28 Σεπ 2012

Και το σχολείο έχει κανόνες!

Τις προάλλες, και αρχές του σχολείου, είχα γράψει στην ομάδα στο facebook το εξής:

"Είπα και εγώ..... Δεν θα κλάψει το δικό μου πρωτάκι;

Σήμερα το πρωί φθάνοντας στο σχολείο διαπιστώνω ότι κάπου έχει λερωθεί το χέρι της Ναντίνας και της λέω να πάει να πλυθεί μπαίνοντας στο σχολείο γιατί δεν είχα νερό μαζί μου, ούτε μωρομάντηλα (αφήστε που με λίγο νερό από το μπουκαλάκι της δεν πρόκειται να καθάριζε!) Με ρωτάει που να το καθαρίσει και της λέω στην τουαλέτα πριν χτυπήσει το κουδούνι (είχε αρκετή ώρα στη διάθεση της).
Τη φιλάω, μπαίνει μέσα και πάει στη σειρά της. Με δύο συμμαθητές της μπαίνουν και οι μαμάδες τους μαζί παρόλο που έχει απαγορέψει την είσοδο η διευθύντρια και υπάρχει και δασκάλα στην πόρτα που τους το υπενθυμίζει. Anyway!!!
Αφού χτυπάει το κουδούνι, βγαίνει η μία μαμά και μου λέει ότι η κόρη μου με ζητάει και να πάω κοντά της. Πως να πάω όμως που ήδη έχει χτυπήσει το κουδούνι και κάνουν προσευχή; Και ξέρω ότι αν πάω να δω τι θέλει δεν πρόκειται να με αφήσει να φύγω. Και αν την άφηνα και έφευγα όπως κάνουν πολλοί γονείς τι θα γινόταν;
Της έχω εξηγήσει πως λειτουργεί το σχολείο, ότι απαγορεύονται οι γονείς να μπαίνουν μέσα και οτιδήποτε κι αν χρειαστεί θα είναι εκεί ο δάσκαλος της.
Η μαμά που μου είπε ότι με ζητάει η κόρη μου όταν της είπα ότι δεν μπορώ να μπω μέσα μου είπε: "Και θα την αφήσεις να κλαίει; Αυστηρή είσαι!!!"


Αρκετά τα σχόλια που γράφτηκαν από κάτω. Κάποιο έλεγε ότι επειδή είναι πρωτάκι ο ρόλος των γονιών είναι να είναι δίπλα στα παιδιά τους και όχι απέναντι τους. Και αυτό γιατί σε κάποιο άλλο σχόλιο έγραφε ότι πρέπει να μάθουμε στα παιδιά να είναι αυτόνομα!!!
Κανείς δεν είπε ότι δεν θα είμαστε δίπλα στα παιδιά μας, ειδικά όταν εκείνα βρίσκονται στην πρώτη δημοτικού, αλλά όπως έγραψα και εγώ παρακάτω εφόσον το σχολείο λειτουργεί με κάποιους κανόνες οφείλω σαν γονιός να τους τηρώ (όχι μόνο εγώ αλλά και όλοι οι γονείς). Έτσι, λοιπόν, κανένας γονιός, αφού δεν επιτρέπεται, δεν μπορεί να διακόπτει την προσευχή-τα πρωτάκια στο σχολείο της μικρής είναι στη μέση ακριβώς απέναντι από εκεί που λένε την προσευχή-για να δει γιατί κλαίει το παιδί του. Εκείνη την ώρα βρίσκονται εκεί οι δάσκαλοι-ο δάσκαλος τους συγκεκριμένα-και είναι εκείνοι υπεύθυνοι για τα παιδιά. Ο ρόλος του γονιού εκείνη την ώρα δεν υπάρχει και το βάρος πέφτει στους δασκάλους. Ο ρόλος των γονιών ξεκινάει αφού τελειώσει το σχολείο. Εκεί σαφώς και θα είμαστε δίπλα στα παιδιά μας, θα τους μιλήσουμε για το σχολείο, ότι δεν πρέπει να φοβούνται (έβαλα και σχετικό άρθρο τις προάλλες) και ότι εκεί θα είναι ο δάσκαλος τους για ότι θελήσουν. Ειδικά στα πρωτάκια ο δάσκαλος είναι ο δεύτερος πατέρας ή μητέρα (αν είναι δασκάλα-όπου συνήθως έτσι γίνεται, σε εμάς έγινε το αντίθετο και έχουμε δάσκαλο!!!!). Αλλά πρέπει να τους εξηγήσουμε και το πως λειτουργεί το σχολείο. Να τους πούμε ότι όπως έχουμε κανόνες σαν οικογένεια και οφείλουμε όλοι να τους τηρούμε έτσι και το σχολείο με τη σειρά του έχει τους δικούς του κανόνες και εμείς πρώτοι σαν γονείς πρέπει να δώσουμε το παράδειγμα στα παιδιά μας. Όταν, λοιπόν, οι δάσκαλοι δεν επιτρέπουν στους γονείς, παρά μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, να μπαίνουν μέσα στο σχολείο τις ώρες λειτουργίας του σχολείου οφείλουμε να το σεβαστούμε πρώτα εμείς ως γονείς ώστε να το σεβαστούν με τη σειρά τους και τα παιδιά μας. 

Σε κάποιους ίσως φανούν λίγο "σκληρά" αυτά που γράφω! Αλλά πιστέψτε με, ως γονείς-όσο και αν σας φαίνεται δύσκολο-θα πρέπει να σφίξετε την καρδιά σας και να αφήσετε τα παιδιά σας "ελεύθερα". 


Λοιπόν, για να φτάσουμε στο ζουμί της ανάρτησης...... Από το σχολείο της μεγάλης-μην αναρωτιέστε, ναι, δεν πάνε σε ίδια σχολεία, μεγάλη ιστορία-μας έστειλαν ένα έγγραφο με τίτλο "Ζητήματα λειτουργίας του σχολείου". Ένα έγγραφο που πιστεύω ότι καλό είναι να δίδεται σε όλα τα σχολεία και φυσικά να ισχύει σε όλα τα σχολεία. Ένα έγγραφο, που όπως αναφέρει, μας ενημερώνει εμάς σαν γονείς για τους βασικούς κανόνες που απαιτούνται για την εύρυθμη λειτουργία του σχολείου και κυρίως για την ασφάλεια των μαθητών.

1. Οι μαθητές προσέρχονται στο σχολείο από 7:55 π.μ. έως 8:10 π.μ.

2. Οι γονείς αφήνουν τα παιδιά στην είσοδο του σχολείου. Οι εφημερεύοντες εκπαιδευτικοί είναι υπεύθυνοι για την υποδοχή των μαθητών. (πάντα υπάρχει δάσκαλος υπηρεσίας-ή δάσκαλοι-στην πόρτα του σχολείου).

3. Οι μαθητές του ολοήμερου σχολείου αφήνουν μόνοι τους το φαγητό τους στο κυλικείο, σύμφωνα με τις υποδείξεις της τραπεζοκόμου.

4. Στις 8:15 π.μ. κλείνει η πόρτα του σχολείου.

5. Σε περίπτωση αργοπορημένης άφιξης ενημερώνεται από το κουδούνι της εισόδου η διευθύντρια η οποία και επιτρέπει στο μαθητή/τρια να μπει στο χώρο του σχολείου.

6. Παρουσία γονέων/κηδεμόνων στο χώρο του σχολείου επιτρέπεται μόνο για συγκεκριμένους λόγους και κατόπιν ραντεβού με τη διευθύντρια ή άλλον εκπαιδευτικό του σχολείου.

7. Οι μαθητές όλων των τάξεων αποχωρούν μετά τη λήξη του πρωινού προγράμματος στις 14:00 μ.μ. Οι μαθητές του ολοήμερου στις 3:30 μ.μ. ή στις 4:15 μ.μ. ανάλογα με τη δήλωση των γονέων.

8. Οι γονείς πρέπει να προσέρχονται έγκαιρα να παραλαμβάνουν τα παιδιά για να αποφεύγονται προβλήματα.

9. Οι γονείς των Α΄ & Β΄ τάξεων παραλαμβάνουν τα παιδιά από την έξοδο επί της οδού Δ..............ας (έχει δύο εξόδους το σχολείο της μεγάλης). Υπεύθυνοι για την ομαλή έξοδο των μαθητών είναι οι εκπαιδευτικοί που διδάσκουν την τελευταία ώρα και ένας εφημερεύων εκπαιδευτικός.

10. Οι μαθητές των μεγαλύτερων τάξεων αποχωρούν από την έξοδο επί της οδού Ε........... Υπεύθυνοι είναι οι εφημερεύοντες εκπαιδευτικοί.

11. Οι μαθητές των Α΄,Β΄& Γ΄ τάξεων θα πρέπει να αποχωρούν από το σχολείο με συνοδό που έχουν δηλώσει στο δάσκαλο της τάξης. Οι μαθητές των Δ΄,Ε΄,Στ΄τάξεων μπορούν να φύγουν ασυνόδευτοι, εφόσον έχει ο δάσκαλος της τάξης υπεύθυνη δήλωση από το γονέα. (εμείς επειδή η πεθερά μου είναι απέναντι από το σχολείο επιτρέπουμε στη Νεφέλη-Ε΄ τάξη-να πηγαίνει μόνη της, αφού και η αδερφή της σχολάει την ίδια ώρα!)

12. Δεν επιτρέπεται η παραμονή των μαθητών στο σχολείο μετά τη λήξη του σχολικού προγράμματος (πρωινού ή ολοήμερου).

13. Σε περίπτωση απουσίας του μαθητή από το σχολείο είναι απαραίτητο να ενημερώνεται ο εκπαιδευτικός της τάξης.

14. Κατά τη διάρκεια των μαθημάτων μόνο για σοβαρό λόγο μπορεί να φύγει μαθητής και πάντα με τη συνοδεία του κηδεμόνα (ανεξαρτήτου τάξης).

15. Ενημερώστε το δάσκαλο της τάξης για πιθανές αλλεργίες ή ιδιαιτερότητες των παιδιών που πρέπει να γνωρίζει το σχολείο.

16. Ενημερώστε για πιθανές αλλαγές σε διεύθυνση σπιτιού και τηλέφωνα.

17. Μην ξεχνάτε: Τα παιδιά φέρνουν στην τσάντα τους μόνο τα βιβλία και τα τετράδια που ορίζει καθημερινά το ωρολόγιο πρόγραμμα.

Και κλείνοντας ο Σύλλογος Διδασκόντων του σχολείου αναφέρει:

"Ελπίζουμε στη συνεργασία όλων μας για την καλή λειτουργία του σχολείου"

Άρα, λοιπόν, στο χέρι μας είναι!


Ο Χριστός σταμάτησε στου Γκύζη......


«...Η δασκάλα μας σήμερα, μας ρώτησε πως περάσαμε το καλοκαίρι και όλα τα παιδιά είχαν να της πούνε πολύ ωραία πράγματα από τα μέρη που πήγανε διακοπές εφέτος, εκτός  από κανά δυο, που οι γονείς τους δεν είχανε λεφτά και δεν πήγανε διακοπές αλλά καθίσανε εδώ και πηγαίνανε για μπάνιο με τα πούλμαν του Χαλούλου , με τα οποία πηγαίνει και η  γιαγιά μου, όχι για να κάνει μπάνιο αλλά για να κάνει λέει αμμόλουτρα, να της περάσει  η μέση της που την πονάει.
Εμένα όμως η δασκάλα όταν ήρθε η σειρά μου δεν με ρώτησε γιατί  ξέρει, όπως το ξέρουνε όλοι στη γειτονιά μου, στου Γκύζη, ότι ο μπαμπάς μου έπεσε το καλοκαίρι από την ταράτσα της πολυκατοικίας μας και έφυγε πολύ-πολύ μακριά, πολύ πιο μακριά από εκεί που μπορούν να φτάσουν τα πούλμαν του Χαλούλου ή όποια άλλα πούλμαν.

Αν ομως με ρωτουσε θα ειχα να της πω ένα σωρο πραγματα, γιατι πριν να φυγει ο μπαμπας μου, μας ειχανε κοψει το ρευμα και η μαμα μαγειρευε ταχα μου στο πετρογκαζι, κατι φαγητα που τα εφερνε κρυφα από την εκκλησια. Όμως ο χαζουλιακας ο αδερφος μου, που είναι μικρος ακομα και δεν καταλαβαινει τι παναπει να ζητας ελεημοσυνη, της ειπε μια μερα, γιατι μαμα μαγειρευεις ξανα το φαγητο, αφου είναι μαγειρευμενο και η μαμα μου εβανε τα κλαμματα, επειδη  νομιζε πως ουτε εγω, ουτε ο αδερφος το ειχαμε καταλαβει και νομιζαμε πως τα αγοραζε και τα μαγειρευε από μονη της, όχι πως στεκοτανε στην ουρα να παρει ένα πιατο φαί, σαν να ητανε ζητιανα.
Τοτε ομως εγω εσωσα την κατασταση και του εξηγησα του χαζου, πως η μαμα δουλευε καπου σαν μαγειρισσα και πως μαγειρευε εκει και τα δικα μας φαγητα αλλα επειδη κρυωνανε μεχρι να μας τα φερει, καθοτανε και τα ξαναζεσταινε…

Και θα της ελεγα ακομα της δασκαλας, ότι ο μπαμπας μου ηταν ενας πολύ περηφανος και μορφωμενος ανθρωπος κι όταν αναγκαστηκαμε να μετακομισουμε στο σπιτι της γιαγιας, επειδη μας εδιωξαν από το δικο μας το σπιτι, δεν μπορουσε να το αντεξει, που η γιαγια τον κατηγορουσε διαρκως ότι ηταν ανικανος και ηλιθιος και τεμπελης και γι αυτό επαιρνε ένα από τα λιγα βιβλια που του ειχαν απομεινει, αφου μετα που εκλεισε το μαγαζι μας, αναγκαστηκε να τα πουλησει και πηγαινε στο παρκο, να διαβασει ολομοναχος.
Εγω όμως που τον εβλεπα να γυριζει αργα το βραδυ κατακοπος, επεφτα στην αγκαλια του και τον παρακαλουσα να μου πει τις ιστοριες που ηξερε να αφηγειται όπως κανενας άλλος και του ελεγα, μπαμπα μην δινεις σημασια που σε λεει αυτή τεμπελη, γιατι εγω δεν ξερω κανεναν αλλον ανθρωπο που να φερνει στο σπιτι του τοσες ιστοριες, αντιθετα ολοι οι μπαμπαδες των φιλεναδων μου, βαριουνται ακομα και να χασμουρηθουν όταν τελειωνουν τα δελτια ειδησεων.
Όμως κανενας δεν δινει λεφτα για να ακουει ιστοριες και ετσι ο μπαμπας μου δεν ειχε να πληρωσει το κρατος που του ζηταγε ένα σωρο  λεφτα και επιπλεον δεν του εδινε ουτε το ρευμα, ουτε το νερο που φαινεται ότι ανηκουν στο κρατος και ετσι ο μπαμπας μου αναγκαστηκε να ερθει μαζι μας, να μεινουμε ολοι μαζι στη γιαγια και μπορει μεν να γλιτωσε από το κρατος, δεν γλιτωσε όμως απο τη γιαγια.

Κι ακομα θα της ελεγα ότι την ημερα του δεκαπενταυγουστου που φευγουνε ολοι από την Αθηνα για να πανε σε καποια παραλια, ο μπαμπας μου εφυγε μια και καλη, για να ταξιδεψει στις παραλιες του Θεου, με εισιτηριο χωρις επιστροφη, όπως βγαζουνε οι αλβανιδες στα πουλμαν του Χαλουλου, επειδη μετα ερχονται οι αντρες τους και τις παιρνουνε με τα αυτοκινητα τους.
Και θα της ελεγα επισης ότι λιγες ημερες πριν να φυγει ο μπαμπας μου διαβαζε ένα βιβλιο, που το λενε: «Ο Χριστος σταματησε στο Εμπολι» και από αυτό μου αφηγουνταν ένα σωρο ιστοριες, για παιδια σαν εμας, που ζουσανε σε καποια άλλη χωρα του κοσμου αλλα που κι εκεινα σαν εμας, ανηκαν σε έναν άλλο θεο, πολύ κατωτερο από τον Χριστουλη, ο οποιος δυστυχως δεν εχει τη δυναμη να εξασφαλισει στα δικα του παιδια ουτε ένα μπουκαλι γαλα.

Όλα αυτά θα της ελεγα της δασκαλας, αν με ρωταγε και ειμαι βεβαιη ότι θα της φαινονταν πολύ πιο ενδιαφεροντα από οσα της ειπανε τα αλλα παιδια, που εκαμαν κι αυτό το καλοκαιρι οτι καμουν συνηθως τα καλοκαιρια όλα τα παιδια του κοσμου αλλα που δεν τους περναει από το μυαλο πως το επομενο καλοκαιρι ή καποιο άλλο καλοκαιρι, μπορει και αυτά να βρεθουν σε μια θεση σαν τη δικη μου.
Όμως η δασκαλα δεν με ρωτησε και εγω δεν της ειπα τιποτα.
Αλλα μετα που τελειωσαμε το μαθημα με πηρε παραμερα και με αγκαλιασε, γιατι η δασκαλα μας είναι πολύ τρυφερη και μου ειπε ότι ηθελε να μου δειξει κατι που ητανε μονο για μενα.
Κατεβηκαμε μαζι στο γραφειο των δασκαλων και εκει μου εδωσε μια ωραια καινουρια τσαντα που ειχε μεσα όλα τα σχολικα ειδη και μου εξηγησε ότι αυτά μου τα εκαμαν δωρο οι δασκαλοι, επειδη ημουνα η πωτη μαθητρια της ταξης μου, την περασμενη χρονια. Εγω δεν την πιστεψα γιατι ξερω καλα ότι η δασκαλα μου και οι αλλοι δασκαλοι ως και η διευθυντρια του σχολειου, που είναι πολυ αυστηρη και της αρεσει το κρατος, με λυποντουσαν και από λυπηση μου τα χαριζαν.
Γι αυτό γυρισα μετα και της ειπα - κυρια αμα τα ειχα αναγκη πραγματικα θα τα επαιρνα και δεν με πολυνοιαζει εμενα αν με λυπουνται, ωστοσο να ξερετε ότι τωρα πια εχουμε αρκετα χρηματα για να αγοραζουμε πραγματα και επιπλεον να πληρωνουμε και το κρατος, πόυ μας ζηταει ολοενα και περισσοτερα.

Αυτο της ειπα και της γυρισα πισω την ωραια τσαντα, για να τη δωσει σε καποιο άλλο παιδι, που ισως την ειχε περισσοτερη αναγκη από μενα.
Φυσικα δεν εκατσα να της εξηγησω πως μετα που εφυγε ο μπαμπας μου, η μαμα μου που είναι πολυ ομορφη και τον αγαπουσε παρα-παρα πολύ, ουτε εκλαψε, ουτε παραπονεθηκε, ουτε εβγαλε μια κουβεντα, παρα μαζεψε λιγα πραγματα και αφου μας φιλησε εμενα και τον αδερφο μου, μας ειπε ότι θα εφευγε να βρει καποια δουλεια, για να μην ξανακουσει να της μιλαει η γιαγια μου ετσι για τον μπαμπα.
Και ενώ ηταν ακομα στην πορτα, εμεις ακουσαμε τη γιαγια που ωρυονταν και της φωναζε - τρελαθηκες μωρη, τι πας να κανεις?
Όμως η μαμα μου ουτε που γυρισε να της απαντησει και εκλεισε πισω της την πορτα με βροντο.

Τωρα ερχεται που και που να μας δει και μας λεει πως εχει βρει μια πολύ καλη δουλεια σε μια αλλη πολη και οποτε μας επισκεπτεται τα χερια της είναι γεματα δωρα.
Λεφτα μας στελνει συνεχεια και η γιαγια μας αγοραζει αρκετα πραγματα και βαζει και καποια στην ακρη, γιατι λεει οτι ετσι όπως παμε, ουτε ο διαβολος δεν θα βρισκει δουλεια σε λιγο καιρο.
Ο αδερφος μου ο μπουρδας τη ρωτησε, αν η μαμα είναι πιο εξυπνη από τον διαβολο και γι αυτο βρηκε δουλεια αλλα η γιαγια εβαλε τα κλαματα και μουρμουρισε πως η μαμα μας αναγκαζεται να καμει χειροτερα πραγματα κι από τον διαβολο, για να μας στελνει αυτά τα λεφτα, να πληρωνουμε το κρατος, που ειπαμε ότι τα θελει όλα δικα του και δεν δινει δεκαρα για το τι αναγκαζεται να καμει ο κοσμακης για να τα βρει…

Όχι, δεν της τα ειπα αυτά, γιατι δεν μου αρεσει να κουβεντιαζουνε τη μαμα μου, ανθρωποι που δεν εμαθαν ποτε ποσο ερωτευμενη ητανε με τον μπαμπα μου και ποσο ξετρελαινονταν να της αφηγειται και αυτηνης ιστοριες και πολλες νυχτες περιμενε να αποκοιμηθω εγω, για να παρει αυτη τη σειρα της να τον ακουει…
Ομως νομιζω πως η δασκαλα μου τα ξερει όλα αυτά, οπω ς τα ξερουνε ολοι στη γειτονια του Γκυζη και ισως να ξερει και περισσοτερα από μενα, γιατι όταν της ειπα ότι χαρη στη μαμα μου εχουμε αρκετα λεφτα και δεν μου χρειαζεται η τσαντα, γυρισε αλλου το προσωπο της και δακρυσε.
Κι εγω την τραβηξα από το μανικι και της ειπα – μην κλαις κυρια, γιατι μπορει ο Χριστος να σταματησε στου Γκυζη, εγω ομως θα συμεχισω και θα παω παραπερα.
Ακομα και αν είναι να το κανω σαν τη μαμα μου…»

27 Σεπ 2012

Παιχνίδια φτιαγμένα από σκουπίδια!

Παιχνίδια, παιχνίδια, παιχνίδια................
Τα δωμάτια των παιδιών σφύζουν από παιχνίδια. Μικρά, μεγάλα, στρογγυλά, τετράγωνα, παραλληλόγραμμα, πολύχρωμα. Παιχνίδια που αγαπάνε τα παιδιά και παίζουν συνέχεια με αυτά αλλά και παιχνίδια που δεν τους κεντρίζουν το ενδιαφέρον και σκονίζονται μέσα στα κουτιά τους.

Κάθε χρόνο στο σπίτι κάνουμε εκκαθάριση παιχνιδιών. Μαζεύει η καθεμία τα παιχνίδια που δεν θέλει και όσα είναι σε καλή κατάσταση τα δίνουμε σε γνωστούς που έχουν μικρότερα παιδιά και όσα έχουν σπάσει καταλήγουν στον κάλαθο των αχρήστων! Και εγώ κάθε χρόνο απορώ πως καταφέρνουμε και γεμίζουμε 1 μεγάλη σακούλα σκουπιδιών!!!!!! Μα τόσα πολλά έχουμε πια;

Την επόμενη φορά που το παιδί σας θα θέλει ένα καινούργιο παιχνίδι σκεφτείτε το καλύτερα προτού τρέξετε στο πρώτο παιχνιδάδικο που θα βρείτε μπροστά σας. Υπάρχουν τόσα πράγματα μέσα στο σπίτι που μπορείτε, παρέα με το παιδί σας, να γίνουν παιχνίδια. Και μάλιστα παιχνίδια με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα παιδιά!!!!

Τα υλικά απλά και λιτά και σίγουρα τα έχουμε όλοι στο σπίτι μας! Για ψάξτε λίγο καλύτερα στον κάδο της ανακύκλωσης και θα ανακαλύψετε πολλά υλικά τα οποία με λίγη φαντασία και πολύ μεράκι θα μετατραπούν σε υπέροχα παιχνίδια για τα παιδιά μας!


"Χαλασμένο τηλέφωνο"
Ένα παιχνίδι που το παίζαμε όλοι ως παιδιά! Το τηλέφωνο από τενεκεδένιο κουτί μπορείτε να το φτιάξετε κάνοντας μια τρύπα στον πάτο του στερεώνοντας ένα σχοινάκι και ενώνοντας το με ένα άλλο τενεκεδένιο κουτί στην άλλη άκρη του! Θα του προσφέρει πολλές ώρες παιχνιδιού. Επίσης μπορείτε να του μάθετε και πως δουλεύουν οι ασύρματες συσκευές!


"Igloo House"
Ένα υπέροχο σπιτάκι-ιγκλού φτιαγμένο με πολύ φαντασία αλλά και με πολλά πλαστικά μπιτόνια! Στο εξωτερικό αυτές οι συσκευασίες που φαίνονται στην εικόνα είναι από γάλα, εδώ μπορούμε να βρούμε τέτοια μπιτόνια από απιονισμένο νερό κλπ...... 


"Φουσκώστε το μπαλόνι μαγικά"
Βάλτε λίγο από φυσική στη ζωή του παιδιού σας! Θα χρειαστείτε ένα μπουκάλι αναψυκτικού και ένα μπαλόνι..... Βάλτε στο μπουκάλι λίγο ξύδι και στο μπαλόνι λίγη μαγειρική σόδα. Κατόπιν τοποθετείστε το μπαλόνι στο στόμιο του μπουκαλιού και δείτε τι θα συμβεί! 
(Η μαγειρική σόδα θα πέσει μέσα στο μπουκάλι όπου θα αναμειχθεί με το ξύδι. Η χημική ένωση που θα δημιουργηθεί θα φουσκώσει το μπαλόνι με αέριο!).
Πάντως μην ανησυχείτε! Δεν είναι επικίνδυνο και οι οδηγίες κατασκευής του είναι πανεύκολες!!!!


"Φούσκες και πάλι φούσκες"
Τώρα το καλοκαίρι (γιατί παρόλο που τα σχολεία άνοιξαν και έχει μπει Σεπτέμβρης ο καιρός είναι ακόμα ζεστός-οπότε έχουμε ακόμα καλοκαίρι!!!) καταναλώνουμε πολύ νερό λόγω ζέστης. Εγώ να δείτε πόσα μπουκαλάκια κουβαλάω μαζί μου, στο γραφείο, κάθε μέρα! Γιατί όμως να τα πετάξουμε μετά; Εεεεε; Μπορούμε να τα μετατρέψουμε μαγικά σε παιχνίδι. 
Τα παιδιά λατρεύουν τις φούσκες. Και να τις κάνουν αλλά και να παίζουν μαζί τους. Θα χρειαστείτε ένα πλαστικό μπουκάλι, ένα σφουγγάρι για τα πιάτα (το πράσινο μέρος αν διακρίνω καλά), ένα λαστιχάκι, νερό και σαπούνι για τα πιάτα! Τα παιδιά θα το λατρέψουν!!!!


"Pringlo-μεταφορά"
Πατατάκια Pringles σίγουρα έχουμε δοκιμάσει όλοι. Επίσης έχουμε σπαζοκεφαλιάσει για το που θα βάλουμε τα μικροπαιχνιδάκια που κουβαλάνε τα παιδιά μας όταν βγαίνουμε από το σπίτι. Τώρα βρήκαμε τη λύση!!!
Κρατήστε μερικές συσκευασίες Pringles. Καθαρίστε τα από τυχόν υπολείμματα και ντύστε τα με υπέροχα υφάσματα ή με χαρτιά περιτυλίγματος. Ανοίξτε με ένα αιχμηρό αντικείμενο δύο τρύπες αριστερά και δεξιά στο πάνω μέρος τους (όπως ακριβώς φαίνεται στην εικόνα) και περάστε μία κορδέλα! Αυτόματα έχετε μια υπέροχη θήκη για τα παιχνιδάκια των παιδιών σας. Και καθώς τα χεράκια τους είναι μικρά δεν θα δυσκολευτούν καθόλου να φτάσουν στον πάτο τους!!!


"Μπουκαλο-Μπόουλινγκ"
Τι λέγαμε παραπάνω για τα μπουκάλια; Μην τα πετάτε! 
Μπορείτε να βάψετε το εσωτερικό τους με μπογιά (προτιμήστε την επαγγελματική τέμπερα-θα τη βρείτε σε βιβλιοπωλεία σε μεγάλα μπουκάλια) αφού βάλετε λίγη στον πάτο τους και μετά τα ανακινήσετε καλά ώστε να πάει παντού! Θυμηθείτε πρώτα να καθαρίσετε τα μπουκάλια από τυχόν υπολείμματα!
Μια υπέροχη ιδέα για παιχνίδι αλλά και για ανακύκλωση!!!

Πηγή: bigspringenvironmental.com

21 Σεπ 2012

Μήνυμα στην μπανάνα!!!!


Οι κόρες μου τώρα τελευταία αρνούνται να πάρουν στο σχολείο, για δεκατιανό, μπανάνα! Ο λόγος; Πολύ απλά την έχουν βαρεθεί!!!!!!

Σήμερα όμως βρήκα έναν υπέρ-δελεαστικό τρόπο για να τις κάνω να αρχίσουν και πάλι να τρώνε μπανάνες στο σχολείο!

Θα τους αφήνω γραπτά σημειώματα, όχι στο ταπεράκι, αλλά επάνω στη μπανάνα. Και μάλιστα κρυφά!!!! Το πρωί λοιπόν που θα παίρνουν τη μπανάνα θα τους λέω ότι θα έχουν μία έκπληξη αν την φάνε. Εγώ θα έχω γράψει το μηνυματάκι μου στη μπανάνα τους και όταν θα φτάσει η ώρα να την φάνε το μήνυμα θα έχει ήδη αποκαλυφθεί με έναν σούπερ μαγικό τρόπο. Πως; Για δείτε παρακάτω!

Φυσικά χρειαζόσαστε μια μπανάνα! Παίρνετε μια οδοντογλυφίδα, ζωγραφίζετε μια εικόνα της αρεσκείας σας και γράφετε ένα μήνυμα αγάπης για τα παιδιά σας! 


Στην αρχή, δεν θα φαίνεται σχεδόν καθόλου!


Μετά όμως από μία ώρα περίπου (ή στο ταπεράκι τους μέχρι την ώρα του δεκατιανού) θα αποκαλυφθεί το σπέσιαλ μήνυμα που θα κάνει το παιδί σας να λατρέψει όχι μόνο τη μπανάνα του αλλά και εσάς!


Μη σας πω ότι δεν θα θέλει να πετάξει τη φλούδα της μπανάνας!!!!

Συμβουλή: Αν η μπανάνα είναι και κάπως ώριμη το μήνυμα που θα γράψετε θα αποκαλυφθεί γρηγορότερα!!!

Πηγή: cometogetherkids.com

6 Σεπ 2012

Πρώτη φορά στο σχολείο! Αντιμετωπίστε τις δυσκολίες της προσαρμογής!

Σε λιγότερο από 7 ημέρες το σχολείο ξεκινάει και πάλι για τους μικρούς μαθητές. Η αγωνία, ειδικά για τους γονείς και τα παιδιά που θα πάνε στην πρώτη τάξη, φτάνει στο αποκορύφωμα της. Μπορεί η μεγάλη μου κόρη να πηγαίνει φέτος πέμπτη δημοτικού και να λέω μέσα μου ότι θα μου είναι πιο εύκολο να δεχτώ ότι πλέον μεγάλωσε και η μικρή και θα έχει την τσαντούλα της, την κασετίνα της, τα τετράδια της, τα βιβλία της αλλά το άγχος δεν λέει να καταλαγιάσει. Τι θα αντιμετωπίσει την πρώτη μέρα; Πως θα είναι η δασκάλα; Πως θα της φανεί ο χώρος του σχολείου; Κρατάω όμως την ψυχραιμία μου γιατί δεν θέλω να της μεταδώσω το άγχος μου. Την ημέρα του αγιασμού θα είμαι εκεί δίπλα της να τη βοηθήσω σε όποια δυσκολία αντιμετωπίσει και όλη τη χρονιά θα ξεπερνάμε μαζί τις δυσκολίες της πρώτης τάξης. Βρήκα ένα άρθρο στο αρχείο μου που σίγουρα θα δώσει πολύτιμες συμβουλές σε όλους τους γονείς που τα παιδάκια τους φέτος πάνε για πρώτη φορά σχολείο!

Για να κατανοήσετε όλα όσα συμβαίνουν στον εσωτερικό κόσμο του παιδιού στις αρχές της νέας σχολικής χρονιάς, αρκεί να έρθετε στη θέση του και να θυμηθείτε τις δικές σας δυσκολίες. Αν οι σχολικές σας αναμνήσεις μοιάζουν εξαιρετικά μακρινές, σκεφτείτε πως θα νιώθατε σε ένα νέο περιβάλλον εργασίας: νέο κτήριο, νέοι συνάδελφοι, νέες αυξημένες απαιτήσεις. Κι εσείς θα έπρεπε να δώσετε τον καλύτερο σας εαυτό και να αποδείξετε σε όλους τις ικανότητες σας, ενώ ταυτόχρονα θα πρέπει να γίνετε συμπαθής.
Τα μικρά παιδιά νιώθουν εκτεθειμένα σε ένα τόσο μεγάλο κτήριο, περιτριγυρισμένα από άγνωστα πρόσωπα και αντικείμενα. Ακόμη και τα παιδιά που πηγαίνουν στη Β΄ ή στη Γ΄ τάξη του ίδιου σχολείου χρειάζονται χρόνο για να εξοικειωθούν. Πόσο μάλλον τα πρωτάκια! Τα πιτσιρίκια δεν ξέρουν τι τα περιμένει πίσω από την αυλόπορτα και έχουν άγχος. Είναι πολύ σημαντικό να ντυθεί το παιδί μαθητής έχοντας καλή εικόνα για όλα όσα το περιμένουν.
Στο χέρι σας είναι να του διαμορφώσετε θετική εικόνα για το σχολείο. Έτσι θα μειωθούν τα προβλήματα που ενδέχεται να αντιμετωπίσετε το φθινόπωρο με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς. Και φυσικά αντιμετωπίστε με ειλικρίνεια και σοβαρότητα κάθε του φόβο και ανησυχία. Μόνο έτσι θα νιώθει ασφαλές, αφού θα ξέρει ότι μπορεί να στραφεί σε εσάς για βοήθεια. Ας δούμε λοιπόν ποιοι είναι οι κλασικοί φόβοι ενός νέου μαθητή.

ΦΟΒΑΜΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΧΑΘΩ
Ο χώρος του σχολείου είναι σίγουρα πολύ μεγάλος, το κτήριο ψηλό, οι αίθουσες πολλές, η αυλή τεράστια. Το μικρό σας φοβάται μήπως δεν βρει το δρόμο για την τάξη, μήπως θελήσει να κάνει "πιπί" και δεν τα καταφέρει μόνο του στην τουαλέτα. Μια επίσκεψη στο χώρο λίγες μέρες πριν θα το βοηθήσουν πολύ. Κάντε μια μίνι ξενάγηση στους χώρους ώστε να νιώσει άνετα: Δείξτε του την αίθουσα, τα θρανία, τον πίνακα και μιλήστε του για όλα όσα θα κάνει στους μήνες που θα ακολουθήσουν. Μην παραλείψετε να του δείξετε το κυλικείο, όπου κάποιες μέρες θα μπορεί να αγοράζει ένα σνακ στο διάλειμμα με το δικό του χαρτζηλίκι. Δείξτε του ακόμη που βρίσκονται οι τουαλέτες και τονίστε του ότι θα μπορεί να ζητήσει άδεια και κατά τη διάρκεια του μαθήματος για να πάει αν χρειαστεί. Υπενθυμίστε του ότι πρέπει να πλένει τα χεράκια του αφού χρησιμοποιήσει την τουαλέτα αλλά και πριν φάει το κολατσιό του.

ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΙ ΘΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΩ
Συζητήστε με το παιδί και περιγράψτε πως θα είναι το καθημερινό του πρόγραμμα με την έναρξη της σχολικής χρονιάς: Θα ξυπνάει το πρωί,θα τρώει το πρωινό του και θα επιβιβάζεται στο σχολικό λεωφορείο ή θα το πηγαίνετε στο σχολείο με το αυτοκίνητο ή τα πόδια (ανάλογα με την απόσταση). Μετά το μάθημα θα επιστρέφει σπίτι και θα διαβάζει τα μαθήματα του για την επόμενη μέρα. Αν υπάρχουν μεγαλύτερα αδέρφια στην οικογένεια, χρησιμοποιήστε τα ως παράδειγμα. Φροντίστε να δείξετε μεγάλο ενθουσιασμό για όλα τα καινούργια πράγματα που θα μάθει το παιδί στο σχολείο (γράμματα, ανάγνωση, γραφή) και μιλήστε του για το πως θα μπορεί αυτά να τα χρησιμοποιήσει στην καθημερινότητα του.

ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ
Ο δάσκαλος είναι το.... αφεντικό της τάξης. Θα πρέπει λοιπόν να τον ακούει, να ακολουθεί τις οδηγίες του, να κάθεται ήσυχο όταν εκείνος μιλάει, να κάνει τα μαθήματα του, γιατί διαφορετικά θα υποστεί συνέπειες. Το "μπράβο" του δασκάλου ή η δυσαρέσκεια του έχουν μεγάλη βαρύτητα, κυρίως επειδή εκδηλώνονται μπροστά σε πολλά άλλα παιδιά. Αγχώνεται λοιπόν γιατί θέλει να κάνει καλή εντύπωση.
Τα πράγματα είναι ακόμη πιο δύσκολα αν έχετε να κάνετε με ένα παιδί που το χαρακτηρίζει η τελειομανία ή η έλλειψη αυτοπεποίθησης. Στην πρώτη περίπτωση ενδέχεται να λειτουργήσει ιδιαίτερα ανταγωνιστικά απέναντι στα άλλα παιδιά προσπαθώντας να προσελκύσει περισσότερη προσοχή και έπαινο από τον δάσκαλο. Στη δεύτερη μπορεί να διστάζει να συμμετάσχει ακόμη κι όταν γνωρίζει την απάντηση. Σε κάθε περίπτωση εξηγήστε στο παιδί ότι όλοι οι μαθητές είναι ισότιμοι μέσα στην τάξη και ότι ο δάσκαλος θα υποστηρίξει κάθε προσπάθεια αλλά και θα βοηθήσει όποιον το έχει ανάγκη.

ΦΟΒΑΜΑΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ ΣΕ ΑΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑ
Το παιδί μπορεί να φοβάται να προσεγγίσει άλλα παιδιά και να αναπτύξει φιλίες. Φοβάται δηλαδή την κοινωνική κριτική και το ενδεχόμενο να μη γίνει αποδεκτό, φοβάται μήπως κάνει κάποιο λάθος και γελοιοποιηθεί και δεν νιώθει άνετα με άτομα που δεν γνωρίζει. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του, αλλά ότι δεν έχει αναπτύξει σωστά τις κοινωνικές του δεξιότητες. Μήπως το έχετε κλεισμένο σε ένα υπερπροστατευτικό κλοιό; Βοηθήστε το φέρνοντας το σε επαφή με παιδιά, καλώντας τα σε πρώτη φάση σπίτι σας όπου θα νιώθει πιο άνετα να εκδηλωθεί. Αναφερθείτε με ενθουσιασμό στους καινούργιους φίλους που θα κάνει το παιδί στο σχολείο, ότι θα παίζει μαζί τους στο διάλειμμα και θα μπορεί να τους καλεί στο σπίτι σας ή να τους επισκέπτεται τα Σαββατοκύριακα.

ΦΟΒΑΜΑΙ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΩ
Καμαρώνετε την ανάπτυξη του παιδιού σας, συνειδητοποιείτε ότι δεν είναι πια μωράκι και δεν χάνετε την ευκαιρία να του θυμίζετε συχνά: "τώρα πια μεγάλωσες"! Αναρωτηθήκατε όμως αν εκείνο προτιμά να μη μεγαλώσει; Δεν είναι λίγα τα παιδιά που νιώθουν ανασφάλεια μπροστά στο νέο, το άγνωστο και αναπολούν τη ζεστή αγκαλιά που απολάμβαναν μέχρι πρότινος. Ενδέχεται μάλιστα-αν αισθανθεί ότι πιέζεται από τη νέα κατάσταση που καλείται να αντιμετωπίσει-το μικρό σας να παλινδρομήσει σε συμπεριφορές μικρότερου παιδιού. Μην παραξενευτείτε λοιπόν αν, όταν ανοίξουν τα σχολεία, σας ζητάει συχνά να το ταϊσετε ή να το πάρετε αγκαλιά. Αντιμετωπίστε με κατανόηση και σεβασμό τη συμπεριφορά του παιδιού σας και μην το συγκρίνετε με τα άλλα παιδιά ή αδερφάκια.

ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ
Ως γνωστόν, η πρώτη εντύπωση πάντα μετράει. Φροντίστε η πρώτη επίμαχη ημέρα στο σχολείο να του μείνει αξέχαστη-φυσικά με την καλή έννοια! Διαλέξτε παρέα τα ρούχα που θα φορέσει στο σχολείο ώστε να νιώσει όμορφο και να αισθανθεί αποδεκτό. Το πρωί, μόλις ετοιμαστεί για να πάει σχολείο, βγάλτε του μια αναμνηστική φωτογραφία με τη σάκα του.
Ένα από τα πιο συνηθισμένα προβλήματα είναι η αντίδραση του παιδιού την ώρα που φεύγει η μαμά ή ο μπαμπάς από το σχολείο. Πρέπει να χαιρετήσετε και να αποχωρήσετε μόλις σας το ζητήσει ο δάσκαλος. Μπορεί να σας είναι δύσκολο να φύγετε την ώρα που ακούτε το μικρό σας να κλαίει, αλλά δεν πρέπει να ενδώσετε στα παρακάλια του. Φροντίστε να κρατήσετε την ψυχραιμία σας, γιατί το παιδί διαισθάνεται τη δική σας ανησυχία και η ανασφάλεια του μεγαλώνει.

ΑΦΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
Μετά την πρώτη.... κρίση, μην επαναπαυθείτε. Σίγουρα θα ήταν καλά αν μπορούσατε να στηριχθείτε στο γεγονός ότι το παιδί σας θα σας το λέει κάθε φορά που δεν είναι ευχαριστημένο με το σχολείο, αλλά δυστυχώς δεν μπορείτε να βασιστείτε σε αυτό. Πολλοί μαθητές-πιθανότατα μεταξύ αυτών και το δικό σας παιδί-χαρακτηρίζονται για τις μονολεκτικές απαντήσεις τους όταν οι ερωτήσεις αφορούν το σχολείο. Η κλασική ερώτηση "Πως πέρασες στο σχολείο σήμερα;" δεν είναι πάντα η καλύτερη. Για να διαπιστώσετε λοιπόν αν το παιδί περνάει καλά στο σχολείο:

  • Αφιερώστε καθημερινά χρόνο για να μιλήσετε με τον μικρό μαθητή για όσα συνέβησαν στο σχολείο την ημέρα που πέρασε. Επιλέξτε κάποια στιγμή της ημέρας που το παιδί θα είναι χαλαρό, για παράδειγμα στο δείπνο ή την ώρα που το κάνετε μπάνιο. Πιθανότατα το παιδί σας να αποφύγει να μοιραστεί μαζί σας κάποια κακά νέα, όπως για παράδειγμα την τιμωρία που του επέβαλε η δασκάλα. Εσείς ωστόσο πρέπει να το ενθαρρύνετε να σας μιλήσει για όλα.
  • Κάντε ερωτήσεις που θα σας δώσουν περισσότερες λεπτομέρειες. Για παράδειγμα, ρωτήστε το ποια μαθήματα έκαναν σήμερα, ποια του άρεσαν περισσότερο και ποια ήταν τα πιο δύσκολα. Μάθετε επίσης τη γνώμη του για τον δάσκαλο. Ωστόσο, προσέξτε να μην γίνετε πιεστικοί και μη δώσετε την εντύπωση ότι περνάτε το παιδί από ανάκριση. Μια καλή ιδέα είναι να μοιραστείτε μαζί του πληροφορίες και γεγονότα από τη δική σας καθημερινότητα.
  • Κρατήστε στενή επαφή με τον δάσκαλο, ο οποίος περνάει πολλές ώρες την εβδομάδα μαζί με το παιδί σας. Αν λοιπόν κάποιος μαθητής ξαφνικά δείχνει δυσαρεστημένος, ο δάσκαλος πιθανότατα να γνωρίζει περισσότερες λεπτομέρειες και να μπορεί να σας βοηθήσει. Αν κάποια στιγμή το παιδί αρνηθεί πεισματικά να πάει στο σχολείο, συνεργαστείτε με τον δάσκαλο του και μην του επιτρέψετε να μείνει στο σπίτι. Όσο το αφήνετε να μένει στο σπίτι χειροτερεύετε την κατάσταση και δεν το βοηθάτε να ξεπεράσει τη δυσκολία που πιθανόν αντιμετωπίζει.
Λάβετε υπόψη σας
  • Τα παιδιά πηγαίνουν σχολείο ανάλογα με το έτος που γεννήθηκαν. Ωστόσο, υπάρχει ανομοιότητα ανάμεσα στα παιδιά που γεννήθηκαν αρχές Ιανουαρίου ή στο τέλος Δεκεμβρίου του ίδιου χρόνου.
  • Κάθε παιδί έχει το δικό του ρυθμό ανάπτυξης και κατ' επέκταση διαφορετικό βαθμό ευκολίας ή δυσκολίας στην προσαρμογή. Μην το συγκρίνετε λοιπόν με άλλα παιδιά του περιβάλλοντος σας.
  • Ο τρόπος με τον οποίο θα αντιμετωπίσει το παιδί την πρώτη περίοδο στο σχολείο θα επηρεάσει το ξύπνημα της λογικής και το ενδιαφέρον του μαθητή.
  • Το πρώτο διάστημα είναι προτιμότερο να μη γίνουν άλλες αλλαγές στο τρόπο ζωής του παιδιού (πχ μετακόμιση) ώστε να αφοσιωθεί απερίσπαστο στην προσαρμογή στο σχολικό περιβάλλον.
  • Είναι σημαντικό για το παιδί να νιώθει ότι μπορεί να εκφραστεί άφοβα μπροστά σας και να μιλήσει για τους φόβους και τις ανησυχίες του.
Πηγή: περιοδικό "Το παιδί μου κι εγώ"