που έμεινε ξαπλωμένος στον πάτο του κουτιού.

-Δεν θα γνωρίσω τα φετινά Χριστούγεννα. Δεν θα μυρίσω τα φρεσκοψημένα γλυκά στο φούρνο. Δεν θα τραγουδήσω μαζί με τα παιδιά, που θα στέκονται στην πόρτα χτυπώντας τριγωνάκια τα κάλαντα για τον Χριστούλη, είπε πολύ λυπημένος ο μικρός άγγελος και χάρτινα δάκρυα άρχισαν να πέφτουν από τα ζωγραφισμένα μάτια του.


Μα πριν προλάβει να κρυώσει η καρδούλα του, άλλο ένα χέρι μπήκε μέσα στο κουτί. Ήταν μικρό και στρουμπουλό και άρχισε να ψαχουλεύει το κουτί ανακατεύοντας το μπαμπάκι του πάτου τόσο, που ο άγγελος έκανε τούμπες. Ύστερα, έπιασε τον μικρό άγγελο που έστεκε, χωρίς την γιρλάντα, μόνος με το σκισμένο φτερό του. Κι όταν το χέρι τον σήκωσε, ο άγγελος, έστω και με ένα φτερό, πέταξε ψηλά κι αντίκρισε ένα μικρό παιδάκι, που ίσα ίσα περπατούσε άτσαλα. Το μικρό παιδάκι με τον άγγελο στο τεντωμένο του χέρι έφτασε στραβοπατώντας τη γυναίκα με τα μπουκλωτά μαλλιά και της έδωσε τον άγγελο. 

-Θέλεις να τον βάλουμε κι αυτόν στο δέντρο; ρώτησε η γυναίκα.

Το παιδάκι γέλασε τότε τόσο τρανταχτά και γλυκά, που ο μικρός άγγελος έπαψε πια να κρυώνει και μια μαγική θαλπωρή τον τύλιξε.

Η γυναίκα πήρε τον μικρό άγγελο από το χεράκι του παιδιού, του τίναξε από πάνω του τα ανακατεμένα μπαμπάκια και με προσοχή κόλλησε το μισό φτερό που του έλειπε. Ύστερα, ανεβαίνοντας σε μια μεγάλη σκάλα τον έβαλε πιο ψηλά από τα άλλα στολίδια, πιο ψηλά ακόμα και από την γιρλάντα των έξι αγγέλων. 

Και καθώς το μικρό παιδάκι είδε τον άγγελο τόσο λαμπερό και όμορφο άρχισε να χτυπάει παλαμάκια και για μια στιγμή φάνηκε σε όλους πως ο μικρός άγγελος ζωντάνεψε κι έγινε ένας αληθινός άγγελος που είχε κατέβει από τον ουρανό για να αναγγείλει τη γέννηση του Χριστού.

Κι εκεί απάνω ο μικρός άγγελος έζησε τα πιο όμορφα Χριστούγεννα που είχε ζήσει ποτέ του. Με μυρωδιές, με τραγούδια, με γέλια και παιχνίδια, μα και με κάτι ακόμα που έκανε τις γιορτινές μέρες πιο πλούσιες και πιο ζεστές. 
Με αγάπη!

Καλά Χριστούγεννα από όλους μας!!!!!


21 Δεκ 2011

"Ο Παπουτσής και τα ξωτικά"


Η ρόδα του χρόνου γυρνά,
Χριστούγεννα ήρθαν ξανά.
Καμπάνες γλυκές θα χτυπήσουν,
γλυκάκια παντού θα μυρίσουν!

Εμείς οι μικρούληδες όλοι μαζί,
με χαρά ετοιμάσαμε,
τη Χριστουγεννιάτικη γιορτή.
Πανηγύρι αγάπης γλυκιάς,
μεσ'  τα φώτα
Δεκεμβριάτικης βραδιάς!

Σας περιμένουμε 
όλους στη γιορτή,
με το άγχος του
πρωταγωνιστή!!!!!

Χειροκροτήματα
θέλουμε όλοι ζεστά,
να ζεστάνετε εμάς τον
"Παπουτσή και τα ξωτικά"!!!!!


Η ώρα της γιορτής του νηπιαγωγείου, λοιπόν, είχε φτάσει χθες στις 18:00 το απόγευμα και όλα τα πιτσιρίκια με τους γονείς τους άρχισαν να καταφθάνουν στο χώρο του γειτονικού δημοτικού σχολείου που μας φιλοξένησε στο μικρό και ζεστό του αμφιθέατρο!

Τα παιδάκια ντυμένα με τις στολές τους, όπου η μία ήταν καλύτερη από την άλλη, βρέθηκαν με τους φίλους τους, έβγαλαν φωτογραφίες και κάθισαν στα παγκάκια τους έτοιμα για να ξεκινήσει η γιορτή. Οι μαμάδες και οι δασκάλες φρόντιζαν για τις τελευταίες λεπτομέρειες, ώστε όλα να είναι άψογα και οι μπαμπάδες έριχναν μια τελευταία ματιά στις φωτογραφικές μηχανές και στις κάμερες. Ε, δεν θα αποθανατίσουμε τα βλαστάρια μας μια τέτοια μέρα; Παρόλα αυτά οι δασκάλες είχαν μεριμνήσει και είχαν ζητήσει να καταγραφεί η γιορτή σε βίντεο αλλά και να φωτογραφηθούν τα μικρά μας!

Τα φώτα χαμήλωσαν και η γιορτή ξεκίνησε!

Τα πιτσιρίκια μας ήταν άψογα, τα λόγια τους τα ήξεραν νεράκι, οι κινήσεις τους ήταν τόσο αέρινες, σκερτζόζες και αστείες που δεν θα μπορούσαν παρά να εισπράξουν το μεγαλύτερο και το πιο δυνατό χειροκρότημα όλων μας. Ειδικά τα παιδάκια του τμήματος ένταξης, τα οποία κατέβαλλαν μεγάλη προσπάθεια όχι μόνο να παραμείνουν στη σκηνή αλλά και για να πουν τα λόγια τους. Κυριολεκτικά "έκλεψαν" την παράσταση!!!!!

Από τη στιγμή που αντίκρισα τη στολή της κόρης μου στο σπίτι έλεγα ότι η γιορτή θα ήταν "υπερπαραγωγή". Και δεν είχα άδικο! Το αποτέλεσμα μας αποζημίωσε όλους.

Και το κυριότερο; Τα παιδιά το χάρηκαν περισσότερο από εμάς!!!!!

Μετά την παράσταση ο Σύλλογος Γονέων κέρασε τα ταλαντούχα παιδάκια μας ένα πιατάκι με υπέροχες λιχουδιές, συγχαίροντας τα για την ερμηνεία τους!

Σήμερα το πρωί, παραδώσαμε τις στολές στο νηπιαγωγείο, ώστε να δοθούν στα παιδιά του ολοήμερου τμήματος. Βλέπετε, η δική τους γιορτή (το ίδιο έργο), θα γίνει την Πέμπτη. 




Καλές γιορτές σε όλους από τα παιδιά του κλασικού τμήματος του 6ου νηπιαγωγείου και την μικρή "ωραία μου κυρία"!!!!



18 Δεκ 2011

Έρχονται Χριστούγεννα.....


Κυριακή 18 Δεκεμβρίου σήμερα. Αλλά θα μου πείτε ότι το ξέρετε! Σε μια εβδομάδα έχουμε Χριστούγεννα. Και αυτό το ξέρετε! Ξέρετε όμως πως γιορτάζουν τα Χριστούγεννα στην Ελλάδα και στον κόσμο και τι προετοιμασίες κάνουν; Ας μάθουμε ορισμένα από αυτά μέσα από τη σχολική εφημερίδα του σχολείου της κόρης μου με τίτλο "Τα Σαϊνια". Συντάκτες; Οι μαθητές της έκτης δημοτικού.

Στην Ελλάδα μιλάμε για τις "Γιορτές" κι αναφερόμαστε στην εορταστική περίοδο για τα Χριστούγεννα, την Πρωτοχρονιά και τα Φώτα ή Θεοφάνεια. Παραδοσιακά η περίοδος αυτή διαρκεί 12 μέρες και υπάρχουν πολλά έθιμα συνδεδεμένα με αυτή, αλλά πολύ παλιά κι άλλα σχετικά πρόσφατα, όπως το στόλισμα του χριστουγεννιάτικου δέντρου και η γαλοπούλα στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι. 
Ιστορικά η γέννηση του Χριστού κανονίστηκε το 354 μ.Χ. να εορτάζεται στις 25 Δεκεμβρίου, την ίδια μέρα που γιορτάζονταν η γέννηση του παλαιότερου Θεού Μίθρα, του "αήττητου Θεού Ήλιου", που ήταν θεός όλων των ηλιακών θεοτήτων της ειδωλολατρίας. Με την αλλαγή και την στροφή των ανθρώπων προς άλλου θεούς, ο "Αήττητος Θεός Ήλιος", έπεσε και τη θέση του πήρε ο Χριστός.


Το Χριστόψωμο είναι ένα από τα πιο όμορφα έθιμα των Χριστουγέννων και το συναντάμε σε όλη την Ελλάδα με μικρές διαφορές από περιοχή σε περιοχή. Όμως, σε όλες του τι παραλλαγές πρόκειται για ένα στρογγυλό ψωμί διακοσμημένο περίτεχνα.
Στην Κρήτη το ζύμωμα είναι μια ιεροτελεστία. Χρησιμοποιούν ψιλοκοσκινισμένο αλεύρι, ροδόνερο, μέλι, σουσάμι, κανέλα και γαρίφαλα. Πλάθουν το ζυμάρι και παίρνουν τη μισή ζύμη και φτιάχνουν μια κουλούρα. Με την υπόλοιπη φτιάχνουν σταυρό με λουρίδες από ζύμη. Στο κέντρο βάζουν ένα άσπαστο καρύδι. Στην υπόλοιπη επιφάνεια σχεδιάζουν σχήματα με το μαχαίρι ή το πιρούνι, όπως λουλούδια, φύλλα, καρπούς, πουλάκια. Το κόβουν ανήμερα τα Χριστούγεννα, δίνοντας πολλές ευχές. 


Τα παραδοσιακά γλυκά των γιορτών είναι τα μελομακάρονα, οι κουραμπιέδες, τα σαρίκια, οι λουκουμάδες, η Βασιλόπιτα. Τα μελομακάρονα βουτιούνται σε μέλι και πασπαλίζονται με κοπανισμένο καρύδι, σησάμι και κανέλα. Οι κουραμπιέδες έχουν αγνό βούτυρο, ρακί, αμύγδαλα, ζάχαρη άχνη. Η ζάχαρη συμβολίζει τα χιονισμένα βουνά της εποχής.Οι δίπλες είναι από φύλλο ζύμης, τηγανίζονται σε καυτό λάδι και πασπαλίζονται με κανέλα και καρύδι.
Στο Ηράκλειο της Κρήτης υπάρχει και το έθιμο της μπουγάτσας, όπου οι κάτοικοι καταναλώνουν ανήμερα της Πρωτοχρονιάς μεγάλες ποσότητες μπουγάτσας θέλοντας να είναι γλυκιά η πρώτη τους γεύση. Μάλιστα σε όλους τους δρόμους του Ηρακλείου την παραμονή της Πρωτοχρονιάς στήνονται υπαίθριοι πάγκοι για την διανομή της μπουγάτσας.


Σήμερα όλοι αγοράζουν και στολίζουν χριστουγεννιάτικα δέντρα, είτε φυσικά είτε τεχνητά. Συνήθως στολίζονται λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα και παραμένουν στα σπίτια μέχρι τα φώτα. Παλαιότερα αυτό το έθιμο δεν υπήρχε και σε πολλές περιοχές της Ελλάδας στόλιζαν καραβάκια. Το έθιμο του χριστουγεννιάτικου δέντρου πιστεύεται ότι έχει έρθει από τη Δύση αλλά σήμερα έχουμε αποδείξεις ότι αυτό υπήρχε ήδη στην αρχαία Ελλάδα, όπου τα παιδιά στην αρχή του χρόνου περιφέρονταν στους δρόμους κρατώντας στολισμένα κλαδιά δέντρων και τραγουδώντας τον Ειρεσιώνη, τα αρχαία ελληνικά κάλαντα.


Στην Κεφαλλονιά αυτή την εποχή η αγριοκουμαριά είναι φορτωμένη με ζωηρούς γλυκούς κόκκινους καρπούς. Κατά το έθιμο κλαδιά κουμαριάς και μυρτιάς στολίζουν το σπίτι τα Χριστούγεννα. Οι νοικοκυρές ψαίνουν το Χριστόψωμο, το διακοσμούν με το σχήμα του Σταυρού και το στολίζουν με αμύγδαλα και καρύδια. Τον παλιό καιρό γυρίζοντας από την εκκλησία μετά τη νυχτερινή λειτουργία των Χριστουγέννων, ο νοικοκύρης κρατούσε το Χριστόψωμο πάνω από τη φωτιά στο τζάκι και έριχνε πάνω του λάδι τρεις φορές, λέγοντας: "Χριστός γεννιέται, το φως αξαίνει". Κατόπιν κάθε μέλος της οικογένειας έκοβε ένα κομμάτι και το υπόλοιπο το πήγαιναν στον σταύλο και τάϊζαν τα ζώα σε ανάμνηση της ζεστασιάς που πρόσφεραν στον Χριστό στην γέννηση του.
Στην Κρήτη, και πάλι, πιο παλιά το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων έκοβαν κλαδιά και βλαστούς οι νοικοκυρές και οι κόρες και τα πήγαιναν στο σπίτι. Τα έβαζαν σε ποτήρι με νερό και προσμονούσαν να ανθίσουν. Το "ακοίμητο" τζάκι με τα μεγάλα κούτσουρα εξακολουθεί και τις ημέρες μας να δίνει τον τόνο μιας γιορτής οικογενειακής που όλοι αναζητούν ελπίζοντας σε ένα καλύτερο νέο έτος. Οι παλαιότεροι έλεγαν πως μέσα από την αθρακιά-την στάχτη-μπορούσαν να μαντέψουν τα μελλούμενα.
Στην Πελοπόννησο το πρωί της Πρωτοχρονιάς, η οικογένεια πηγαίνει στην εκκλησία και ο νοικοκύρης κρατάει στην τσέπη του ένα ρόδι, για να το "λειτουργήσει". Γυρνώντας σπίτι, πρέπει να χτυπήσει το κουδούνι της εξώπορτας-δεν πρέπει να ανοίξει ο ίδιος την πόρτα με το κλειδί του-και έτσι θα είναι ο πρώτος για να κάνει ποδαρικό με το ρόδι στο χέρι. Μπαίνοντας μέσα, με το δεξί, σπάει το ρόδι πίσω από την εξώπορτα, το ρίχνει δηλαδή κάτω με δύναμη, για να σπάσει και να πεταχτούν οι ρώγες του παντού και ταυτόχρονα λέει "Με υγεία, ευτυχία και χαρά το νέο έτος κι όσες ρώγες έχει το ρόδι, τόσες λίρες να έχει η τσέπη μου όλη τη χρονιά". Τα παιδιά μαζεμένα γύρω-γύρω κοιτάζουν αν οι ρώγες είναι τραγανές και κατακόκκινες. Όσες ρώγες είναι γερές και όμορφες, τόσο χαρούμενες και ευλογημένες θα είναι οι μέρες που φέρνει μαζί του ο νέος χρόνος!


Στη Γαλλία τα Χριστούγεννα αποτελούν την εορταστική κορύφωση του έτους. Σε αντίθεση με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες η εποχή των Χριστουγέννων είναι περισσότερο σημαντική. Η παραμονή των Χριστουγέννων εδώ είναι μια συνηθισμένη εργάσιμη μέρα. Το βράδυ όμως η οικογένεια συγκεντρώνεται για ένα ολοκληρωμένο χριστουγεννιάτικο δείπνο. Ο Pere Noel, ο κατά του Γάλλου Άγιος Βασίλης, δίνει τα δώρα του το βράδυ μεταξύ 24 προς 25 Δεκεμβρίου. Μεγάλη σημασία στους εορτασμούς των Χριστουγέννων έχουν οι γαστρονομικές απολαύσεις. Το παραδοσιακό εορταστικό τραπέζι, το "Reveillon" (ρεβεγιόν) αποτελείται από μια πλούσια γκάμα διαφορετικών πιάτων. Και αυτό το έθιμο έχει περάσει σήμερα στα προγράμματα όλων των ξενοδοχειακών μονάδων της Ευρώπης και όχι μόνο αλλά και επί πλέον και την Πρωτοχρονιά. Οι Γάλλοι τα Αλεξανδριανά, τα γνωστά κόκκινα λουλούδια τα αποκαλούν (Αστέρια των Χριστουγέννων) και τα χρησιμοποιούν για διακόσμηση εσωτερικών χώρων καθώς και ως δώρο σε όλη τη διάρκεια του έτους.


Στη  Γερμανία το διάστημα που προηγείται των Χριστουγέννων είναι πολύ σημαντικό. Τα χριστουγεννιάτικα μπισκότα και το χριστουγεννιάτικο κέικ αποτελούν για τις οικογένειες τα παραδοσιακά γλυκά της περιόδου. Χαρακτηριστικές είναι και οι χριστουγεννιάτικες αγορές που εμφανίζονται από το πρώτο Σαββατοκύριακο του Δεκεμβρίου και τελειώνουν την παραμονή των Χριστουγέννων. Διοργανώνονται στο κέντρο της κάθε πόλης και οι πάγκοι τους περιλαμβάνουν γλυκά, στολίδια και ζεστό κόκκινο γλυκό κρασί με μπαχαρικά. Επίσης, στις 6 Δεκεμβρίου γιορτάζεται ο Ai Nikolaus, ο οποίος είναι παρόμοιος με τον Άγιο Βασίλη ως προς το έθιμο των δώρων. Σύμφωνα με την παράδοση τα παιδιά στις 5 Δεκεμβρίου πρέπει να τραγουδάνε ένα τραγούδι για να τον καλέσουν και το βράδυ αφήνουν ένα πιάτο ή μια μπότα έξω από την πόρτα του σπιτιού τους, πριν κοιμηθούν. Τότε ο Nikolaus φέρνει δώρα στα καλά παιδιά αλλά και ένα ματσάκι βέργες για να δείρει τα παιδιά που δεν ήταν φρόνιμα. 
Οι Γερμανοί δίνουν μεγάλη σημασία στη διακόσμηση των σπιτιών τους, την περίοδο των γιορτών. Γύρω από τα παράθυρα βάζουν λαμπιόνια ή ηλεκτρικά κεράκια και στα τζάμια τοποθετούν πολύχρωμες χριστουγεννιάτικες φιγούρες, ενώ στον κήπο στολίζουν ένα αληθινό (φυτεμένο) έλατο με λαμπάκια. Το χριστουγεννιάτικο δέντρο το στολίζουν την παραμονή των Χριστουγέννων. Είναι στολισμένο με μπαλίτσες και φιγούρες και φωτίζεται με λαμπάκια. Μερικές φορές βάζουν την παραδοσιακή φάτνη από κάτω και πάντα τα δώρα, για να τα βρουν με έκπληξη τα παιδιά επιστρέφοντας από την εκκλησία. Ύστερα, η οικογένεια γιορτάζει τα Χριστούγεννα πάνω από το πλούσιο τραπέζι, ενώ τη δεύτερη μέρα μαζεύονται όλοι οι συγγενείς και γιορτάζουν όλο το απόγευμα. 


Στην Αλβανία οι άνδρες της οικογένειας ετοιμάζουν το κρέας και το ψήνουν. Επίσης φτιάχνουν και μια πίτα όπως η ελληνική βασιλόπιτα, τη στιγμή που οι γυναίκες μαγειρεύουν τα υπόλοιπα φαγητά που θα γεμίσουν το τραπέζι, όπως η γαλοπούλα για το κύριο πιάτο αλλά και ο μπακλαβάς για γλυκό, που όμως έχει και φλουρί μέσα. Τα παιδιά στολίζουν το δέντρο και λένε κάλαντα. Όταν έρθει η ώρα του χριστουγεννιάτικου τραπεζιού, οι γυναίκες της οικογένειας στρώνουν το τραπέζι με τη γαλοπούλα στη μέση. Όλη η οικογένεια και οι συγγενείς τρώνε, πίνουν και χορεύουν χαρούμενα, ενώ κάποιοι από αυτούς πετάνε πυροτεχνήματα!


Στη Βουλγαρία η έναρξη του εορτασμού των Χριστουγέννων είναι η 22 Δεκεμβρίου, ημέρα που γιορτάζει ο Άγιος Ιγνάτιος. Σύμφωνα με τις λαϊκές δοξασίες, η ημέρα αυτή είναι η αρχή της νέας χρονιάς, άρα είναι πολύ σημαντικό το ποδαρικό στο σπίτι να γίνει από έναν άνθρωπο, που θα φέρει γούρι. Ο δανεισμός απαγορεύεται τη μέρα του Αγίου Ιγνάτιου, ώστε ο πλούτος να μείνει στο σπίτι όλο το νέο έτος. Ανήμερα τα Χριστούγεννα διεξάγεται η τελετή του "Koleduvane", όπου νεαρά αγόρια μεταμφιεσμένα, ψάλλουν τα κάλαντα και εύχονται υγεία και ευτυχία. Τα Χριστούγεννα ετοιμάζεται ένα ειδικό ψωμί (όπως η βασιλόπιτα της Πρωτοχρονιάς), μέσα στο οποίο βάζουν ένα νόμισμα. Το βράδυ κόβεται από τον αρχηγό της οικογένειας και μοιράζεται στα μέλη, αφού πρώτα ορισμένα κομμάτια αφιερωθούν στην Παναγία και το σπίτι.



16 Δεκ 2011

Για τις αγχωμένες μαμάδες που έχουν λιγόφαγα παιδιά.

Συναντώ, διαδικτυακά και μη, όλο και περισσότερες μανούλες που αγχώνονται για τα παιδάκια τους που δεν τρώνε. Μοιράζονται τις ανησυχίες τους μαζί μου γεμάτες άγχος! Με αφορμή λοιπόν αυτό, θα σας γράψω την δική μου εκδοχή επί του θέματος.


Πρώτα από όλα, να σας πω ότι ήμουν κι εγώ ένα από αυτά τα λιγόφαγα και κακόφαγα παιδάκια. Δεν έτρωγα τίποτα. Ένα κεφτεδάκι πχ θα το αναμασούσα για ώρα ώσπου να το φτύσω και να πάρω άλλο κεφτεδάκι το οποίο θα είχε την ίδια τύχη. Με λίγα λόγια, η γιαγιούλα μου για να με ταΐσει όλο το φαγητό ή όσο το δυνατόν περισσότερο θα ξόδευε πολύ πολύ ώρα όπου στις περισσότερες περιπτώσεις θα έφτανε η ώρα για το απογευματινό. Να σημειώσω επίσης, ότι τα περισσότερα κεφτεδάκια καταλήγανε σε γλάστρες, κάτω από το μπαλκόνι για να φάνε τα περιστεράκια κλπ κλπ και η γιαγιά μου νόμιζε ότι εγώ τα κατάπινα, αμ δε! 

Τότε, υπήρχε το ΠΙΚΠΑ όπου με πήγαινε η γιαγιά μου για να με δουν, μιας και ήμουν αδύνατο παιδάκι και όπως είπαμε αρκετά λιγόφαγο. Με τα πολλά, αφού είχε περάσει πολλά η κακομοίρα η γιαγιά μου με εμένα, με μεγάλωσε με πάστες (ναι πάστες!) , πατάτες τηγανιτές, μακαρονάκια. Δεν είναι υπερβολή αυτό που λέω, είναι γεγονός! Δεν έτρωγα τίποτα άλλο, απολύτως! Φυσικά είχε δοκιμάσει και κάτι συροπάκια για να ανοίξει η όρεξη τα οποία δεν πιάσανε, εξετάσεις αιματολογικές για τυχόν έλλειψη βιταμινών κλπ.

Ούτε λίγο ούτε πολύ, έφτασα περίπου 5 με 6 ετών όπου εκεί πλέον από μόνη μου άρχισα να τρώω. Ξαφνικά, και χωρίς αιτία. Απλά λιγουρεύτηκα το ψαράκι στο πιάτο της ξαδερφούλας μου, το οποίο και πήρα με πονηρό τρόπο για να μην με καταλάβουν (ναι καλά!)!! Με πήραν χαμπάρι, και για να φάω περισσότερο όλο και πρόσθεταν άλλο ένα ψαράκι στο πιατάκι της ξαδερφούλας μου το οποίο εγώ με τον ίδιο πονηρό τρόπο το έπαιρνα και το έτρωγα. Δύο και μισό ψαράκι γόπα έφαγα εκείνο το μεσημέρι και από τότε και μετά έτρωγα ό,τι κι αν έβλεπα στο πιάτο μου, χωρίς αναμασήματα, χωρίς πολύωρες διαδικασίες στο τραπέζι! 

Γι' αυτό αγαπητές μου μανούλες που κυνηγάτε από πίσω τα παιδάκια σας για να φάνε, μην το κάνετε αυτό. Σίγουρα σπάτε και τα δικά τους νεύρα, αλλά και τα δικά σας. Αφήστε που από κάποιο σημείο και μετά το κάνουν από αντίδραση και όσο πιέζεται τόσο μουλαρώνουν αυτά! Η αντίστροφη ψυχολογία είναι στις περισσότερες περιπτώσεις θαυματουργή! Μια η ζήλια, μια η αδιαφορία, κάποια στιγμή θα γίνει η αλλαγή του διακόπτη και από μόνο του θα αλλάξει διατροφικές συνήθειες.

Φυσικά όλα τα παραπάνω εφ' όσον δεν υπάρχει κάποιο άλλο παθολογικό αίτιο και πάντα με την συνεννόηση του παιδιάτρου.

15 Δεκ 2011

Άμπρα Κατάμπρα!


Από μικροί που ήμασταν ακούγαμε τη φράση "Άμπρα Κατάμπρα!" από μάγους και μάγισσες στα παραμύθια.
Υπάρχει, όμως, ένα "Άμπρα Κατάμπρα!" που δεν έχει "ειπωθεί", στην προκειμένη περίπτωση γραφτεί, από κάποια μάγισσα αλλά από μία δασκάλα. Μία υπέροχη δασκάλα, την Άννα, που μέσα από τα γραπτά της φαίνεται πόσο πολύ αγαπάει τα παιδιά!
Με αφορμή την ανάρτηση που έκανα τις προάλλες με τίτλο "Αναρωτιέμαι" ξεκίνησε μια συζήτηση online και ένα mail που έγραφε τα παρακάτω:


"Με αφορμή τις γιορτές που έρχονται σκέφτηκα να σου γράψω κάποια πράγματα σχετικά με τις εργασίες των μαθητών στο σπίτι.
Πριν μέρες μια μητέρα μαθητή μου ήρθε στο σχολείο και μου είπε "Μέσα στις γιορτές να τους βάλετε πολλά ε;;;; Να έχουν να κάνουν ασκήσεις"
Δεν είναι πρώτη φορά που ακούω κάτι τέτοιο από γονιό μαθητή μου.
Από τη πρώτη χρονιά που άρχισα να δουλεύω μέσα στις διακοπές δε βάζω εργασίες στα παιδιά. Δε βάζω καμία εργασία στα παιδιά. Έχουν 15 μέρες διακοπές και θέλω να ξεκουραστούν, να παίξουν, να κάνουν ό,τι αγαπάνε με τους γονείς, τους παππούδες τα αδέρφια τους.
Κάποιοι γονείς αυτό το κοιτάνε με στραβό μάτι....
"Μα τι θα κάνει 15 μέρες;;;"

Έχει τόσα πολλά πράγματα να κάνει ένα παιδί μέσα από τα οποία μπορεί να κάνει και επανάληψη στην ύλη της τάξης του.

Μπορεί να βοηθήσει να φτιάξετε γλυκά....Να δει τις ποσότητες από κάθε υλικό , να καταλάβει τι σημαίνει 1/2 κούπα ζάχαρη. Να βρει πόσο στοιχίζει ένα γλυκό για να το φτιάξουμε, να κάνει διαίρεση για να δει πόσα μελομακάρονα αντιστοιχούν στο κάθε μέλος της οικογένειας....
Μπορεί να κάνει επανάληψη στις εγκλίσεις ....Μια συνταγή είναι ευκαιρία να ξεσκονίσουμε την υποτακτική και την προστακτική....
Εμείς κάθε χρόνο φτιάχνουμε γλυκά στην τάξη με αφορμή το μάθημα της προστακτικής και των κλασμάτων.

Το μόνο που ζητάω από τους μαθητές μου είναι τις 15 μέρες των διακοπών να διαβάσουν ένα βιβλίο...( και δύο και τρία....) Όταν επιστρέψουμε πρέπει να μας το παρουσιάσουν. Τα παιδιά διαλέγουν τον τρόπο. Μπορούν με ζωγραφιά με μια περίληψη, με αφήγηση...Φυσικά δε τους βάζω σαν υποχρεωτική εργασία. Με το ζόρι ποτέ κανείς δεν αγάπησε το βιβλίο...Προσπαθώ όσο μπορώ να τους δώσω κίνητρα για να το αγαπήσουν. Τα πιο πολλά παιδιά διαβάζουν κάποιο και στη συνέχεια φτιάχνουμε ένα βιβλιόδεντρο όπου στο κάθε φύλλο του δέντρου γράφουμε τίτλο, συγγραφέα, ήρωες , εκφράσεις από κάποιο βιβλίο που μας άρεσε.

Μέσα στις διακοπές παίξτε με τα παιδιά σας....Βγείτε μια βόλτα, κάντε κατασκευές με πράγματα που θα πήγαιναν στα σκουπίδια....

Με το να βάλω εγώ στα παιδιά φωτοτυπίες τι θα κερδίσουν;;; Κάποιοι απλά θα τις κάνουν την παραμονή που ανοίγουν τα σχολεία...

Όπως κάθε χρόνο λοιπόν τα παιδιά μου την τελευταία μέρα θα πάρουν μόνο μια ζεστή αγκαλιά και μια ευχή για όμορφα Χριστούγεννα."

Θυμάμαι στην πρώτη δημοτικού, τη μεγάλη μου κόρη, όταν γύρισε από το σχολείο με 25 σελίδες φωτοτυπιών με ασκήσεις για την περίοδο των Χριστουγέννων. Όσοι είμαστε γονείς γνωρίζουμε ότι τα παιδιά αυτές τις μέρες είναι δύσκολο να συγκεντρωθούν και βρίσκουν ευκαιρία να αποφύγουν οτιδήποτε έχει σχέση με διάβασμα και σχολείο. Και είναι απόλυτα φυσικό! Το σχολείο έχει κλείσει και τα παιδιά κάνουν διακοπές. Δηλαδή διακοπή μικρού χρονικού διαστήματος από το πρωινό ξύπνημα, το άγχος, το διάβασμα, τα διαγωνίσματα, τις δραστηριότητες εκτός σχολείου και όλα όσα έχουν να κάνουν με το σχολείο.

Νομίζω ότι είναι καλύτερο, λοιπόν, να αφήσουμε τα παιδιά να ξεκουραστούν, να παίξουν και να ασχοληθούν με ότι τους αρέσει την περίοδο των Χριστουγέννων παρά να τα κλείσουμε σε ένα δωμάτιο, καθισμένα σε μια καρέκλα, λύνοντας ασκήσεις! Αν τώρα η δασκάλα του παιδιού σας δεν σκέφτεται όπως η Άννα, φροντίστε να κάνετε λίγες ασκήσεις κάθε μέρα, από την πρώτη κιόλας στιγμή που θα κλείσουν τα σχολεία. Έτσι, και τις ασκήσεις θα καταφέρετε να τελειώσετε χωρίς άγχος και χωρίς να τις αφήσετε όλες για την τελευταία στιγμή αλλά και θα έχετε ελεύθερο χρόνο για ξεκούραση και διασκέδαση.

Γιατί το σημαντικότερο από όλα είναι να χαρείτε τις ημέρες των Χριστουγέννων με τα παιδιά σας. Και νομίζω ότι οι συμβουλές της Άννας αποτελούν την καλύτερη λύση όχι μόνο για διασκέδαση αλλά και για μάθηση!





14 Δεκ 2011

Κούρα ομορφιάς!

Αλήθεια πόσο συχνά περιποιούμαστε τον εαυτό μας;

Παρόλο που είμαι αντιπρόσωπος σε μια αρκετά μεγάλη και γνωστή, εδώ και χρόνια, εταιρεία καλλυντικών δεν μπορώ να πω ότι περιποιούμαι καθημερινά την επιδερμίδα μου. Δεν βάφομαι για να πάω στη δουλειά μου-δεν προλαβαίνω κιόλας!-ούτε βάφω τα νύχια μου, ούτε απλώνω κρέμες σώματος κάθε φορά που κάνω μπάνιο. 
Υπάρχουν όμως μέρες-ευτυχώς αρκετές μέσα στο μήνα-που θέλω κι εγώ να περιποιηθώ τον εαυτό μου. Πάλι καλά θα μου πείτε!


Δεν είμαι ειδική λοιπόν στο να δίνω συμβουλές ομορφιάς, όμως σήμερα αυτό θα κάνω. Το έχω ανάγκη βρε αδερφέ!!!!

Λοιπόν, τι πρέπει να έχετε στο νεσεσέρ σας για μια πλήρη περιποίηση σώματος!

1 καθαριστικό προσώπου (σιχαίνομαι τις λοσιόν προσώπου και τα toner-προσωπική μου άποψη)
1 απολεπιστικό προϊόν προσώπου, κοινώς scrub
1 μάσκα προσώπου
1 κρέμα ημέρας
1 κρέμα νύχτας (αν και εγώ τα συνδυάζω συνήθως σε 2 σε 1-1 κρέμα και για πρωί και για βράδυ, αφού το πρωί και το λίγο νερό που προλαβαίνω να ρίξω στο πρόσωπο μου θεωρείται πολυτέλεια!!!)
1 κρέμα προσώπου σε μορφή gel (σούπερ δροσιστικό προϊόν και ενυδατικό 100%)
1 απολεπιστικό προϊόν χεριών (ναι και τα χέρια μας χρειάζονται απολέπιση!)
1 κρέμα χεριών
1 κρέμα σώματος

Εγώ που και που χρησιμοποιώ και κρέμες, scrub για τα πόδια. Ιδιαίτερα δροσιστικά και ξεκουράζουν τα πόδια μετά από μία κουραστική μέρα με τα τακούνια. Άσχετα αν εγώ φοράω πολύ σπάνια τακούνια! Αν η εργασία σας απαιτεί ορθοστασία προτιμήστε και ένα προϊόν για ποδόλουτρο.



Ξεκινήστε από το σώμα σας. Κάντε ένα ζεστό μπάνιο με το αγαπημένο σας αφρόλουτρο, σκουπιστείτε καλά με την πετσέτα και απλώστε την κρέμα σώματος. Πως νιώθετε; Αρχίσατε να χαλαρώνετε;

Σημαντικό!
Η περιποίηση να γίνεται το βράδυ πριν τον ύπνο ή όταν έχετε νεύρα!
Ξέρω τις σας λέω!

Μετά περνάμε στην περιποίηση των ποδιών Βυθίστε τα πόδια σας σε μια λεκάνη με ζεστό νερό και ρίξτε λίγο από το προϊόν για ποδόλουτρο. Μόλις αρχίζει να κρυώνει το νερό σημαίνει ότι είστε έτοιμες για το επόμενο βήμα. Καθώς είναι βρεγμένα τα πόδια σας απλώστε το scrub και τρίψτε καλά τα πόδια με τα χέρια σας. Ειδικά στις φτέρνες. Εγώ δεν χρησιμοποιώ πέτρα. Μετά σκουπίστε τα καλά με μια καθαρή πετσέτα και απλώστε την κρέμα κάνοντας μασάζ στα πόδια σας!
Αν μπορεί να το κάνει κάποιος άλλος για εσάς φροντίστε να το αφήσετε τελευταίο γιατί δεν θα προλάβετε να περιποιηθείτε χέρια και πρόσωπο. Θα έχετε πιο σημαντικές δουλειές! Αν με εννοείτε!!!!

Στο πρόσωπο βάζουμε όλη μας τη μαεστρία! Παίρνουμε μια κορδέλα για να μαζέψουμε τα μαλλιά μας και να μη γίνουν μούσκεμα με τα νερά. Αφήστε που πέφτουν στο πρόσωπο και άντε να πλυθείς μετά!
Βάζουμε στο χέρι μας μια καλή ποσότητα καθαριστικού και δημιουργούμε σαπουνάδα. Το απλώνουμε με κυκλικές κινήσεις σε όλο το πρόσωπο, εκτός από τα μάτια μας. Ξεπλένουμε με άφθονο νερό και σκουπίζουμε καλά με μια πετσέτα.
Θυμηθείτε 1-2 φορές την εβδομάδα να κάνετε απολέπιση και να βάζετε μάσκα!

Βάζουμε μία μικρή ποσότητα κρέμα ματιών στο κάτω μέρος του ματιού (πάντα ξεχνάω πως το λένε!) και με κινήσεις από μέσα προς τα έξω και πάνω προς τα κάτω (σας φώτισα ε;) απλώνουμε μέχρι να απορροφηθεί καλά.
Μετά κάνουμε σχεδόν το ίδιο με την κρέμα προσώπου. Απλώνουμε την κρέμα με ανοδικές-δηλαδή προς τα πάνω-κυκλικές κινήσεις κάνοντας ταυτόχρονα μασάζ στο πρόσωπο.

Αρχίζουμε να αισθανόμαστε μια φρεσκάδα ε;

Τα χέρια τα αφήνουμε στο τέλος γιατί βρέχονται συνέχεια! Τα ξαναβρέχουμε, λοιπόν, για να απλώσουμε μια καλή ποσότητα απολεπιστικού και τρίβουμε τα χέρια μας καλά. Μην ξεχάσετε να τρίψετε και το πάνω μέρος του χεριού σας! Τα ξεπλένετε με άφθονο νερό και τα σκουπίζετε καλά.
Ήδη νιώθετε τη διαφορά; Μετά απλώνετε την κρέμα χεριών κάνοντας και εδώ μασάζ. Είπαμε! Αν υπάρχει κι άλλος στο παιχνίδι θα περάσετε υπέροχα!!!!

Κάπου διάβασα ότι όταν βάζουμε την κρέμα χεριών πριν πέσουμε για ύπνο τα χέρια μας ενυδατώνονται περισσότερο!

Είναι σημαντικό να περιποιούμαστε τον εαυτό μας, έστω κι αν αυτό δεν γίνεται σε καθημερινή βάση.
Αισθανόμαστε πιο χαλαρές, πιο ξεκούραστες και το πιο σημαντικό;
Πιο όμορφες!
Αφιερώστε κι εσείς λίγο χρόνο για τον εαυτό σας, σήμερα κιόλας!



12 Δεκ 2011

Χριστουγεννιάτικο παζάρι!

Το νηπιαγωγείο μας το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε διοργάνωσε Χριστουγεννιάτικο παζάρι με υπέροχα διακοσμητικά-και όχι μόνο-για τα Χριστούγεννα και έκθεση βιβλίων προσφορά των εκδόσεων Παπαδόπουλος.

Σχεδόν όλοι οι γονείς βοηθήσαμε ώστε να στηθεί αυτό το παζάρι. Φτιάξαμε γλυκά, κέικ, μπισκότα, διακοσμητικά, κάρτες κλπ. Επίσης τους βοηθήσαμε στο στήσιμο των "προϊόντων", στις βάρδιες αλλά και στο μάζεμα.

Από την πρώτη στιγμή που ανακοινώθηκε ότι το νηπιαγωγείο θα διοργανώσει το παζάρι ψάχναμε με τα κορίτσια για το τι θα φτιάξουμε. Τελικά, μία μέρα, η Νεφέλη γύρισε σπίτι με ένα υπέροχο μπρελόκ φτιαγμένο από πλαστικές κλωστές, τις γνωστές με την ονομασία scoubintous. Και τότε μου ήρθε η ιδέα! Θα φτιάχναμε τέτοια μπρελόκ!!!!

Κάτω από το γραφείο που δουλεύω έχω ένα παιχνιδάδικο και την αμέσως επόμενη μέρα πήγα και ρώτησα αν έχουν scoubintous. Βρήκα ένα μεγάλο κουτί με πολλές κλωστές και κάποιες χαντρούλες, πήρα από ένα στην καθεμία και οι κατασκευές ξεκίνησαν! Λίγες μέρες πριν το παζάρι, ξαμολήθηκα και για κρίκους για να είναι ολοκληρωμένα τα μπρελόκ μας και ιδού το αποτέλεσμα!


Επίσης, η νηπιαγωγός ζήτησε και γλυκάκια, για να κερνάμε τον κόσμο που επισκέπτεται το παζάρι αλλά και για να τα πουλήσουν. Αποφάσισα λοιπόν να τους φτιάξω μπισκοτάκια. Πήγα σε ένα βιβλιοπωλείο, πήρα χρωματιστή ζελατίνα και κορδέλα και έφτιαξα φρεσκότατα μπισκοτάκια κανέλας και σοκολάτας σε χριστουγεννιάτικα σχήματα, όπως αστεράκια και αγγελάκια.





Τα γλυκά περιττό να σας πω ότι έφυγαν μέσα σε χρόνο dt, το ίδιο και πολλά διακοσμητικά. Τιμήσαμε και εμείς το παζάρι μας και πήραμε στολίδια για το δέντρο και υπέροχα cupcakes σοκολάτας που είχε φτιάξει μια άλλη μανούλα!

Το κυριότερο όμως, ήταν, ότι ήρθαμε ακόμα πιο κοντά γονείς και εκπαιδευτικοί και περάσαμε ένα Σαββατοκύριακο σούπερ!!!!!

Θα έχουμε κι άλλες αναρτήσεις για τις εκδηλώσεις του νηπιαγωγείου. Γιατί δεν τελειώσαμε εδώ!!!!


9 Δεκ 2011

Τα παιδιά των ανθρώπων!


"Children of Men" ονομάζεται ίσως η πιο συγκλονιστική ταινία που έχω παρακολουθήσει ποτέ μου! Γυρίστηκε το 2006 από τον Alfonso Cuaron και διαδραματίζεται στην Αγγλία του 2027. Όλος ο υπόλοιπος κόσμος έχει καταστραφεί από τον πόλεμο και την αναρχία. Όλοι οι επιζώντες μεταναστεύουν στο Λονδίνο, που παρόλο που είναι υπό στρατιωτικό νόμο και σε παρακμή, φαντάζει παράδεισος. Το χειρότερο από όλα; Από το 2009, με βάση το σενάριο, οι γυναίκες αρχίζουν να γίνονται στείρες και όσες κυοφορούν αποβάλλουν για ανεξήγητους λόγους! Όταν ο νεότερος άνθρωπος του κόσμου, 18 ετών, δολοφονείται το μέλλον του ανθρώπινου είδους διαγράφεται ακόμα πιο δυσσοίωνο.



Ο Theo Faron, ένας πρώην ακτιβιστής, πέφτει θύμα απαγωγής μιας τρομοκρατικής ομάδας, η οποία υπερασπίζεται τα δικαιώματα των μεταναστών (ο στρατός τους στέλνει σε στρατόπεδα συγκέντρωσης-στοιβάζοντας τους σε κλουβιά). Αρχηγός τους είναι η πρώην ερωμένη του Theo, Julian Taylor, με την οποία είχαν ένα παιδί (πέθανε σε πανδημία γρίπης το 2009-σύμφωνα με το σενάριο).
Η Julian, η οποία δολοφονείται αργότερα, θέλει να τον πληρώσει αδρά, λόγω των διασυνδέσεων του, με σκοπό να βγάλει διαβατήριο σε μια κοπέλα, την Kee, και να την παραδώσει σε μια μυστική οργάνωση που μελετά τη σωτηρία του ανθρώπινου είδους.

Τι το εξαιρετικό έχει αυτή η κοπέλα; Κυοφορεί ένα παιδί! Και φυσικά, αυτό το παιδί και η μητέρα του πρέπει να διασωθούν πάση θυσία. Όμως, τα μέλη της τρομοκρατικής ομάδας έχουν άλλη άποψη. Θέλουν να χρησιμοποιήσουν το μωρό, πιστεύοντας ότι έτσι θα λήξουν οι δολοφονικές συγκρούσεις με το στρατό, και θα επέλθει η ειρήνη.

Η πιο συγκλονιστική σκηνή του έργου ίσως είναι εκείνη όπου ο Theo προσπαθεί να βγάλει τη μητέρα και το νεογέννητο πλέον μωρό της από ένα κτίριο όπου κατοικούν μετανάστες ενώ τριγύρω τους σφυρίζουν σφαίρες και ανατινάσσονται χειροβομβίδες! Βλέποντας το μωρό οι κάτοικοι του κτιρίου θέλουν να το αγγίξουν, οι επαναστάτες το κοιτάνε έκπληκτοι και οι στρατιώτες διατάσσουν να παύσουν τα πυρά τους! Για μια στιγμή όλα δείχνουν να ηρεμούν, να γαληνεύουν. Ακόμα και το μωρό που κρατάει στην αγκαλιά της η Kee παύει να κλαίει! Τουλάχιστον μέχρι να απομακρυνθούν από το κτίριο.



Ο κόσμος μας χωρίς παιδιά θα είναι γκριζωπός, καταθλιπτικός, χωρίς ελπίδα για το μέλλον. Δεν θα υπάρχει μέλλον!
Δεν θα έχουμε λόγο να χαμογελάμε, να κάνουμε όνειρα, να είμαστε αισιόδοξοι. Θα χαθεί η ευτυχία από τον κόσμο. Έτσι απλά!

Τα παιδιά μας! Το μέλλον του κόσμου μας! Πρέπει να τα προστατέψουμε πάση θυσία. Χωρίς αυτά είμαστε χαμένοι!

Ίσως οι στίχοι από το τραγούδι με τίτλο "Κάποτε θα 'ρθουν" του Παύλου Σιδηρόπουλου ταιριάζουν απόλυτα σε αυτή την ανάρτηση.

Κάποτε θα 'ρθουν να σου πουν
πως σε πιστεύουν, σ' αγαπούν
και πως σε θένε

Έχε το νου σου στο παιδί,
κλείσε την πόρτα με κλειδί
ψέματα λένε

Κάποτε θα 'ρθουν γνωστικοί,
λογάδες και γραμματικοί
για να σε πείσουν

Έχε το νου σου στο παιδί
κλείσε την πόρτα με κλειδί,
θα σε πουλήσουν

Και όταν θα 'ρθουν οι καιροί
που θα 'χει σβήσει το κερί
στην καταιγίδα

Υπερασπίσου το παιδί
γιατί αν γλιτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα




8 Δεκ 2011

Ε - Manaviko ...Σαν να λέμε Μανάβικο!

Εδώ και αρκετό καιρό έχω ανακαλύψει ένα μανάβικο το οποίο όχι μόνο έχει καλές τιμές, αλλά είναι και πολύ πολύ εξυπηρετικά όλα τα παιδιά εκεί. Αν και είμαι Πειραιά, μπορείτε όλες όσες είστε στις περιοχές γύρω από Πειραιά και Αθήνα να τους βρείτε!


Το κατάστημα είναι ηλεκτρονικό. Βρίσκονται στην κεντρική λαχαναγορά Πειραιά. Ομολογώ πως στην αρχή έκανα μία παραγγελία έτσι από περιέργια. Κι όμως έμεινα ευχαριστημένη που έμεινα πλέον σταθερή πελάτισσα. Τα πράγματα είναι σαν να τα είχα διαλέξει εγώ. Συσκευασμένα προσεκτικά μέσα σε μεμβράνη και τσουπ στην πόρτα μου.

Μπορείτε είτε να κάνετε ηλεκτρονικά την παραγγελία είτε να πάρετε τηλέφωνο.

Μέσα στις επόμενες ημέρες, όπως έχω πληροφορηθεί, θα εξοπλίσουν το ηλεκτρονικό μανάβικο με αναψυκτικά (έχουν ήδη μπει), κατεψυγμένα προϊόντα, χαρτικά και ποιός ξέρει τί άλλο μπορεί να μας προμηθεύουν! Δεν το συζητώ! Πολύ πολύ εξυπηρετικό ειδικά για μαμάδες που για να πάνε σούπερ μάρκετ πρέπει να έχουν διαθέσιμες ώρες (να ετοιμάσουν τα παιδιά κλπ κλπ)!

Η διεύθυνση του ηλεκτρονικού μανάβικου είναι αυτή: http://www.emanaviko.gr/
Κάντε ένα μικρό τουρ και θα ανακαλύψετε πολλά πράγματα και προσφορές! Αναλυτικές πληροφορίες για το κάθε είδος με ένα απλό κλικ!

Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε αναλυτικά στην σελίδα. Σας το προτείνω!

6 Δεκ 2011

Santa Claus is coming to town!!!!



Για πότε φτάσαμε για άλλη μια φορά στο Δεκέμβριο ούτε που το κατάλαβα!
Τα μαγαζιά αρχίζουν να στολίζονται σιγά σιγά, το ίδιο και τα σπίτια! Και εμείς στολίσαμε το Σάββατο το απόγευμα. Οι μικρές ανέλαβαν να ξεχωρίσουν τα κλαδιά του δέντρου ανά μέγεθος και να τα "φουντώσουν". Εγώ απλώς τα τοποθέτησα στο δέντρο.
Και τα στολίδια μόνες τους τα έβαλαν. Εκτός από αυτά που έμπαιναν πολύ ψηλά. Εκεί χρειάστηκαν τη δική μου βοήθεια. Και οφείλω να ομολογήσω ότι φέτος στολίσαμε το ομορφότερο δέντρο, παρόλο που δεν αγοράσαμε ούτε ένα καινούργιο στολίδι!!!!!!
Οι μικρές το χάρηκαν τόσο πολύ, που αμέσως έσπευσαν να γράψουν τα γράμματα τους για τον Άγιο Βασίλη και να τα αφήσουν κάτω από το δέντρο. Το δώρο ένα φέτος, και μάλιστα το έχουν συνεννοηθεί, και θέλουν και οι δύο το ίδιο! Ε, ζήτησαν και ένα δεύτερο........ μικρό όμως!

Με συγκίνησε ιδιαίτερα το γράμμα της μεγάλης. Θα δείτε γιατί......


Αγαπημένε Άγιε Βασίλη
Θα ήθελα για τα Χριστούγεννα ένα νιτεντο και μια κασέτα.
Θα τη μοιράζομαι με την αδερφή μου.
Επίσης θα ήθελα και κλωστές και scoubintous.
Το ξέρω πως οι εποχές είναι δύσκολες αλλά προσπάθησε να μου το φέρεις.

Νεφέλη

Καλά Χριστούγεννα και Καλή Χρονιά





Στο γράμμα της Ναντίνας βοήθησε λίγο και η μεγάλη (το όνομα της όμως κάτω αριστερά το έγραψε μόνη της, όπως και τις ζωγραφιές γύρω γύρω....)

Αγαπημένε μου ΆϊΒασίλη
για τα Χριστούγεννα θέλω ένα νιτεντο που θα το μοιράζομαι με την αδερφή μου, μαζί με μια κασέτα που θα τη διαλέξω εγώ και η αδερφή μου. (εμπλουτίστηκε λίγο αυτό το γράμμα.....)
Επίσης θα ήθελα να μου φέρεις μία κούκλα μπαρμπι.

Ναντίνα

Η μεγάλη, το nitendo, το ζητάει αρκετό καιρό. Φέτος, είπαμε να της κάνουμε το χατήρι και να το πάρουμε, παρόλο που οι καιροί είναι δύσκολοι, όπως αναφέρει και η ίδια στο γράμμα της. Απλά έχουμε κάποια χρήματα στην άκρη που είχε δώσει ο παππούς της για αυτόν ακριβώς το λόγο. Οι μικρές γνωρίζουν την κατάσταση που επικρατεί γενικά στην Ελλάδα, τους έχουμε μιλήσει. Περισσότερο δείχνει να καταλαβαίνει η μεγάλη, λόγω και της ηλικίας της.

Όμως έρχονται Χριστούγεννα και θα κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας, πέραν των δώρων, να νιώσουμε όλοι μας, μικροί και μεγάλοι, λίγο από τη μαγεία τους! Για εμένα είναι η καλύτερη εποχή του χρόνου. Ακούω άλλους που λένε ότι μελαγχολούν τα Χριστούγεννα. Εγώ πάλι όχι. Η ψυχή μου γεμίζει χαρά και αισιοδοξία για το μέλλον!

4 Δεκ 2011

Τα παιδάκια σας δεν πίνουν τον φυσικό τους χυμό; Κάντε το παιχνίδι!












Ανακαλύψαμε, κάπου καταχωνιασμένο, το συγκεκριμένο αποχυμωτή της Moulinex. Παλιό μοντέλο αλλά δουλεύει ευτυχώς ακόμη! Η διαδικασία απλή. Πλένουμε καλά τα φρούτα που θέλουμε να κάνουμε χυμό. Τα κόβουμε κομματάκια. (Δεν αφαιρούμε φλούδα-κουκούτσια). Τα υπόλοιπα τα κάνει ο αποχυμωτής. Συγκεντρώνει τα περιττά (φλούδια-κουκούτσια) στο πίσω μέρος και από μπροστά βγαίνει ο χυμός μέσα στο ποτηράκι μας.

Είναι εύκολο και γρήγορο. Στο τέλος απολαμβάνετε 100% φυσικό χυμό με φρούτα (ή και λαχανικά) που έχετε διαλέξει εσείς! Τα παιδιά μπορούν να συμμετέχουν μιας και είναι ασφαλές. Το βλέπουν σαν παιχνίδι, αλλά και σαν κατόρθωμα που φτιάξανε τον δικό τους χυμό. Να είστε σίγουροι ότι μετά θα το πιούν όλο! Τουλάχιστον τα δικά μας, που δεν είναι και από τα πιό ευκολότερα παιδιά στο θέμα χυμό, αδειάζουν το ποτήρι λες και πίνουν νεράκι! Πλέον ο υιός μου, κάθε ημέρα μου λέει "μαμά, θέλω χυμό από εδώ!" και μου δείχνει τον αποχυμωτή!

Μπορείτε να πειραματιστείτε με διάφορες συνταγές, διαλέγοντας μεγάλη ποικιλία από φρούτα και λαχανικά όπως, μήλο, αχλάδι, πορτοκάλι, μανταρίνια, ανανά, καρότο, και ό,τι της εποχής υπάρχει.

Το μόνο που βαριέμαι απίστευτα και είναι ολίγον μπελαλίδικο είναι ο καθαρισμός του αποχυμωτή, μιας και γίνεται σε 4 κομμάτια και καθαρίζετε κάθε εξάρτημά του. Αλλά αξίζει τον κόπο! Στην αγορά θα υπάρχουν σίγουρα καινούρια μοντέλα που ίσως να είναι καλύτερα από αυτό που έχουμε. Δεν έχω κάτι άλλο να σας πω πέρα ότι θα κολλήσετε! Καλούς χυμούς λοιπόν!

2 Δεκ 2011

29 Μέρες!



Είχα πολύ καιρό να δω την εκπομπή “Εξάντας”. Χθες την παρακολούθησα μαζί με τον άντρα μου. Μιλούσε για το καθεστώς τυραννίας στην Τυνησία από τον Μπεν Αλί για τα τελευταία 23 χρόνια!
“Ένας 26χρονος πλανόδιος πωλητής, ο οποίος είχε να θρέψει 8μελή οικογένεια, αγανακτισμένος από την αδικία που είχε υποστεί λίγο νωρίτερα, πήγε να διαμαρτυρηθεί στο νομάρχη. Εκεί, όμως, δεν τον δέχτηκαν, του είπαν να φύγει, στην ουσία τον έδιωξαν! Κανείς δεν μπήκε στον κόπο να τον ακούσει! Απελπισμένος και αγανακτισμένος από την αδικία χρόνων ενός κράτους που βασιζόταν στη διαφθορά και στην καταστολή πήρε την απόφαση του. Για να τον ακούσουν επιτέλους, στάθηκε στη μέση του δρόμου, απέναντι από το κυβερνείο, λούστηκε με νέφτι και αυτοπυρπολήθηκε!”
Αυτή του η πράξη πυροδότησε μια επανάσταση! Μία επανάσταση, που κατάφερε να τρέψει σε φυγή τον Μπεν Αλί μέσα σε μόλις 29 μέρες!
Η εκπομπή κλείνει με το υπέροχο ποίημα του Αμπού Σάμπι-«Προς τους τύραννους του κόσμου»

Τύραννοι καταπιεστές….
Εραστές του σκότους…..
Εχθροί της ζωής….

Γελοιοποιήσατε τους αδύναμους ανθρώπους.
Τα χέρια σας είναι βαμμένα με το αίμα τους.

Παραμορφώσατε τη μαγεία της ύπαρξης
και σπείρατε τη θλίψη στα χωράφια.

Περιμένετε, μην ξεγελαστείτε από την άνοιξη…
τον καθάριο ουρανό ή το φως της αυγής….
γιατί στον ορίζοντα πλανάται
ο τρόμος του σκοταδιού….
όπου βροντούν κεραυνοί
και λυσσομανάνε οι άνεμοι.

Προς τους τύραννους του κόσμου…

Προσέξτε, γιατί κάτω απ’ τη στάχτη
κρύβεται φωτιά…
και αυτός που σπέρνει αγκάθια
θερίζει πληγές.

Κοιτάξτε, μάζεψα τις κεφαλές
της ανθρωπότητας…
και τα λουλούδια της ελπίδας….
και πότισα την καρδιά
της γης με αίμα.

Την πότισα με δάκρυα
μέχρι που μέθυσε.

Ο ποταμός του αίματος θα σας αφανίσει….
και η οργισμένη θύελλα
θα σας καταβροχθίσει…..

Μία δικηγόρος αναφέρει ότι:
«Δεν είναι η εποχή των κυβερνήσεων
Είναι η εποχή των λαών!»