28 Νοε 2013

Μπορεί ένα δημόσιο σχολείο να είναι πρότυπο;


Ναι! Ένα δημόσιο σχολείο μπορεί να είναι πρότυπο αν υπάρχει θέληση και συνεργασία διεύθυνσης, εκπαιδευτικών και γονέων..... Τους τελευταίους μήνες ακούω από φίλους που έχουν τα παιδιά τους σε ένα δημόσιο σχολείο πρότυπο πλέον της περιοχής μας, διαβάζω για τον δάσκαλο "που χαλάει την πιάτσα" και πραγματικά ζηλεύω που τα παιδιά μου δεν πάνε σε αυτό το σχολείο. Μακάρι όλοι όσοι ασχολούνται με την παιδεία να σκέφτονται με τον τρόπο που σκέφτεται ο διευθυντής του συγκεκριμένου σχολείου.


Όταν πριν από τρία χρόνια έγινε διευθυντής στο 4ο δημοτικό σχολείο Νέας Σμύρνης, ο κ. Νίκος Σιούτας, δρ Ψυχολογίας, ειδικός παιδαγωγός και πρώην σχολικός σύμβουλος, είχε ένα όραμα: να δημιουργήσει ένα σχολείο ανοιχτό σε ιδέες και καινοτόμες δράσεις, το οποίο θα ξεφεύγει από τις συνηθισμένες νόρμες, θα αναπτύσσει τον εθελοντισμό και θα είναι ιδιαίτερα ελκυστικό στα παιδιά. Τελικά τα κατάφερε και ήδη το 4ο έχει γίνει ένα από τα καλύτερα δημόσια σχολεία της Ελλάδας.

Επηρεασμένος από τον Αλέξανδρο Δελμούζο, ο κ. Σιούτας με όρεξη και μεράκι που πηγάζουν από την αγάπη του για τα παιδιά, λειτουργεί ένα σχολείο το οποίο διαθέτει έναν μετεωρολογικό σταθμό ενταγμένο στο δίκτυο του Εθνικού Αστεροσκοπείου, ένα δικό του αισθητήρα καταγραφής σεισμών που συνεργάζεται με το Πανεπιστήμιο Stanford της Καλιφόρνια, έναν μεγάλο καταπράσινο κήπο στην ταράτσα όπου οι μαθητές φυτεύουν τους δικούς τους βιολογικούς λαχανόκηπους, ενώ τα παιδιά δείχνουν ιδιαίτερο ζήλο για το λιοστάσι που υπάρχει στο χώρο, το ηλιακό φουρνάκι, τα σημεία για ανακύκλωση και το κατοπτρικό τηλεσκόπιο.

"Είμαι ένας εκπαιδευτικός που αναζητά την καινοτομία και την ενίσχυση της αυτενέργειας, ώστε το σχολείο να ξεφύγει από το συμπεριφοριστικό μοντέλο. Πιστεύω στο βιωματικό σχολείο και στην ανάδειξη ενός συνεργατικού μοντέλου εκπαίδευσης που θα δίνει έμφαση στην μαθητοκεντρική αρχή και θα προσπαθεί να εκριζώσει τη στείρα γνώση" δηλώνει ο κ. Σιούτας στα "ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ".

Πάντως, όπως ο ίδιος εξηγεί, όλες αυτές οι δραστηριότητες δεν θα μπορούσαν να γίνουν πραγματικότητα χωρίς τη συνεργασία εκπαιδευτικών, γονέων, μαθητών και τοπικής κοινωνίας.

"Πρόκειται για μια συλλογική προσπάθεια, όπου ο καθένας δίνει τον καλύτερο του εαυτό. Είμαστε μια ομάδα που αγαπάμε τη μάθηση και τα παιδιά και για το λόγο αυτό καταφέραμε να δημιουργήσουμε ένα σχολείο το οποίο αγαπούν τα παιδιά και εμπιστεύονται οι γονείς".


Δραστηριότητες....


Σε κάθε περίπτωση, εκείνο που κάνει το 4ο δημοτικό σχολείο Νέας Σμύρνης να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα δημόσια σχολεία της χώρας, είναι οι πολυποίκιλες δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα κάθε Σάββατο.

Μοντέρνοι και παραδοσιακοί χοροί, τμήμα αστρονομίας, τμήμα ιντερνετικού ραδιοφώνου, θεατρική αγωγή και τμήμα θεάτρου σκιών, είναι μόνο κάποια από τα μαθήματα που έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθούν εντελώς δωρεάν οι μαθητές. Μάλιστα, το σχολείο διαθέτει και φορητή μονάδα αίματος όπου σε συνεργασία με το Αρεταίειο νοσοκομείο και τη βοήθεια 45 εθελοντών αιμοδοτών, καλύπτει προγράμματα αιμοδοσίας. Φέτος η αρχή θα γίνει στις 30 Νοέμβρη (κάντε κλικ για περισσότερες λεπτομέρειες), ενώ στόχος του σχολείου είναι να δίνονται φιάλες αίματος τρεις φορές το χρόνο.

"Θεωρώ τη δημιουργία της τράπεζας αίματος από τους μεγαλύτερους στόχους που έχουμε βάλει", υπογραμμίζει ο κ. Σιούτας τονίζοντας παράλληλα τη συμβολή του δημάρχου Νέας Σμύρνης και του αντιδημάρχου πολιτιστικών κ. Χατζαντουριάν.

"Πολύ σημαντική είναι η βοήθεια του δημάρχου Ν. Σμύρνης κ Τζουλάκη, αλλά και του κ. Χατζαντουριάν, οι οποίοι είναι κοντά μας σε όλη αυτήν την προσπάθεια και αποδεικνύουν έμπρακτα την αγάπη τους για τα σχολεία".


Προσφορές....


Ο απόηχος της προσπάθειας που γίνεται στη γειτονιά της Νέας Σμύρνης, έχει πλέον ξεπεράσει τα στενά πλαίσια της πρωτεύουσας, με αποτέλεσμα πολλοί εθελοντές από την επαρχία να εκφράζουν το ενδιαφέρον τους προκειμένου να βοηθήσουν στην περαιτέρω επέκταση του σχολείου.


Ενδεικτικό της ανταπόκρισης αυτής είναι το τηλεφώνημα μιας κυρίας από την Αρτέμιδα η οποία προσφέρθηκε να φτιάξει αφιλοκερδώς ένα σάιτ προκειμένου να μαθαίνει πιο εύκολα ο κόσμος για τις δράσεις του σχολείου. Ακόμη, ένας φυσικός από την Πάτρα πρότεινε να διαμορφωθεί ένας χώρος όπου οι μικροί μαθητές θα έχουν την ευκαιρία να κάνουν πειράματα και να μυηθούν στην συγκεκριμένη επιστήμη. Πριν λίγες μέρες μάλιστα, ο κ. Σιούτας δέχθηκε κι ένα τηλεφώνημα από ένα σχολείο της Αγγλίας.

"Η υποδιευθύντρια ενός σχολείου ο Όξφορντ μου τηλεφώνησε και μου πρότεινε αδελφοποίηση των σχολείων. Η ανταπόκριση του κόσμου είναι μεγάλη και συγκινητική κι εδώ αναδεικνύεται το μεγαλείο του Έλληνα. Πρόκειται για έναν λαό που έχει φιλότιμο και το δείχνει έμπρακτα αρκεί να αντιληφθεί ότι υπάρχει όραμα".


"Καλύτεροι από τα ιδιωτικά"


Έχοντας εργαστεί σε δημόσια και ιδιωτικά σχολεία στα 36 χρόνια της εκπαιδευτικής του πορείας, ο κ. Σιούτας θεωρεί πως το δημόσιο σχολείο μπορεί να φέρει εις πέρας το έργο του με μεγάλη επιτυχία και να φανεί αντάξιο των ιδιωτικών σε όλα τα επίπεδα.
"Το δημόσιο σχολείο μπορεί να ανταγωνιστεί το ιδιωτικό, καθώς οι δείκτες ποιότητας που έχει το 4ο, αλλά και πολλά άλλα δημόσια σχολεία είναι πολύ πιο ανεβασμένοι από εκείνους των ιδιωτικών. Πιστεύω στο δημόσιο σχολείο και για αυτό ακριβώς το υπηρετώ πιστά τόσα χρόνια", υπογραμμίζει. Πάντως, ο κ. Σιούτας δεν εθελοτυφλεί και αναγνωρίζει τις δυσκολίες που περνούν τα τελευταία χρόνια οι Έλληνες εκπαιδευτικοί. "Τα προβλήματα των εκπαιδευτικών σήμερα είναι τεράστια, αλλά εδώ φαίνεται η μεγαλοσύνη του Έλληνα δασκάλου, ο οποίος συνεχίζει να αγωνίζεται και προσπαθεί", καταλήγει.

Πηγή: "Νέοι Ορίζοντες", μηνιαία τοπική εφημερίδα Ν. Σμύρνης. (από αφιέρωμα της εφημερίδας "ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ").


20 Νοε 2013

Η βία καταστρέφει την παιδική ηλικία


Καθώς ο κόσμος γιορτάζει την Ημέρα του Παιδιού - την επέτειο της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού - η UNICEF προτρέπει να ρίξουμε άπλετο φως στα εκατομμύρια των παιδιών σε κάθε χώρα και σε κάθε κοινωνική τάξη που έχουν πέσει θύματα βίας και κακοποίησης που εξακολουθούν να περνούν απαρατήρητα.
«Πολύ συχνά, η κακοποίηση συμβαίνει στις σκιές: απαρατήρητη, ακατάγγελτη, και -ακόμα χειρότερα- πολύ συχνά αποδεκτή», δήλωσε ο Εκτελεστικός Διευθυντής της UNICEF Anthony Lake. «Έχουμε όλοι ευθύνη να κάνουμε το αόρατο, ορατό . Από τις κυβερνήσεις με τη θέσπιση και εφαρμογή της νομοθεσίας για την απαγόρευση της βίας κατά των παιδιών, μέχρι τους πολίτες που αρνούνται να μείνουν σιωπηλοί όταν γίνονται μάρτυρες ή υποψιάζονται κακοποίηση».

Η βία κατά των παιδιών παίρνει πολλές μορφές, όπως η ενδοοικογενειακή βία, η σεξουαλική κακοποίηση και σκληρές πειθαρχικές πρακτικές, και συχνά συμβαίνει σε καταστάσεις πολέμου και συγκρούσεων. Μπορεί να προκαλέσει τόσο σωματικές όσο και ψυχολογικές βλάβες στα παιδιά.

«Η βία κατά των παιδιών προκαλεί πολύ περισσότερα από το τα βλάπτει τα ίδια τα παιδιά, υπονομεύει τον κοινωνικό ιστό, που επηρεάζει την παραγωγικότητα, την πρόοδο και την ευημερία», δήλωσε ο Anthony Lake. «Καμιά κοινωνία δεν έχει την πολυτέλεια να αγνοήσει τη βία κατά των παιδιών».

Υπάρχουν αποτελεσματικοί τρόποι για την πρόληψη και την αντιμετώπιση της βίας κατά των παιδιών. Αυτοί περιλαμβάνουν την υποστήριξη των γονέων, των οικογενειών και άλλων που φροντίζουν παιδιά. Την ενίσχυση των δεξιοτήτων των παιδιών για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από τη βία. Τη στοχευμένη εργασία για να αλλάξει η νοοτροπία και οι κοινωνικές νόρμες που ανέχονται τη βία και τις διακρίσεις. Και την ενίσχυση και την επιβολή πολιτικών και νόμων που προστατεύουν τα παιδιά.

Η UNICEF ξεκίνησε την εκστρατεία «Τέλος στη Βία κατά των Παιδιών» νωρίτερα αυτό το χρόνο. Ζητά τη δημόσια παραδοχή του προβλήματος της βίας κατά των παιδιών και ενθαρρύνει την υποστήριξη και συμμετοχή τοπικών πρωτοβουλιών και κινημάτων στην αντιμετώπιση αυτού του παγκόσμιου και επιτακτικού ζητήματος.

Η Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού σηματοδοτεί επίσης την υιοθέτηση της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού, η οποία φέτος γιορτάζει την 24η επέτειό της. Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών, η οποία εγκρίθηκε το 1989, έγινε η πρώτη νομικά δεσμευτική διεθνής σύμβαση που επιβεβαιώνει τα ανθρώπινα δικαιώματα για όλα τα παιδιά. Διευκρινίζει ότι κάθε παιδί, παντού, έχει το δικαίωμα να επιβιώσει, να αναπτυχθεί και να προστατεύεται από κάθε μορφή βίας.

Δεν υπάρχει χώρος για βία κατά των παιδιών στον 21ο αιώνα. Ωστόσο, εξακολουθεί να καταστρέφει ζωές - σε κάθε χώρα και σε κάθε κοινωνική τάξη.

Πολύ συχνά όμως είναι ένα αόρατο πρόβλημα, διότι συμβαίνει μέσα στα σπίτια και τις οικογένειες και είτε οι άνθρωποι κάνουν πως δε το βλέπουν ή απλά δεν μπορούν να το καταγγείλουν εξαιτίας του φόβου ή του στιγματισμού.

Έτσι επειδή μεγάλο μέρος της βίας είναι κρυμμένο - και επειδή είναι πολύ συχνά γίνεται ανεκτή - οι αριθμοί δεν αντικατοπτρίζουν το πραγματικό μέγεθος του προβλήματος.

Τα σωματικά τραύματα ή μώλωπες εξαιτίας της βίας μπορεί να εξαφανιστούν, αλλά τα ψυχικά τραύματα δεν μπορούν. Η βία επηρεάζει τη σωματική και ψυχική υγεία των παιδιών, θέτει σε κίνδυνο την ικανότητά τους να μαθαίνουν και να κοινωνικοποιηθούν και υπονομεύει την ανάπτυξη τους ώστε να γίνουν λειτουργικοί ενήλικες και καλοί γονείς αργότερα στη ζωή τους.

Επιπλέον, δεν είναι μόνο μεμονωμένα παιδιά ή οικογένειες που επηρεάζονται, αλλά ολόκληρες κοινωνίες. Οι συνέπειες της βίας κατά των παιδιών μπορεί να εμποδίσουν την οικονομική ανάπτυξη, λόγω της απώλειας παραγωγικότητας, αναπηρίας και μειωμένης ποιότητας ζωής - παράγοντες οι οποίοι μπορεί να δυσχεράνουν ένα κράτος από το να αναπτυχθεί πλήρως. Οι συνέπειες αυτές επίσης, περνούν από τη μία γενιά στην επόμενη.

Καθώς η βία διεισδύει στον κοινωνικό ιστό όλο και περισσότερο και η κοινωνία χάνει την ευαισθησία της απέναντι στις επιπτώσεις της, βασιλεύει η ατιμωρησία. Αν κανείς δε μιλά για τη βία, αν κανείς δε ζητά την ανάληψη δράσης εναντίον της, οι δράστες πιστεύουν ότι οι πράξεις τους είναι ανεκτές και τα θύματα πιστεύουν ότι δεν μπορεί να υπάρξει τέλος στη μιζέρια και τη φρίκη που βιώνουν.

Επειδή δεν μπορούμε να δούμε τη βία, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει
Τώρα είναι η ώρα να μιλήσουμε και να δράσουμε κατά της βίας


Η προστασία των παιδιών βρίσκεται στο επίκεντρο της αποστολής της UNICEF από την ίδρυσή της. Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού που καθοδηγεί το έργο της UNICEF, ορίζει ότι κάθε παιδί, όπου και να ζει, έχει το δικαίωμα στη ζωή, την ανάπτυξη και πρέπει να προστατεύεται από κάθε μορφή βίας. Η αρχή της πρόληψης και της αντιμετώπισης, της βίας, της κακοποίησης και της εκμετάλλευσης των παιδιών, βρίσκεται στο επίκεντρο του νέου στρατηγικού σχεδιασμού της UNICEF.

Υπάρχει αυξανόμενη συνειδητοποίηση ότι η βία κατά των παιδιών δεν μπορεί πλέον να γίνεται ανεκτή. Από την επίθεση που στοίχισε τη ζωή σε 20 μαθητές στο Newtown στις Ηνωμένες Πολιτείες, την επίθεση στη 14χρονη Malala Yousoufzai κατά την επιβίβασή της σε λεωφορείο για να πάει στο σχολείο της στο Πακιστάν, μέχρι τον ομαδικό βιασμό ενός 5χρονου κοριτσιού στην Ινδία, υπάρχει μια αυξανόμενη συναίσθηση ότι κάτι πρέπει να γίνει για να μπει ένα τέλος στη βία σε όλες τις μορφές της.

Η Βία κατά των Παιδιών είναι δουλειά όλων μας
Ένωσε τη φωνή σου μαζί μας
  • Η σιωπή δεν είναι αποδεκτή. Εάν γίνεις μάρτυρας βίας κατά ενός παιδιού και δεν κάνεις τίποτα, λες σε αυτό το παιδί πως αυτό που του συμβαίνει είναι αποδεκτό. Δείξε στα παιδιά ότι νοιάζεσαι.
  • Κανένα παιδί δεν αξίζει κακομεταχείρισης. Όλοι έχουμε ένα ρόλο να παίξουμε για να μπει ένα τέλος στη βία ενάντια στα παιδιά. Πρέπει να τελειώσουμε με τα ταμπού και να κάνουμε τη βία - ιδιαίτερα τη σεξουαλική κακοποίηση - ένα ζήτημα που συζητείται ανοικτά. Δείξε στα παιδιά ότι έχουν επιλογές.
  • Είναι δουλειά όλων μας να φροντίσουμε ότι αυτοί που είναι επιφορτισμένοι με τις αποφάσεις που αφορούν την ευημερία των παιδιών, ανταποκρίνονται απέναντι στις ευθύνες τους ώστε να δημιουργήσουν ένα ασφαλές περιβάλλον για τα παιδιά, να προσφέρουν προστασία στα θύματα και να αντιμετωπίσουν τους δράστες. Απαίτησε δράση.
Ζωτικές γνώσεις
  • Η βία είναι παντού. Εμφανίζεται σε όλες τις χώρες, σε όλα τα κοινωνικά στρώματα. Αλλά πολύ συχνά, η βία κατά των παιδιών είναι αόρατη γιατί συμβαίνει μέσα στα σπίτια και τις οικογένειες ή επειδή οι άνθρωποι κάνουν πως δεν τη βλέπουν. Ελάτε μαζί μας. Μιλήστε.
  • Η βία μπορεί να εκδηλωθεί με πολλούς τρόπους, μερικοί από τους οποίους είναι κρυμμένοι εξαιτίας της ανοχής της κοινωνίας, του στιγματισμού ή ταμπού. Ήρθε η ώρα να κάνουμε το αόρατο ορατό.
  • Τα παιδιά που έχουν πέσει θύματα βίας μπορεί να μη φαίνονται κακοποιημένα. Αλλά μπορεί να μην έχουν ύπνο, να αισθάνονται αδιάθετα ή να κλείνονται στον εαυτό τους. Μπορεί ακόμη και να σκέφτονται την αυτοκτονία. Όλα τα παιδιά έχουν το δικαίωμα να προστατεύονται από τη βία. Ενημερωθείτε και ελευθερώστε την τοπική σας κοινωνία από τη βία.
  • Πολλά παιδιά που έχουν κακοποιηθεί, ντρέπονται ή φοβούνται να το πουν στους γονείς τους, σε ένα άλλο ενήλικα ή σε ένα φίλο. Κάθε ένας από εμάς είναι υπεύθυνος για τη δημιουργία ενός κόσμου όπου τα παιδιά αισθάνονται ασφαλή, προστατευμένα και μπορούν να μιλήσουν για τον εαυτό τους. Ένωσε τη φωνή σου μαζί μας για να το πετύχουμε.

Το βίντεο με το οποίο παρουσιάζεται διεθνώς η πρωτοβουλία
με τον Πρεσβευτή Καλής Θέλησης της UNICEF Liam Neeson


19 Νοε 2013

Την έκαψες τη φλάντζα......

Angry Birds made by Ναντίνα

Όχι που δεν θα είχαμε φρέσκες και σπαρταριστές ατάκες των κοριτσιών!!!! Μπορεί κάποιοι να τις έχετε διαβάσει στο facebook αλλά είπα να τις συγκεντρώσω και εδώ..... 

8 Νοεμβρίου 2013


Οι μικρές τρώνε πρωινό και εγώ ετοιμάζομαι για να φύγουμε για τα σχολεία μας.... Αύριο έχω γενέθλια και γυρνάει η Ναντίνα και μου λέει:

"Μαμά πόσο γίνεσαι αύριο;"

"Εεεεε άστο βρε κορίτσι μου τώρα αυτό" της λέω...

"Έλα μαμά πόσο γίνεσαι;"

"Εντάξει... 36!!"

Και γυρνάει στην αδερφή της και λέει:

"Το μωρό μεγάλωσε!!"


Χθεσινή άσκηση στο τετράδιο εργασιών...

Ο δάσκαλος της Ναντίνας τους έχει βάλει να γράψει στο τετράδιο εργασιών τι μήνυμα θα άφηνε στον τηλεφωνητή μου αν είχα φυσικα. 


"Μαμάκα πήρε η γιαγιά τηλέφωνο και θέλει να σου πει κάτι. Να την πάρεις αλλά όχι! Μετά τις 21:00!! Με αγάπη Ναντίνα...." Έχει βάλει και καρδούλα χαχαχα...


Και το κορυφαίο.....


Ρωτάω τη Νεφέλη αν έχει νερό το κουνέλι και μου λέει οτι έχει.
Ωραία της απαντάω... θύμισε μου την επόμενη φορά που θα του βάλεις νερό να το καθαρίσω με λίγη χλωρίνη γιατί έχει πιάσει μούχλα.
Μα το καθαρίζω με σαπούνι μου λέει.
Δεν κάνει τίποτα το σαπούνι πρέπει να βάλεις μούχλα για να καθαρίσει της απαντάω....

Μετά από δευτερόλεπτα συνειδητοποιώ ότι κάτι δεν πάει καλά με αυτό που είπα.....
Νεφέλη τι είπα; 
Μούχλα μαμά.....

Αααα εντάξει καλά κατάλαβα.... χαχαχα....
Και τι μου λέει; 
Εντάξει μαμά την έκαψες τη φλάντζα!!!! Να στην αλλάξω;

14 Νοε 2013

Και όμως το Πολυτεχνείο υπήρξε.....


Και όμως το Πολυτεχνείο υπήρξε.... Γιατί το λέω αυτό; Γιατί κατά καιρούς έχω ακούσει ότι η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν έγινε ποτέ και όλα είναι στη φαντασία μας. Για αυτούς όμως που το έζησαν δεν νομίζω ότι αποτελεί αποκύημα της φαντασίας τους. Για αυτούς που φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν, εξορίστηκαν. Θυμάμαι τις ιστορίες της μαμάς μου για την περίοδο της Χούντας στην Αθήνα και για την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Έμενε πολύ κοντά στο Πολυτεχνείο και τα έζησε όλα από πρώτο χέρι που λένε. Περνούσαν τα τανκ κάτω από το σπίτι τους και νόμιζες ότι γινόταν σεισμός.... Την ημέρα που έπεσε η πύλη του Πολυτεχνείου η μητέρα μου ήταν εκεί, θεατής των γεγονότων. Κάπου σε κάποια γωνιά της βιβλιοθήκης υπάρχει ένα λεύκωμα με άρθρα και εικόνες από εκείνες τις ημέρες. Πάντα μου άρεσε να το ξεφυλλίζω. 

Στο σχολείο, όπως είναι φυσικό, κάθε χρόνο κάναμε αναφορά στο Πολυτεχνείο και κάθε χρόνο κάναμε γιορτή. Στο γυμνάσιο και στο λύκειο αργότερα ήμουν και στη χορωδία του σχολείου. Κάτι που με έκανε να γνωρίσω καλά την ιστορία του Πολυτεχνείου αφού είχαμε μια καθηγήτρια που μας είχε μιλήσει πολύ για αυτό. Και επειδή γνωρίζαμε την ιστορία του τόσο καλά κάθε χρονιά που ακούγαμε το ηχητικό ντοκουμέντο με την είσοδο του τανκ στο Πολυτεχνείο ανατριχιάζαμε σαν να ήμασταν εμείς κρεμασμένοι στα κάγκελα του. Και κάθε φορά που διάβαζαν δύο συμμαθητές μας τα ονόματα όσων θυσιάστηκαν εκείνες τις μέρες και εμείς φωνάζαμε ΑΘΑΝΑΤΟΣ ένας κόμπος ανέβαινε στο λαιμό ακούγοντας τις ηλικίες τους.

Κάπου, λοιπόν, διάβασα για μία μαμά, η οποία έλεγε ότι η νηπιαγωγός της κόρης της τους είπε ότι την Παρασκευή θα πάνε μόνο για μία ώρα για να τους πούνε για το Πολυτεχνείο. Δηλαδή να κάνουν γιορτούλα. Κάτι που το έκαναν και τα δικά μου παιδιά όταν ήταν στο νηπιαγωγείο. Η ίδια μαμά συνεχίζε λέγοντας ότι ήθελε τη γνώμη μας για το όλο θέμα γιατί θα τρελαινόταν... Γιατί θα τρελαινόταν; Μα γιατί θεωρούσε ότι τα πεντάχρονα δεν καταλαβαίνουν (στο χέρι της νηπιαγωγού είναι να τους το περάσει σαν ιστοριούλα) γιατί έγινε το Πολυτεχνείο και ότι τους κάνουν πλύση εγκεφάλου με ότι αυτό συνεπάγεται η καλή προπαγάνδα!!!! Αυτά ήταν τα γραφόμενα της. Δεν τα έβγαλα από το μυαλό μου!!!! Μάλιστα παραπονιόταν ότι τους το είπε τελευταία στιγμή η νηπιαγωγός και είχε δουλειές που δεν μπορούσε να αναβάλει. Με τα σχόλια που ανταλλάξαμε στη συνέχεια είπε κιόλας ότι άλλο είναι οι Εθνικές εορτές που οφείλουμε να τιμούμε  και να θυμόμαστε αυτούς που θυσιάστηκαν γιατί χάρις σε αυτούς υπάρχουμε ακόμη σαν Έθνος!!!! Και επειδή εγώ της είπα ότι οφείλουμε να θυμόμαστε και τη σύγχρονη ιστορία μας είπε ότι για τη "σύγχρονη" Ελλάδα που της είπα η ιστορία της είναι χωρίς ουσία και να τη γιορτάσουν ακόμα!!! Τι να πω; Ειλικρινά χθες είχα μείνει άφωνη!

Είναι χωρίς ουσία το Πολυτεχνείο; Αν οι φυλακίσεις, οι βασανισμοί, οι εξορίες, η απαγόρευση ελεύθερης έκφρασης, η απαγόρευση του να κυκλοφορείς ελεύθερα στους δρόμους χωρίς να φοβάσαι, αν το θάρρος και η θυσία όλων αυτών των φοιτητών είναι ανάξιο εορτασμού και μνήμης μάλλον σε κάποιους φαίνεται πολύ απλό να το πω; Ειλικρινά δεν μπορώ να εκφραστώ σωστά αυτή τη στιγμή. 

Εύχομαι, η συγκεκριμένη μαμά, να μην χρειαστεί να μάθει τι είναι δικτατορία για ένα έθνος. Και δεν είναι έκφραση πολιτικών απόψεων. Είναι γεγονότα που συνέβησαν και δεν πρέπει να ξεχνάμε...... Γιατί κάποιοι εναντιώθηκαν τότε για να μπορούμε εμείς σήμερα να νιώθουμε ελεύθεροι!

7 Νοε 2013

In Colors!!!



Στο σχολείο της μεγάλης μου κόρης συνηθίζεται εδώ και χρόνια η έκτη να κάνει μια αποχαιρετιστήρια γιορτή στο τέλος της χρονιάς... Μόνο η έκτη δημοτικού! Για να αποχαιρετήσει το σχολείο που πέρασαν τα παιδιά ίσως τα καλύτερα τους χρόνια! Φέτος έφτασε και η δική μας σειρά καθώς η Νεφέλη τελειώνει το δημοτικό. Θα μου πείτε μέχρι το τέλος της χρονιάς έχουμε καιρό.... ακόμα στο Νοέμβριο είμαστε! Και όμως. Το να ετοιμάσουν μια τέτοια γιορτή θέλει το χρόνο του.

Όλα τα χρόνια που ήταν η κόρη μου αλλά και οι συμμαθητές της στο συγκεκριμένο σχολείο οφείλω να ομολογήσω ότι περάσαμε καταπληκτικές και δημιουργικές στιγμές..... Με τους δασκάλους, με το σύλλογο, με τους γονείς. Θα στενοχωρηθώ που θα φύγουμε αλλά η ζωή συνεχίζεται, όπως μου είπε κάποια που εκτιμώ πολύ. Θα προσπαθήσω να μη χάσω επαφή φυσικά! Και δεν θέλω να χάσω επαφή!

Η δασκάλα των αγγλικών που έχουν τα τελευταία τέσσερα χρόνια στο σχολείο είναι μία ευγενέστατη γυναίκα, με ήθος και εξαιρετική παιδεία! Χθες στο γραφείο της Νεφέλης μου είδα ένα χαρτί, μια φωτοτυπία, και τη ρώτησα τι ακριβώς ήταν αυτό. Μου απάντησε λοιπόν ότι είναι ένα τραγούδι που θα πουν στην αποχαιρετιστήρια γιορτή. Αμέσως τη ρώτησα αν υπάρχει στο You Tube και μπορούμε να το ακούσουμε. Το βρήκαμε, πατήσαμε το play και ειλικρινά ευχαριστώ αυτή τη γυναίκα που δίνει τέτοια παιδεία στα παιδιά μας.

Το τραγούδι είναι από ένα καινούργιο συγκρότημα (ή τουλάχιστον εγώ τώρα τους ακούω για πρώτη φορά), τους Minor Project, και ονομάζεται In Colors! Η μουσική τους είναι επηρεασμένη από το μεγάλο Μάνο Χατζιδάκη και χαίρομαι πολύ για αυτό....

Και οι στίχοι πάνε κάπως έτσι: (τους βρήκα και μεταφρασμένους εδώ


In Colors-Minor Project

Cut me up in two, or three or four dark clouds.
I won't bring you rain,
I won't spend my time to prove you're good, or bad,
or tend to feel the ground.

That's not my fate,
That's not your land.

Rising up that kids can be destroying,
can be exhausting but a smile comes when they grow.
Restless thoughts and actions you're so proud of
when you know.
Or if you don't, they disappear and they feel wrong.
Right, you look up right again.
You broke your right to be the same like them.

I want them real,
I want them live their life in Peace.

Frost! He seem to hesitate.
My thoughts are black,
Your ones are reprimand.

I want you cool,
I want you live your life in Colors.

Carve your name at benches, walls or sheets.
The road you walked was just a street.
There are no clouds or hidden doors.


1 Νοε 2013

Νοέμβριος..... Ο μήνας μου!!!


Ο Νοέμβριος είναι ο μήνας μου.... Γεννήθηκα 9 Νοεμβρίου, την ημέρα που εορτάζει ο Άγιος Νεκτάριος! Κάθε χρόνο μόλις μπαίνει ο Νοέμβριος νιώθω διαφορετικά. Πιο χαρούμενα να το πω; Είναι συναισθήματα που δεν εκφράζονται με λόγια. Δεν με ενοχλεί που περνούν τα χρόνια και μεγαλώνω. Καθόλου όμως!!!
Μέχρι τώρα ποτέ δεν είχα διαβάσει για το μήνα που έχω γεννηθεί. Ας δούμε μαζί τι γράφει στη Βικιπαίδεια.


Ο Νοέμβριος, ή Νοέμβρης, ή Αεργίτες (ποντιακά), ή Βιέστ (Αρβανίτικα) είναι ο ενδέκατος μήνας του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο και έχει 30 ημέρες. Ο Νοέμβριος ξεκινά κάθε χρόνο την ίδια ημέρα που αρχίζουν ο Φεβρουάριος και ο Μάρτιος, με εξαίρεση τα δίσεκτα έτη. Το λουλούδι του μήνα είναι το χρυσάνθεμο και η τυχερή πέτρα του μήνα το τοπάζι.


Από την αρχαιότητα ακόμη διάφορα ιδιαίτερα εμφανή ουράνια αντικείμενα προειδοποιούσαν τους ανθρώπους σαν σημάδια των αλλαγών του καιρού. Πάρτε, για παράδειγμα, το πανέμορφο ανοιχτό αστρικό σμήνος των Πλειάδων, γνωστότερο στο λαό μας με την ονομασία Πούλια. Ακόμη και από την εποχή του Ησίοδου η δύση των Πλειάδων αμέσως μετά την δύση του Ήλιου, που συμβαίνει στα μέσα Νοεμβρίου, σημάδευε και σημαδεύει την περίοδο της έλευσης του κρύου και «προειδοποιούσε τους γεωργούς να σπεύσουν να ολοκληρώσουν την σπορά, αλλά και τους κτηνοτρόφους να κατηφορίσουν στα χημαδιά». Όπως μας λέει η παροιμία: «Στις δεκαφτά ή στις δεκοχτώ πέφτει η Πούλια στο γιαλό, και πίσω παραγγέλνει: μηδέ στανίτσα στα βουνά, μήτε γιωργός στους κάμπους», ή σε μιαν άλλη παραλλαγή: «μήτε τσομπάνος στα βουνά, μήτε γεωργός στους κάμπους».
Εκτός από την δύση της Πούλιας, όμως, την μεταβολή του καιρού προς το χειρότερο «μηνάει» στο λαό η γιορτή του αγίου Μηνά, στις 11 Νοεμβρίου, ενώ στη γιορτή του αγίου Αντρέα, στις 30 Νοεμβρίου, το κρύο «αντριεύει». Οι ακατάστατες αυτές καιρικές συνθήκες που επικρατούν έδωσαν στον Νοέμβριο το όνομα «Ανακατωμένος», αν και είναι γνωστός στον λαό μας και ως Σποριάς ή Μεσοσπορίτης γιατί τότε γίνεται η σπορά των δημητριακών.

Στις άλλες γεωργικές ασχολίες περιλαμβάνεται επίσης και το λιομάζωμα. Σύμφωνα με τον Νίκο Ψιλάκη: «Στα ελληνικά λιόφυτα αρχίζει κάθε Νοέμβρη το πανηγύρι της ελιάς. Παλιότερα οι γυναίκες με τα καλάθια μάζευαν μία-μία τις πεσμένες ελιές. Αλλού οι μαζωχτάδες χτυπούσαν τα κλαδιά με ράβδους και μάζευαν τον καρπό από τα στρωμένα ελαιόπανα. Τελευταία η τεχνολογία αντικατέστησε την αρχαία ξύλινη ράβδο με μεταλλική περιστρεφόμενη». Αλλά το λιομάζωμα μπορεί να διαρκέσει μέχρι και τον Γενάρη ή ακόμη και τον Μάρτη.
Ανάμεσα στις γιορτές του μήνα περιλαμβάνεται και η εορτή των Ταξιαρχών Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ στις 8 Νοεμβρίου, γι’ αυτό ο Νοέμβριος ονομάζεται σε ορισμένες περιοχές της χώρας μας και Αϊ-Ταξιάρχης και Αρχαγγελίτης. Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ θεωρείται και ως «ο κατ’ εξοχήν ψυχοπομπός άγγελος» γι αυτό και σε ορισμένες περιοχές την παραμονή της εορτής του έφερναν τα παπούτσια τους μέσα στο σπίτι για να μην τα δει ο Μιχαήλ και έλθει να τους πάρει πριν την ώρα τους.
Στις 14 Νοεμβρίου εορτάζεται η μνήμη του αγίου Φιλίππου που σύμφωνα με τον Γεώργιο Ν. Αικατερινίδη:
"ήταν φτωχός γεωργός, ο οποίος όλη τη μέρα δούλευε στο χωράφι του. Όταν το βράδυ γύρισε στο σπίτι του, έσφαξε το μοναδικό του βόδι και μοίρασε το κρέας στους συγχωριανούς του για να αποκρέψουν, όπως επιβάλλεται πριν από τα Χριστούγεννα. Το πρωί όμως που σηκώθηκε, βρήκε το ζώο του ζωντανό από θεϊκό θαύμα. Γι’ αυτό, επειδή ήταν πολύ αγαθός, άγιασε όταν πέθανε. Η μέρα του Αϊ-Φίλιππα ημερολογιακά έχει ιδιαίτερη σημασία, αφού τότε ξεκινά η 40ήμερη νηστεία για τα Χριστούγεννα".

Γι αυτό η περίοδος αυτή μέχρι τα Χριστούγεννα ονομάζεται Σαρανταήμερο ή Σαραντάμερο. Την ίδια ημέρα τιμάται επίσης και η μνήμη του Γρηγόριου Παλαμά τον οποίο είχαν επιλέξει οι πατέρες του Αγίου Όρους ως υπερασπιστή του ησυχασμού στο Βυζάντιο του 14ου αιώνα.
Στις 25 Νοεμβρίου τιμάται η μνήμη της αγίας Αικατερίνης η οποία, σύμφωνα με την Μάρω Κ. Παπαθανασίου:
"γεννήθηκε και έζησε στην Αλεξάνδρεια επί Μαξιμιλιανού. Ήταν κόρη του έπαρχου Αλεξανδρείας Κώνστα (ή Κέστου), γυναίκα σπάνιας σοφίας και ωραιότητας. Όπως μαρτυρεί η εκκλησιαστική παράδοση, σε συζήτηση περί πίστεως που είχε με πενήντα φιλοσόφους, η Αικατερίνη μετέστρεψε στον χριστιανισμό όχι μόνο αυτούς αλλά και πολλούς κρατικούς αξιωματούχους και άλλους επιφανείς. Η εμμονή στην πίστη της εξόργισε τον αυτοκράτορα, που διέταξε τον βασανισμό της και, τελικά, τον αποκεφαλισμό της το 305".
Η μεγαλύτερη, όμως, γιορτή του μήνα είναι τα Εισόδια της Θεοτόκου στις 21 Νοεμβρίου. Σύμφωνα με τον Σάββα Αγουρίδη η καθιέρωση της εορτής έγινε τον 8ο αι. μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη, ενώ την αναφορά των «…Εισοδίων της Θεοτόκου στα Άγια των Αγίων [του Ιερού των Ιεροσολύμων] και παραμονής της εκεί βρίσκουμε στο απόκρυφο λαϊκό κείμενο που [ονομάστηκε] ‘Πρωτοευαγγέλιον Ιακώβου’...». Η παράδοση της Θεοτόκου στο Ιερό έγινε από τους γονείς της, τον Ιωακείμ και την Άννα, «…όταν ήταν τριών ετών, και έτσι την αφιέρωσαν στον Θεό, αφού η Μαρία παρέμεινε εντός του Ιερού, όπου την υποδέχτηκε ο Ζαχαρίας (προφανώς ο ιερέας πατέρας του Ιωάννη του Προδρόμου) και την εισήγαγε στο Ιερό, όπου έμεινε μέχρι της ηλικίας των 14 ή 15 ετών».

Βροχή Λεοντιδών
Ένα ιδιαίτερα θεαματικό, πολλές φορές, ουράνιο φαινόμενο συμβαίνει γύρω στις 17 Νοεμβρίου κάθε χρόνου οπότε μια ετήσια «βροχή διαττόντων» στολίζει με δεκάδες φωτεινά πεφταστέρια τον ουρανό μας όταν μια ροή σωματιδίων μερικών δεκάδων διαττόντων την ώρα σχηματίζουν την «βροχή των Λεοντιδών». Η βροχή αυτή ονομάζεται έτσι επειδή τα μετέωρα αυτά φαίνονται ότι προέρχονται από την κατεύθυνση του αστερισμού του Λέοντα, και οφείλονται στα σωματίδια που αφήνει πίσω του ο κομήτης Τεμπλ-Τατλ. Αυτό που συμβαίνει είναι το εξής: καθώς η Γη μας περιφέρεται στην τροχιά της γύρω από τον Ήλιο, συναντάει κάθε Νοέμβριο το σύννεφο των σωματιδίων του κομήτη Τεμπλ-Τατλ που είναι σχετικά μαζεμένα μαζί σε ομάδες και τέμνουν την τροχιά της Γης. Έτσι καθώς η Γη μας τρέχει με 108.000 χιλιόμετρα την ώρα, πέφτει ακάθεκτη πάνω στο σύννεφο των σωματιδίων. Τα μικροσκοπικά αυτά σωματίδια, με βάρος ενός γραμμαρίου, χτυπάνε τα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιράς μας σε ύψος 100 περίπου χιλιομέτρων και αναφλέγονται. Η ανάφλεξη αυτή ιονίζει τα γύρω στρώματα της ατμόσφαιρας, σχηματίζοντας έτσι μια φωτεινή σφαίρα 2 έως 3 μέτρων που κινείται με ταχύτητα 30 έως 60 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο. Αυτή τη φωτεινή σφαίρα, λοιπόν, βλέπουμε από τη Γη, και ονομάζουμε διάττοντα, μετέωρο, ή «πεφταστέρι».
Σε εξαιρετικές περιπτώσεις και ιδιαίτερα μετά από κάποια πρόσφατη διέλευση ενός κομήτη ο ρυθμός αυτός μπορεί και να ξεπεράσει ακόμη και τα χίλια μετέωρα την ώρα. Σ’ αυτή την περίπτωση η «Βροχή» μετατρέπεται σε «Καταιγίδα». Η μεγαλύτερη «Καταιγίδα Διαττόντων» που παρατηρήθηκε ποτέ ήταν η «Καταιγίδα των Λεοντιδών» στις 12 προς 13 Νοεμβρίου του 1833 όταν τα μετέωρα έμοιαζαν με πυροτεχνήματα από μια ροή δεκάδων μετεώρων κάθε δευτερόλεπτο που διήρκεσε επί ώρες. Ένας ιστορικός μάλιστα το 1878 την θεώρησε ως ένα από τα 100 πιο σημαντικά γεγονότα του αιώνα. Πολλές ξυλογραφίες έχουν απεικονίσει το γεγονός με μεγάλη επιτυχία. Αρκετοί μάλιστα κοινωνιολόγοι αποδίδουν στο ουράνιο αυτό φαινόμενο την εξάπλωση της θρησκομανίας που επηρέασε τα επόμενα χρόνια την όλη κοινωνική εξέλιξη και τον σύγχρονο χαρακτήρα των ΗΠΑ.