25 Ιουν 2012

"Τα τσιγάρα, τα ποτά....

...και τα ξενύχτια έχουν κλείσει τα καλύτερα τα σπίτια", λέει ένα παλιό άσμα..... 


Στη δική μας περίπτωση όμως επιβάλλονταν όλα! Τρία χρόνια έχω να βγω βράδυ, να πιω και να ξενυχτίσω!

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Στο νηπιαγωγείο που πήγαινε μέχρι πριν μερικές μέρες η Ναντίνα, αλλά στο ολοήμερο τμήμα, η νηπιαγωγός εκτός από παιδαγωγός είναι και τραγουδίστρια. Τραγουδάει σε μικρά μαγαζιά-ρεμπετάδικα κυρίως-και κάποια στιγμή ο άντρας μου την είχε δει στην εκπομπή του Σπύρου Παπαδόπουλου. Έτσι, για να καταλάβετε ότι δεν πηγαίναμε σε ένα οποιοδήποτε νηπιαγωγείο!

Την ημέρα της γιορτής του νηπιαγωγείου η δασκάλα της Ναντίνας είχε αναφερθεί στο μαγαζί που τραγουδάει η νηπιαγωγός του ολοήμερου και είχαμε πει να μαζευτούμε ένα βράδυ και να πάμε. Το βράδυ αυτό ήταν το προχθεσινό. Ο άντρας μου όμως δούλευε και παραλίγο να χάσω την έξοδο γιατί δεν είχα που να αφήσω τη Ναντίνα. Όμως, ο από μηχανής θεός εμφανίστηκε, και αυτή τη φορά ήταν τα πεθερικά μου και ο θείος της μικρής. Συνήθως, το καλοκαίρι, Σάββατο απόγευμα και αφού κλείσουν το μαγαζί παίρνουν τα μπογαλάκια τους και πάνε στην Ανάβυσσο. Όταν το ανέφερα στη μικρή άλλο που δεν ήθελε γιατί ξέρει ότι εκεί θα της κάνουν όλα τα χατίρια..... Και για μπάνιο στη θάλασσα πήγαν και σε έναν παιδότοπο με φουσκωτά που στήνει ο δήμος Π. Φώκαιας κάθε χρόνο κοντά στην πλατεία. Της έλειψα λίγο-γιατί έχει τρομερό δέσιμο μαζί μου-αλλά σε γενικές γραμμές το καταευχαριστήθηκε!

Όταν η μικρή έφυγε και άδειασε το σπίτι μου φάνηκε κάπως που μετά από 10 χρόνια δεν υπήρχε παιδί στο σπίτι! Περίεργη αίσθηση οφείλω να ομολογήσω! Αλλά κατεβαίνοντας στην παιδική χαρά για να κουσκουσάρω με τις μαμάδες-έχω δεν έχω παιδιά εγώ εκεί!-ήταν σαν να είχα ξανά παιδάκια αφού κυνηγούσα τα δίδυμα της κουμπάρας μου από πίσω!!!! χαχαχα.....

Κατά τις 10, λοιπόν, το βράδυ είχαμε ραντεβού έξω από το νηπιαγωγείο μαμάδες και δασκάλες και κατά τις 10:30 ξεκινήσαμε για το μαγαζί, το οποίο δεν ήταν μακριά. Μπορεί κάποιοι να το ξέρετε κιόλας. Ήταν στο Χαμάμ στα Πετράλωνα! Την περιοχή την ξέρω καθώς εκεί είναι το ιατρείο της παιδιάτρου μας, οπότε ήταν εύκολο να καθοδηγήσω την οδηγό που μας πήρε με το αυτοκίνητο της! Μόνο που η νηπιαγωγός μας έκανε λάθος στο νούμερο και χαθήκαμε λιγάκι. Βασικά, δεν χαθήκαμε, απλά αφήσαμε πολύ ψηλά το αυτοκίνητο. Και ενώ το κατέβασμα προς το μαγαζί ήταν σχετικά εύκολο, το ανέβασμα ήταν...... Ε, κάτι οχταράκια τα κάναμε οφείλω να ομολογήσω από το κρασάκι που είχαμε καταναλώσει! χαχαχαχα..... 

Η βραδιά, πάντως, ήταν υπέροχη! Και πως να μην είναι άλλωστε; Καλή παρέα υπήρχε, καλή μουσική επίσης, κρασάκι, μεζεδάκι και διάθεση στο φουλ!

Είχα καιρό να περάσω μερικές ώρες ξέγνοιαστα χωρίς να σκέφτομαι τίποτα άλλο. Και το ευχαριστήθηκα με όλη μου την καρδιά. Γιατί τελικά και εμείς άνθρωποι είμαστε, πέρα από μαμάδες, και θέλουμε και λίγο χρόνο για εμάς! Και παρόλο που ξενύχτησα, παρόλο που την επόμενη ήμουν σαν "ζόμπι" γιατί κοιμήθηκα μόνο δύο ώρες και έπρεπε να πάμε να βρούμε τη μικρή στην Ανάβυσσο, την προχθεσινή νύχτα δεν την αλλάζω με τίποτα! Το είχα ανάγκη! Ήθελα να βγω και να ξεδώσω! Και χαίρομαι πολύ που το κατάφερα. Τώρα πότε θα είναι η επόμενη έξοδος χωρίς παιδιά δεν το γνωρίζω αλλά σημασία έχει ότι κάποια στιγμή στο μέλλον θα το καταφέρω ξανά!


22 Ιουν 2012

Η ευεργετική δράση του λεμονιού!


ΜΗΝ ΠΕΤΑΤΕ ΤΙΣ ΦΛΟΥΔΕΣ ΛΕΜΟΝΙΟΥ!

Πολλοί επαγγελματίες σε εστιατόρια και χώρους μαζικής εστίασης καταναλώνουν ΟΛΟΚΛΗΡΟ το λεμόνι δίχως να πετούν τίποτε.

Πως μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ολόκληρο το λεμόνι χωρίς να πετάξουμε τίποτε;

Απλά!

Τοποθετήστε το λεμόνι στην κατάψυξη. Όταν το λεμόνι παγώσει , πάρτε τον τρίφτη σας, και τρίψτε ολόκληρο το λεμόνι (δεν χρειάζεται να το ξεφλουδίσετε! Όπως τρίβουμε το λεμόνι στα γλυκά) και ρίξτε το πάνω σε όλα ΟΛΑ σας τα φαγητά.

Τοποθετήστε το μέσα στο ουίσκυ σας, το κρασί σας, την σαλάτα, τα γλυκά, τον καφέ τα φαγητά, στο παγωτό γενικά ΠΑΝΤΟΥ!

Το λεμόνι θα δώσει σε όλα μια ανέλπιστα καλή γεύση. Κυρίως κάτι που σίγουρα δεν έχετε δοκιμάσει ποτέ.

Οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουν μόνο την πορτοκαλάδα σαν πηγή βιταμίνης C. ΟΧΙ ΠΙΑ! Τώρα που μάθατε αυτό το μυστικό του λεμονιού μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε παντού.

Ποιο είναι το κύριο πλεονέκτημα της χρήσης ολόκληρου του λεμονιού; (εκτός του ότι πετάτε λιγότερα σκουπίδια κι ότι βελτιώνει την γεύση σε όλα σας τα ροφήματα και φαγητά):

ΥΓΕΙΑ=  Οι φλούδες λεμονιού περιέχουν 5 έως 10 φορές περισσότερες βιταμίνες από ότι ο χυμός του λεμονιού και δυστυχώς εμείς αυτό το τμήμα το πετάμε….. Οι φλούδες του λεμονιού έχουν την δυνατότητα να ανανεώνουν τα κύτταρα του σώματος μας με το να εκτοπίζουν τα τοξικά στοιχεία που εισέρχονται στον οργανισμό μας από τις τροφές και το περιβάλλον.

ΤΟ ΛΕΜΟΝΙΤο κίτρο που περιέχει είναι ένα μαγικό συστατικό καθώς σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα! Το γνωρίζατε οτι είναι 10.000 φορές πιο ισχυρό από την ίδια την χημειοθεραπεία;

Γιατί δεν το γνωρίζουμε αυτό; Γιατί οι φαρμακευτικές έχουν τεράστια κέρδη με το να κατασκευάζουν φάρμακα καταπολέμησης του καρκίνου αλλά και να κατασκευάζουν προϊόντα από την φλούδα του λεμονιού (κοσμετολογία) με αποτέλεσμα να επωφελούνται οικονομικά.

Βοηθήστε τους φίλους κι αγαπημένους σας ανθρώπους μεταδίδοντας τους αυτή την πληροφορία εξηγώντας τους πόσο ευεργετική είναι η φλούδα του λεμονιού για την υγεία τους!

Τα δέντρα του κίτρου έχουν μια τεράστια γκάμα κατηγοριών. Από λεμονια, πορτοκάλια, γκρέιπφρουτ, lime κλπ.

Μπορείτε όλα να τα καταναλώνετε με διαφορετικούς τρόπους. Μπορείτε να τα τρώτε ωμά, σε χυμό, σε σορμπέ, σε γλυκά κλπ

Όμως ο ευεργετικότερος τρόπος είναι να τρίβετε την φλούδα τους στο φαγητό σας ωμή! Μόνο αυτή η μέθοδος καταπολεμά όλους τους όγκους αλλά και τις κύστες στο ανθρώπινο σώμα.

Η λεμονιά σαν δέντρο έχει αποδειχτεί σωτήρια για όλους τους τύπους καρκίνου! Έχει ταυτόχρονα και μια τεράστια αντιμικροβιακή δράση κυρίως ως προς τους μύκητες, βακτήρια, μικρόβια, παράσιτα, σκουλήκια.

Το λεμόνι ρυθμίζει άψογα την αρτηριακή πίεση και είναι φυσικό αντικαταθλιπτικό! Ταυτόχρονα καταπολεμά το στρες και τις νευρικές διαταραχές.

Η πηγή αυτής της πληροφορίας έρχεται από μια τεράστια φαρμακευτική εταιρία που αναφέρει πως έχουν γίνει πάνω από 20 μακροπρόθεσμα εργαστηριακά τεστ από το 1970 μέχρι και σήμερα που απέδειξαν την συντριπτική δράση κι επιτυχία του λεμονιού στην καταπολέμηση των καρκινικών κυττάρων κυρίως στο δέρμα, σε 12 τύπους καρκίνου όπως : παχέως εντέρου, στήθους, προστάτη, πνευμόνων και παγκρέατος.

Τα στοιχεία του λεμονιού έχουν 10.000 φορές ισχυρότερη δράση από την ουσία Adriamycin που χρησιμοποιείται ευρέως σε όλα τα φάρμακα χημειοθεραπείας παγκοσμίως.

Το σημαντικότερο όλων στη θεραπευτική δράση του λεμονιού είναι πως ενώ σκοτώνει εντελώς τα καρκινικά κύτταρα δεν βλάπτει τα υγιή κύτταρα! Κάτι που η χημειοθεραπεία έχει παταγωδώς αποτύχει…..


Το παραπάνω το έλαβα σε email από μια φίλη.



21 Ιουν 2012

"Γιατί είναι ευτυχία να το χαζεύεις....."


Αυτό το σχόλιο αντίκρισα σε μια ανάρτηση της "Μάνας, Μανούλας, Μαμάς" Μαρίας Γεωργίας όταν μου ξανα-δώρισε το αγαπησιάρικο βραβείο-έτσι το είχα ονομάσει σε παλαιότερη ανάρτηση μου-και ειλικρινά δεν περίμενα να διαβάσω κάτι τέτοιο. Δεν μπορώ να περιγράψω τα συναισθήματα που ένιωσα εκείνη τη στιγμή και το μόνο που κατάφερα να της απαντήσω ήταν ένα απλό ευχαριστώ. Αν και από εδώ και εμπρός θα γίνει το σλόγκαν του ιστολογίου!

Πριν σχεδόν τρία χρόνια που δημιουργήσα το Mamma El ποτέ δεν φαντάστηκα ότι θα αποτελούσε ευτυχία για κάποιους να το χαζεύουν. Και αυτό γιατί δημιουργήθηκε εξ αρχής ως ενημερωτικό ιστολόγιο-με άρθρα για γονείς-άσχετα αν μετά με έπιασαν τα ψυχολογικά μου και το μετέτρεψα σε τελείως προσωπικό. Και όπως έχω ξαναπεί τα άρθρα που είχαν γραφτεί εδώ δεν χάθηκαν αλλά μεταφέρθηκαν σε ένα καινούργιο ιστολόγιο-ευτυχώς που ο blogger μας δίνει αυτή τη δυνατότητα-το Mamma El Press.

Και για να επανέλθουμε, λέω "ποτέ δεν το φαντάστηκα", γιατί η γραφή μου είναι τελείως απλή, χωρίς πολλές φιλοσοφίες, δηλαδή χωρίς την αύρα ενός συγγραφέα. Διαβάζω άλλα ιστολόγια και μαγεύομαι από τον τρόπο γραφής τους. Μαγεύομαι από τον τρόπο σκέψης τους, την άνεση που έχουν στο γραπτό τους λόγο. Εντυπωσιάζομαι από τα θέματα που αναπτύσσουν στα ιστολόγια τους. Και σε ορισμένα που διαβάζω-θα την πω την αμαρτία μου-σκέφτομαι και λέω: "Αχ να ένα θέμα που θα ήθελα και εγώ να γράψω"! Αλλά όταν ξεκινάω να γράψω μια ανάρτηση τις περισσότερες φορές κολλάω γιατί κάποιος θα με διακόψει και μπορεί να μείνει αμανάτι για πολλέεεεεεες μέρες!!!! Το καλό είναι όμως ότι κάποια στιγμή στο μέλλον θα ολοκληρωθεί. Και μου αρέσει πολύ αυτό!

Μου αρέσει επίσης το ότι αυτό το ιστολόγιο υπάρχει από εμένα και μου δίνει τη δυνατότητα να βγάζω τα εσώψυχα μου, ξέροντας όμως, ότι θα τα διαβάσουν πολλοί. Αυτό δεν με ενοχλεί γιατί όταν γράφω αυτό που σκέφτομαι νιώθω μετά μια απέραντη ανακούφιση και φεύγει όλο το στρες της στιγμής απλά και μόνο επειδή αισθάνομαι ότι τη στιγμή που γράφω είναι σαν να μιλάω με κάποιον φίλο και του εκμυστηρεύομαι τα μυστικά μου!

Αλλά ένα ιστολόγιο λειτουργεί και σαν ημερολόγιο και μου δίνει τη δυνατότητα να μοιράζομαι και την καθημερινότητα μου με τις κόρες μου. Πράγματα που λένε, που κάνουν ή που κάνουμε παρέα και που αν δεν υπήρχε το συγκεκριμένο ιστολόγιο θα είχαν ξεχαστεί και θα αποτελούσαν απλώς αναμνήσεις στο πίσω μέρος του μυαλού μου. 

Πιάνω τον εαυτό μου πολλές φορές να διαβάζει παλιές αναρτήσεις και να γελάει, να συγκινείται, να δακρύζει, να χαίρεται, να λυπάται, να αναπολεί όλες εκείνες τις στιγμές σαν να τις έζησε μόλις χθες. Και θέλω, μεγαλώνοντας οι κόρες μου, να διαβάσουν τις σκέψεις μου για εκείνες, όλα αυτά που μοιράζομαι σήμερα με τους αναγνώστες μου και να τις κρατήσουν βαθιά μέσα στις καρδούλες τους σαν ανάμνηση της παιδικής τους ηλικίας από τη μανούλα τους! Η Νεφέλη μου ήδη έχει διαβάσει κάποιες αναρτήσεις μου και τότε με κοίταζε με τα υπέροχα ματάκια της βουρκωμένα (από συγκίνηση) λέγοντας μου: "Μανούλα όλα αυτά για εμένα τα γράφεις;"

Κάποια στιγμή πέρσι, και για λόγο που δεν ήθελε να μοιραστεί μαζί μου-και το σέβομαι απόλυτα αυτό-η ψυχολογία της είχε πέσει πολύ (μην ξεχνάμε ότι μπαίνει και στην προεφηβεία έτσι;). Δεν της άρεσε τίποτα πάνω της, τα έβαζε με τον εαυτό της, έλεγε ότι δεν είναι καλή μαθήτρια κλπ. Για κάποιο λόγο ο υπολογιστής ήταν ανοικτός και εγώ έγραφα μια ανάρτηση-μάλλον δημοσίευα-μια ήδη έτοιμη ανάρτηση με μια ατάκα της μικρής. Αποφάσισα, λοιπόν, να μοιραστώ μαζί της όσα είχα γράψει λίγες μέρες πριν τα γενέθλια της. Η ανάρτηση είχε τίτλο "9 υπέροχα χρόνια...." και η κοπελάρα μου τη "ρούφηξε" στην κυριολεξία! Στο τέλος της ανάγνωσης της άνοιξε τα χεράκια της και με αγκάλιασε σφιχτά. Τόσο σφιχτά που άκουγα το χτύπο της καρδιάς της. Με ρώτησε αν όλα αυτά που έγραφα τα εννοούσα και εγώ της απάντησα: "Με κάθε κύτταρο του κορμιού μου!"

"Μανούλα μου είσαι η καλύτερη!" μου απάντησε και ένιωθα σαν να πετούσα στα σύννεφα!

Και τελειώνοντας θέλω να πω ότι αν για τέτοιες αναρτήσεις σαν την παραπάνω είναι ευτυχία κανείς να χαζεύει το ιστολόγιο που λέγεται Mamma El τότε ανήκω και εγώ σε αυτούς τους αναγνώστες!




16 Ιουν 2012

Σχολικό Ενθύμιο!


Όπως όλοι ξέρουμε και όπως έγραψα στην προηγούμενη ανάρτηση η φετινή σχολική χρονιά τελείωσε με τις καλύτερες αναμνήσεις για μεγάλους και για μικρούς.

Η κυρία με το ομπρελίνο
Από τη Χριστουγεννιάτικη γιορτή
Από το νηπιαγωγείο της Ναντίνας φύγαμε με τις καλύτερες εντυπώσεις. Εντυπώσεις μιας χρονιάς που θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη μας για πάντα! Μέσα από τις καθημερινές δραστηριότητες που λάμβαναν χώρα στο χώρο του νηπιαγωγείου, τις γιορτές, τις εκδρομές, τις ζωγραφιές, τις εργασίες, τη δανειστική βιβλιοθήκη, τις μαγειρικές, τα τραγούδια και το χορό.

Κάθε καλοκαίρι οι νηπιαγωγοί μαζεύουν τις εργασίες των παιδιών σε ντοσιέ και τις δίνουν στους γονείς για να θυμούνται τις όμορφες στιγμές που πέρασαν. 

Η νηπιαγωγός της Ναντίνας, όμως, μας δώρισε και κάτι άλλο. Ένα σχολικό ενθύμιο, φτιαγμένο από τα χεράκια της, με τα ονόματα όλων των παιδιών και μάλιστα έχει ορίσει και συγκεκριμένη ημερομηνία συνάντησης στο μέλλον. Όταν τα παιδιά μας πλέον θα είναι ενήλικες. Ένα reunion party (νομίζω πως το έγραψα σωστά!!).

Μέσα σε αυτό το σχολικό ενθύμιο είναι κρυμμένα και κάποια λόγια της νηπιαγωγού προς το κάθε παιδί. Λόγια γραμμένα με πολλή στοργή και αγάπη. Για τη Ναντίνα έγραψε:

Η Σμαρούλα με το τσαφκί
Από την καλοκαιρινή γιορτή
"Τα παιχνιδιάρικα ματάκια σου έγιναν δασκαλίστικα πίσω από τα γυαλάκια σου.
Έξυπνη, καλοσυνάτη, ευαίσθητη, συνεργάσιμη μα και πολύ γκρινιάρα.

Αρχηγός στα παιχνίδια, πρωτοστατούσες θέλοντας να επιβληθείς στους άλλους.
Επιβλητική παρουσία μέσα στην ομάδα, συνέβαλες πάντα στην εξέλιξη της, μαθησιακά πολύ δυνατή.
Πανέτοιμη για την πρώτη δημοτικού και σίγουρη.

Όσα δε λέει το στόμα σου, τα εκφράζει το ιχνογράφημα σου. 
Πλούσιο, περιεκτικό, ζωντανό, πρωτοποριακό.
Μια μικρή ζωγράφος με μεγάλο ταλέντο.

Η κυρία με το ομπρελίνο, μα και η Σμαρούλα με το τσαφκί σίγουρα θα πάνε πολύ ψηλά και θα κατακτήσεις πολλούς γύρω σου.

Κι εγώ θα καμαρώνω που σε είχα κοντά μου!

Σ' ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΘΑ ΣΕ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ"

Ειλικρινά δεν περίμενα ότι θα δακρύσω αλλά δεν κρατήθηκα. Με συγκίνησαν τόσο τα λόγια της δασκάλας της. Η Ναντίνα από την άλλη δεν χόρταινε να το ακούει ξανά και ξανά. 

Σας αγαπάμε και εμείς κυρία Μαρία!




14 Ιουν 2012

Σχολεία τέλος!!!!!



Η σχολική χρονιά έλαβε τέλος και φέτος! Καλέ πότε πέρασε ένας χρόνος; Πότε αγιαστήκαμε, πότε ξεκινήσαμε τα διαβάσματα, πότε ήρθαν τα Χριστούγεννα, το Πάσχα….. και να τώρα καλοκαίρι ξανά!

Οι δύο εβδομάδες που πέρασαν ήταν ένα μικρό «μαρτύριο». Πρόβες, γιορτές, εκδρομές, εξετάσεις στα αγγλικά, ένας μικρός χαμός. Φεύγαμε από το ένα σχολείο και πηγαίναμε στο άλλο!

Παρασκευή απόγευμα γιορτή στο νηπιαγωγείο της μικρής. Ένα όνειρο της οδού ονείρων. Στην αυλή του νηπιαγωγείου ζωντάνεψε μια παλιά γειτονιά της Αθήνας με πολλά στοιχεία από την καλή εποχή του παλιού κινηματογράφου! Ο παλιατζής, ο κουρέας, ο πραματευτής, ο γαλατάς, ο παγωτατζής ζωντάνεψαν ξανά από τα παιδιά μας και μας έκαναν να δακρύσουμε αλλά και να γελάσουμε με τις υπέροχες ατάκες τους! Μετά τη γιορτή είχε παράσταση καραγκιόζη. Αυτό μας έδωσε το χρόνο που θέλαμε ώστε να ετοιμάσουμε μία έκπληξη για τις δασκάλες και όχι μόνο. Λίγες μέρες πριν τη γιορτή ο σύλλογος γονέων του νηπιαγωγείου μάζεψε όλα τα παιδάκια σε μια κοντινή παιδική χαρά και έφτιαξε ένα DVD με συνεντεύξεις των παιδιών. Τα παιδιά μιλούσαν για τις δασκάλες τους με πολλή αγάπη και υπήρχαν σκηνές από την καθημερινή ζωή των παιδιών. Μη ρωτάτε πως το καταφέραμε αυτό!

 Κάποια στιγμή πριν την προβολή του DVD πήγα μέσα στις αίθουσες του νηπιαγωγείου για να πάρω μια σακουλίτσα με πράγματα της Ναντίνας και έπεσα πάνω στη νηπιαγωγό.

«Τα συγχαρητήρια μου», της λέω, «πολλή όμορφη η γιορτούλα»

Και μου απαντάει:

«Κρατήθηκα όμως ε; Δεν έκλαψα. Κυρία!!!»

Γνωρίζοντας για την έκπληξη λέω από μέσα μου: «Έννοια σου και δεν έχουμε τελειώσει ακόμη!!!» Ε, μετά την κρατάγαμε για να μη λιποθυμήσει!!!

Με το ζόρι πήρα τις μικρές και φύγαμε από τη γιορτή του νηπιαγωγείου (αφού φάγαμε κιόλας!) κατά τις 11 το βράδυ γιατί την επόμενη είχαμε την εκδρομή του σχολείου της μεγάλης. Κάθε χρόνο ο σύλλογος γονέων του δημοτικού διοργανώνει ημερήσια εκδρομή. Φέτος την τιμητική της είχε η Χαλκίδα! Σηκωθήκαμε μισή ώρα πριν την αναχώρηση και τρέχαμε και δεν φτάναμε! Ευτυχώς είχα μαζέψει τα πράγματα από βραδύς και μόνο μερικά τοστάκια έψησα για να κολατσίσουμε πριν μας αμολήσουν στην παραλία. Πρώτα φτάσαμε στη Χαλκίδα, ήπιαμε καφεδάκι οι γονείς και τα μικρά έπαιξαν και μετά από δύο ώρες μας μάζεψαν και πήγαμε ένα τέταρτο έξω από τη Χαλκίδα, στις Αλυκές Δροσιάς, για μπάνιο, παιχνίδι και αραλίκι!!!! Η παραλία ωραία, οργανωμένη, με ξαπλώστρες-πολύς κόσμος όμως-και η θάλασσα ιδανική για τα παιδιά. Δεν βάθαινε καλέ με τίποτα! Οι μικρές το καταευχαριστήθηκαν! Δεν θέλουν και πολλά τα παιδιά. Γυρίσαμε αργά το απόγευμα «κοτόπουλα» από τον ήλιο αλλά με τις καλύτερες αναμνήσεις! Και του χρόνου να είμαστε καλά να ξαναπάμε!

Χθες το πρωί είχα πάρει άδεια από τη δουλειά λόγω της γιορτής του δημοτικού και κατάφερα να συνοδεύσω τη Ναντίνα στην εκδρομή στο Βοτανικό Κήπο που είχε διοργανώσει το νηπιαγωγείο. Ειλικρινά μαγευτήκαμε από το μέρος. Μας έγινε μια μικρή ξενάγηση όπου είδαμε διαφόρων ειδών φυτά και λουλούδια αλλά και χελωνίτσες, βατραχάκια και ψαράκια. Μετά ο ξεναγός μας πήγε σε ένα μεγάλο ξέφωτο για να απλώσουμε τις πετσετούλες μας και τις ψάθες μας και να κάνουμε ένα μεγάλο πικ-νικ μαμάδες και παιδιά! Παρόλη τη ζέστη που επικρατούσε στην πόλη εκεί ήταν ένας μικρός παράδεισος! Ένας πνεύμονας οξυγόνου μέσα στην πόλη που δεν ήξερα ότι υπήρχε! Σίγουρα θα ξαναπάμε οικογενειακώς!

Το απόγευμα, όπως ανέφερα και παραπάνω, είχαμε τη γιορτή λήξης του σχολείου της Νεφέλης, όπου έπαιρναν μέρος και οι δύο κόρες φέτος καθώς η δασκάλα των χορών δέχτηκε να συμμετέχει και η Ναντίνα κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Η γιορτή λήξης του δημοτικού σχολείου είναι η παρουσίαση των τμημάτων των παραδοσιακών χορών και πραγματικά κάθε χρόνο μας εκπλήσσουν τα παιδιά και η δασκάλα με τους δύσκολους και απαιτητικούς χορούς που μαθαίνουν. Ακόμα και τα μικρά έκλεψαν την παράσταση και καταχειροκροτήθηκαν από γονείς, δασκάλους και συμμαθητές. Η γιορτή ξεκίνησε με ένα αφιέρωμα στην αξέχαστη Δόμνα Σαμίου και όταν το τμήμα της Νεφέλης χόρεψε το «Ξενιτεμένο μου πουλί» η διευθύντρια ενθουσιάστηκε. Τελειώνοντας το χορευτικό είπε την εξής φράση: «Όλα τα λεφτά!». Αυτό νομίζω ήταν η αποζημίωση για την κούραση που τράβηξαν τα παιδιά μας τις τελευταίες μέρες με τις ατελείωτες πρόβες! Συνεχίσαμε με νησιώτικα, ηπειρώτικα, μέχρι και ποντιακά χόρεψαν το τμήμα των μεγάλων (πέμπτης και έκτης τάξης) για να τελειώσουμε με χασάπικα, χασαποσέρβικα, το ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας και το Ζορμπά που μας ξεσήκωσε όλους!!!

Και σήμερα σχολείο τέλος! Οι μικρές πήγαν με το μπαμπά τους πρώτα στο δημοτικό για να πάρουν τους βαθμούς και το ενδεικτικό της Νεφέλης και μετά στο νηπιαγωγείο για το αναμνηστικό της Ναντίνας. Τέλος, λοιπόν, και για φέτος το σχολείο. Ραντεβού το Σεπτέμβρη πάλι!

Καλές διακοπές σε όλα τα παιδάκια!